Χιλιάδες Ορθόδοξοι Χριστιανοί της Ουκρανίας προσφέρουν τιμητική προσκήνυση στο λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνα. Thousands Orthodox Christians for relic Saint Spyridon in Ukraine.


Χιλιάδες Ορθόδοξοι Χριστιανοί της Ουκρανίας συρρέουν για να προσφέρουν τιμητική προσκήνυση στο λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνα της Κέρκυρας. Ο Άγιος Σπυρίδωνας να σκεπάζει, με τις μεσιτείες του προς τον Θεό,  τους Ορθοδόξους Χριστιανούς της Ουκρανίας, να τους στηρίζει στην Ορθόδοξη πίστη, να φέρει την διοικητική ενότητα των Ορθοδόξων και να οδηγήσει τους απανταχού της γης Ουκρανούς ( ετερόδοξους και αλλόθρησκους ) στην Ορθόδοξη πίστη και Εκκλησία.

oukrania-laos

Το πλήρες άρθρο για το λαϊκό προσκήνυμα των Ορθοδόξων αδελφών μας στην Ουκρανία υπάρχει στο εκκλησιαστικό πρακτορείο ειδήσεων Ρομφαία.

(   http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2375&Itemid=1 )

Στην Παλαιά Διαθήκη τα οστά του σωματικώς νεκρού Προφήτου Ελισαίου θαυματούργησαν ανασταίνοντας ενταφιαζόμενο νεκρό (Δ΄ Βασιλειών 13, 21).

Στην Καινή Διαθήκη θαυματουργούσαν ακόμη και η σκιά του Αποστόλου Πέτρου (Πράξεις 5, 15) ή τα μαντήλια της κεφαλής και του λαιμού του Αποστόλου Παύλου (Πράξεις 19, 12).

Πράξεις 19: 11. Δυνάμεις τε ου τας τυχούσας εποίει ο Θεός δια των χειρών Παύλου, 12. ώστε και επί τους ασθενούντας επιφέρεσθαι από του χρωτός αυτού σουδάρια ή σιμικίνθια και απαλλάσσεσθαι απ΄ αυτών τας νόσους, τα τε πνεύματα τα πονηρά εξέρχεσθαι απ΄ αυτών.

Πραξ, 5: 13. των δε λοιπών ουδείς ετόλμα κολλάσθαι αυτοίς, αλλ΄ εμεγάλυνεν αυτούς ο λαός·

Πραξ, 5: 15. ώστε κατά τας πλατείας εκφέρειν τους ασθενείς και τιθέναι επί κλινών και κραβάττων, ίνα ερχομένου Πέτρου καν η σκιά επισκιάση τινί αυτών.

Και ο λαός εμεγάλυνεν τους Αποστόλους, όπως εμείς σήμερα μεγαλύνουμε, ευχαριστούμε και δοξολογούμε την Παναγία και τους Αγίους για τα θαύματα που επιτελεί η χάρις του Θεού, δια μέσω των προσευχών τους και των αγίων λειψάνων των Αγίων.

Και ο πλέον αγράμματος, ημιμαθής, αλλά και κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι η χάρις του Θεού υπάρχει παντού, ειδικά στη ΚΑΙΝΗ ΚΤΙΣΗ που δημιούργησε ο Κύριος με την ενανθρώπηση, τη Σταύρωση και την Ανάστασή Του !

Αν όλα αυτά ήταν κατακριτέα, θα επικρίνονταν ο λαός από τους συγγραφείς της Καινής Διαθήκης, για την συμπεριφορά του αυτή. Αν αυτή η συμπεριφορά θεωρούνταν «ειδωλολατρική» ( όπως την χαρακτηρίζουν οι προτεστάντες, οι ευαγγελικοί, οι πεντηκοστιανοί και οι μάρτυρες της Σκοπιάς ) , τότε θα πρέπει να κατηγορήσουν την Παλιά και την Καινή Διαθήκη που παρουσιάζει ΑΝΑΛΟΓΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ, χωρίς να τα αποδοκιμάζει, αλλά αντιθέτως εγκωμιάζει την ΠΙΣΤΗ του ΛΑΟΥ !

Βέβαια, όλα τα επιτελεί η χάρις του Θεού, δια μέσων των Αποστόλων, των Αγίων, των λειψάνων κλπ. Και φυσικά κάθε θαύμα πρέπει να οδηγεί σε διαρκή  ΜΕΤΑΝΟΙΑ, στην αλλαγή ζωής, στη ταπείνωση, στη προσευχή και σε τακτική Μυστηριακή ζωή ( Εξομολόγηση, Θεία Κοινωνία ) και διαρκή συμμετοχή σε κάθε αγιαστική πράξη της Εκκλησίας, καθώς και σε έργα ΑΓΑΠΗΣ και προσφοράς της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Το ιεραποστολικό, φιλανθρωπικό, εκπαιδευτικό έργο της Ορθόδοξης Εκκλησίας σε 80 περίπου χώρες του κόσμου είναι μια πρόκληση για τον κάθε Ορθόδοξο πιστό. Οι Άγιοι μας αγάπησαν το συνάνθρωπό τους και αγίασαν μέχρι μυελού οστέων, τα άγια λείψανά τους ! Βοηθήσαν σε έργα φιλανθρωπικά, ιεραποστολικά, αντιαιρετικά και η χάρις του Θεού τους επισκίασε και ο λαός του Θεού τους εξυμνεί και τους τιμά ( όχι λατρευτικά ) τόσους ΑΙΩΝΕΣ μετά ! Είναι η Αγία Γραφή στη πράξη ! Αυτούς πρέπει να μιμηθούμε στα έργα τους και να σταθούμε ΑΡΩΓΟΙ του Ορθόδοξου Ευαγγελισμού των Εθνών και των έργων αγάπης της Ορθόδοξης Ιεραποστολής.

Ταυτόχρονα, πρέπει να προσευχόμαστε για τους κατοίκους της Ουκρανίας που έχουν πέσει θύματα αιρέσεων και παραθρησκειών, και να παρακαλάμε τον Κύριο μας Ιησού Χριστό να τους φωτίσει και να τους επιστρέψει. Πρέπει να προσευχόμαστε για τους κατοίκους της Ουκρανίας που έχουν πέσει θύματα της αμαρτίας και έχουν απομακρυνθεί από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Να προσευχόμαστε για την ΕΝΟΤΗΤΑ των Ορθοδόξων της Ουκρανίας, γιατί η διοικητική διάσπαση ευνοεί ( προσωρινά ) τις εισαγόμενες αιρέσεις και παραθρησκείες, καθώς και τη δράση της Ουνίας. Εμείς ελπίζουμε στο Θεό. Αυτός  θα βρει δρόμους, τρόπους για να εμποδίσει τη δράση των αιρετικών και παραθρησκευτικών ομάδων ανάμεσα στους αδελφούς μας Ουκρανούς. Αλλά περιμένει και τη δική μας προσευχή και μετάνοια για να βοηθήσει ετερόδοξους και αλλόθρησκους να δουν το Αναστάσιμο ΦΩΣ του Κυρίου !

Επιλογές  από Πατέρες της Εκκλησίας για τα λείψανα των Αγίων, από άρθρο του Μητροπολίτη Γουμενίσσης κ. Δημητρίου .

Α. Ο Μέγας Βασίλειος στο λόγο του “εις την Μάρτυρα Ιουλίτταν” (ΕΠΕ, 7) αναφέρει το θαύμα της αγίας Ιουλίττας ότι ο τόπος ενταφιασμού της Αγίας ανέβλυσε αμέσως γλυκύτατο ύδωρ ως αγίασμα μέχρι την εποχή του, ενώ η γύρω περιοχή αναβλύζει μόνο αλμυρά ύδατα (§ 2).

Στο λόγο “εις τον άγιον Μάρτυρα Μάμαντα” (ΕΠΕ, 7) προτρέπει: Να ενθυμείσθε το Μάρτυρα όσοι τον απολαύσατε στα όνειρα, όσοι τον είχατε συνεργό στην προσευχή, όσοι άρρωστοι γίνατε καλά, όσοι πήρατε πίσω τα παιδιά σας ενώ ήταν να πεθάνουν, όσοι πήρατε δι’ αυτού παράταση ζωής. Ο ένας να τα διαδίδει στον άλλον (§ 1).

Σε Επιστολή “Καισαρίω τω αδελφώ Γρηγορίου” (ΒΕΠΕΣ, 55) γράφει: Δόξα τω Θεώ, που έδειξε τα θαυμάσιά του και σε σένα και σε διέσωσε από τόσο μεγάλο κίνδυνο θανάτου… να μη φανούμε αχάριστοι, ανάλογα με τη δύναμή μας να διαλαλούμε τα παράδοξα θαύματα του Θεού και να εξυμνούμε τη φιλανθρωπία Του αυτήν που δοκιμάσαμε στην πράξη.

Β. Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος στον Επιτάφιο “εις τον Μ. Βασίλειον” (ΕΠΕ, 6) αναφέρει τη θαυμαστή διατροφή των προς πατρός πάππων του Βασιλείου και των υπηρετών στα βουνά του Πόντου με αυτοπαραδιδόμενα ελάφια (§ 7-8), την θεραπεία του επισκόπου πατέρα του άμα τη χειροτονία του Βασιλείου (§ 37), την προς ώραν θεραπεία του γιου του Ουάλη (§ 54), την ίαση του Μοδέστου (§ 55), τις μεταθανάτιες εμφανίσεις του Βασιλείου σε όνειρα του Γρηγορίου για να τον καθοδηγεί (§ 80).

Στον Επιτάφιο για τον πατέρα του άγιο Γρηγόριο επίσκοπο Ναζιανζού (ΕΠΕ, 6) αναφέρει το μέγα θαύμα που έγινε στον βαρέως ασθενούντα γέροντα πατέρα του κάποιο Πάσχα. Ο ίδιος ιερουργούσε στο Ναό, πλήθος κόσμου με τη μητέρα του Νόννα γοερώς κραυγάζουσα προσεύχονταν για την ίαση του Επισκόπου. Ο ασθενής την ώρα του καθαγιασμού ανασηκώθηκε από το λήθαργο του πυρετού, στάθηκε υποβασταζόμενος όρθιος και βλέποντας εμπρός του εν οράματι την μακράν ευρισκομένη λειτουργική Σύναξη εκφώνησε τις λειτουργικές προσευχές και την ευχαριστία, ευλόγησε μακρόθεν το λαό και ανακλίθηκε θεραπευμένος (§ 28-29)! Στον αυτό λόγο του, αναφέρεται και σε θαύματα που έχουν σχέση με τη μητέρα του. Κάποτε, η βαρέως ασθενούσα Νόννα είδε σε όνειρο ότι εισήλθε στο δωμάτιο ο υιός της Γρηγόριος και της έδωσε να φάει από ευλογημένους άρτους υπέρ ιάσεώς της• το πρωί ήταν τελείως υγιής (§ 30). Ο ίδιος σώθηκε θαυμαστώς από κίνδυνο καταποντισμού κατά το θαλάσσιο ταξίδι από Αλεξάνδρεια προς Αθήνα. Οι γονείς του στη Ναζιανζό είδαν σε θαυμαστή αποκάλυψη τον κίνδυνο και προσευχηθέντες τον διέσωσαν. Συνταξιδιώτης είδε σε όνειρο την μητέρα του Γρηγορίου να προχωρεί πάνω στη θάλασσα και να σύρει το πλοίο στην ξηρά (§ 31).

Στον Επιτάφιο στην έγγαμη αδελφή του αγία Γοργονία (ΕΠΕ, 6) γράφει εκτενώς το θαύμα ιάσεώς της. Έπασχε από φοβερή αρρώστια, δεν θεραπευόταν από ιατρικά. Κατέφυγε, λοιπόν, ολονυκτίς στην Εκκλησία, ακούμπησε την κεφαλή της στο άγιο θυσιαστήριο, προσευχήθηκε, με τα δάκρυά της άλειψε το σώμα της και αμέσως θεραπεύτηκε (§ 18)!

Αν παραπέμψουμε στα αυτοβιογραφικά Έπη και Επιγράμματα περί αυτού και των γονέων του, στον Επιτάφιο στον αδελφό του Καισάριο, στο Λόγο “εις τον άγιον ιερομάρτυρα Κυπριανό” και στους Α καί Β στηλιτευτικούς Λόγους “κατά Ιουλιανού”, θα καταπλαγούμε από τις αναφορές σε θαύματα, αποκαλύψεις, θεοσημείες και σημεία θεοδικίας.

Γ. Ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης στον Επιτάφιο “εις τον Μ. Βασίλειον” (ΒΕΠΕΣ, 69) αναφέρει μεταξύ άλλων την δια προσευχής του Βασιλείου λύση της ολέθριας για τα σπαρτά χειμερινής ανομβρίας (§ 17) και το κατόπιν επιμόνου προσευχής όραμα του πατέρα τους που είδε τον Κύριο και τον βεβαίωσε ότι ο ασθενών υιός του Βασίλειος θεραπεύθηκε (§ 19).

Στον Γ Λόγο “εις τους αγίους Τεσσαράκοντα μάρτυρας” (ΒΕΠΕΣ, 69) παραθέτει το εκπληκτικό θαύμα ιάσεως χωλού αξιωματικού διανυκτερεύσαντος στο Ναό τους με την εμφανή επιστασία ενός των Αγίων σε όνειρο. Επίσης αναφέρει και τη δική του φοβερή επιτίμηση προς διόρθωση από τους Αγίους που απειλούσαν εν ονείρω να τον ραβδίσουν (§ 784-5).

Στο Εγκώμιο “εις τον άγιον μεγαλομάρτυρα Θεόδωρον” τον Τήρωνα (ΒΕΠΕΣ, 69) τονίζει ότι ο άγιος Θεόδωρος κατέστησε τον τόπο του μαρτυρίου του, ένθα και ο Ναός, ιατρείον νόσων ποικίλων …, λιμένα των χειμαζομένων ταις θλίψεσι, πενήτων ευθηνουμένων ταμιείον, οδοιπόρων ανεκτόν καταγώγιον, πανήγυριν των εορταζόντων άληκτον. Είναι πολύ σημαντικό αυτό που λέει για κείνη την εποχή ότι δεν σταματούσε το πλήθος των προσερχομένων με την παρέλευση της ετησίας πανηγύρεως, αλλά καθ’ όλο το έτος συνεχιζόταν αυτή η προσέλευση, των μυρμήγκων δε σώζει την ομοιότητα η επί τάδε φέρουσα λεωφόρος. Αυτό διατρανώνει και την πρωτοχριστιανική ευλάβεια και καταφυγή στις πρεσβείες των Αγίων (σε αντίθεση με τα ανιστόρητα και αντιεκκλησιαστικά φληναφήματα των αιρετικών), αλλά και καταδεικνύει πόσο βαθειές ρίζες στην ιστορία της πίστεώς μας έχει και η σημερινή αθρόα προσέλευση πιστών σε Προσκυνήματα.

“Εις τον βίον της οσίας Μακρίνης” (ΒΕΠΕΣ, 69) γράφει μεταξύ άλλων: η μητέρα τους Εμμέλεια, έγκυος στο πρώτο παιδί, είδε τρεις φορές σε όνειρο ότι κρατούσε ένα κοριτσάκι κι ένας μεγαλοπρεπής άνδρας το προσφώνησε “Θέκλα”, όπερ εκπληρώθηκε με τη γέννηση κοριτσιού που μιμήθηκε την πρωτομάρτυρα Θέκλα (§ 961)• καρκίνο στο στήθός της τον θεράπευσε θαυματουργικά μετά από ολονύκτια προσευχή της στο Ιερό Βήμα, με πηλό από τα δάκρυά της πάνω στο χώμα του Ναού, και με σταύρωμα του πάσχοντος μέλους από τη μητέρα τους (§ 992)• θεράπευσε από βαριά οφθαλμοπάθεια την κορούλα ευλαβούς στρατιωτικού (§ 996-7).. Και καταλήγει: Όσα άλλα παρόμοια θαύματα από ανθρώπους που έζησαν μαζί της και γνωρίζουν ακριβώς τη ζωή της, δε θεωρώ ασφαλές να τα προσθέσω. Διότι οι περισσότεροι άνθρωποι κρίνουν την αξιοπιστία των λεγομένων σύμφωνα με τα δικά τους μέτρα, όσα υπερβαίνουν τη δύναμή τους τα περιφρονούν με την υπόνοια πως είναι ψέματα. Γι’ αυτό απλώς αναφέρει επιγραμματικά τη θαυμαστή αύξηση και επάρκεια του συνεχώς διανεμομένου από την Οσία σίτου στους φτωχούς τον καιρό της πείνας, τις θεραπείες ασθενών και δαιμονιζομένων, προρρήσεις γεγονότων (§ 1000). Και τονίζει ότι ανάλογα με την πίστη γίνεται και η διανομή των χαρισμάτων, μικρή στους ολιγόπιστους, και μεγάλη σ’ εκείνους που έχουν μέσα τους την ευρυχωρία της πίστεως.

Τα πιο παράδοξα θαύματα παραθέτει ο αγ. Γρηγόριος “εις τον βίον Γρηγορίου του θαυματουργού” (ΒΕΠΕΣ, 69): μύηση στη Χριστολογία από τον Απ. Ιωάννη εν οράματι (§ 911-2)• εξουσία κατά δαιμόνων και μετακίνηση ευμεγέθους λίθου δια λόγου (§ 916-7)• θαυμαστή αποξήρανση εν μια νυκτί μιας λίμνης-κληρονομιάς αντιμαχομένων αδελφών (§ 927-8)• αναχαίτιση του ορμητικού ρείθρου του ποταμού Λύκου προ της εμπηγμένης στο χώμα ράβδου του (§ 929-32)• τιμωρία Εβραίου υποκρινομένου τον πεθαμένο (§ 940-1)• θεραπεία δαιμονιζομένου παιδός (§ 943-4)• παράδοξη αμβλυωπία των διωκτών του (§ 948) και πολλά άλλα.

Δ. Ο ιερός Χρυσόστομος έχει τις εξής θέσεις: α) το χάρισμα να θαυματουργούν οι πιστοί δεν δίδεται στις μέρες του όπως στα πρώτα χριστιανικά χρόνια, διότι πλέον στερεώθηκε η χριστιανική πίστη• β) αυτό που συνθέτει τη χριστιανική ζωή δεν είναι η θαυματουργία, αλλά η αρετή• γ) ανώτερο θαύμα είναι η απαλλαγή από την ψυχοφθόρο αμαρτία• δ) η ενάρετη ζωή “χρεώνει” το Θεό, ενώ το χάρισμα της θαυματουργίας χρεώνει το χαρισματούχο. Σ’ αυτήν την προοπτική αποδέχεται και αξιοποιεί κηρυκτικώς παλαιά και σύγχρονα θαύματα.

Π.χ. στην Δ Ομιλία “εις τον Ματθαίον” (ΕΠΕ, τ. 9, § 1) και τις ΛΗ καί ΜΑ Ομιλίες “εις τας Πράξεις” (ΕΠΕ, 16Α, § 5) αναφέρεται σε σύγχρονα παραδείγματα της θαυματουργούσης θείας Προνοίας στη ζωή των ανθρώπων, με την υπόδειξη ότι πρέπει να τα θυμόμαστε πάντοτε, διότι αυτά γίνονται σ’ εμάς αιτία να συνάψουμε μεγάλη φιλία με το Θεό.

Σε εγκωμιαστικούς Λόγους σε Μάρτυρες (ΕΠΕ, 37) μνημονεύει συγκεκριμένα σημεία η επικαλείται γενικά το πλήθος των θαυμάτων των Αγίων, δια των ι. λειψάνων. Μη δεις ότι το σώμα του μάρτυρα βρίσκεται χωρίς ψυχική ενέργεια, αλλά πρόσεχε ότι παραβρίσκεται σ’ αυτό κάποια άλλη δύναμη μεγαλύτερη κι από την ψυχή, η Χάρη του Αγίου Πνεύματος, απολογούμενη προς όλους υπέρ της αναστάσεως με τα θαύματα που επιτελεί (εις τον ιερομάρτ. Βαβύλαν).

Ας γονατίσουμε μπροστά στα λείψανά τους, ας αγκαλιάσουμε τις λειψανοθήκες τους, διότι και αυτές μπορούν να έχουν μεγάλη δύναμη… (εις τας μάρτυρας Βερνίκην και Προσδόκην).

Υ. Γ  Χάριν των ετερόδοξων αδελφών μας που σέβονται τους Πατέρες της Εκκλησίας να σημειώσουμε ότι τα λείψανα τα οποία τιμούσαν εκείνοι ήταν τα λείψανα των εκατομμυρίων Μαρτύρων των 3 πρώτων πρωτοχριστιανικών αιώνων, τα λείψανα των κατακομβών και των διωγμών.  Και ήταν πολύ κοντά στους διωγμούς που διήρκεσαν μέχρι και το 324 μ. Χ ! Μήπως είναι κρίμα και άδικο να στερούν τα μέλη τους από τη χάρη του Θεού που υπάρχει ζωντανή ακόμα και στα λείψανα ; Μήπως ήρθε η ώρα να σκεφτούν ότι ο Θεός μας δεν είναι θεός νεκρών αλλά ΖΩΝΤΩΝ ;


Κατα Ματθαιον Ευαγγελιον (22, 32)
εγώ ειμί ο Θεός Αβραάμ και ο Θεός Ισαάκ και ο Θεός Ιακώβ; ουκ έστιν ο Θεός Θεός νεκρών, αλλά ζώντων.

This entry was posted in Ευρώπη, Ελλάδα - Greece, Κύπρος - Cyprus, Ορθοδοξη μελέτη της Αγίας Γραφής, Ουκρανία, Ρωσία- Russia, Ukraine and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s