Σώζοντας ζωές στην Τανζανία … Saving lives in Tanzania … ( Orthodox Diocese of Arusha and Central Tanzania )


Και σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα, ήρθε και η πανδημία…Αγκομαχώντας από τον δυνατό ήλιο, που εκείνη την στιγμή έσβηνε την κάψα του στις πυρακτωμένες πέτρες η δυνατή καταιγίδα, απίθωσε το τσουβάλι με τα κάρβουνα που κουβαλούσε στο κεφάλι της κάτω από το φουντωτό δένδρο και βρήκε μια ευκαιρία να αφήσει τη φαντασία της να σκαρφαλώσει μέχρι την χωμάτινη καλύβα της, όπου κατάχαμα με ένα λάσπινο τούβλο για προσκέφαλο, κοιτόταν το άρρωστο παιδί της, νηστικό, με τον πυρετό να στεγνώνει τα χειλάκια του και να ατονεί το ζωηρό του βλέμμα.

Και να ‘ θελε δεν μπορούσε να συνεχίσει το περπάτημά της γιατί η καταιγίδα της έκλεινε τον δρόμο. Μόνο την σκέψη της δεν μπορούσε να σταματήσει η ξαφνική και δυνατή βροχή, που με ορμή και αγωνία έτρεχε πάνω στους λασπωμένους χωματόδρομους και αγκομαχώντας ανέβαινε την ανηφόρα, έφτανε και παραμέριζε το τσουβάλι που εκτελούσε χρέη πόρτας στην χωμάτινη καλύβα της και έπεφτε πάνω από το σπλάγχνο της για να αφουγκραστεί την ταλαιπωρημένη ανάσα του και να σκουπίσει τον ιδρώτα από τον πυρετό, που τόσες μέρες πιά το ταλαιπωρεί.

Αυτή ήταν όλη κι όλη η περιουσία της. Το μονάκριβο σπλάγχνο της, η καλύβα της, το τσουβάλι στην πόρτα, τρεις πέτρες που πάνω τους έβαζε το τσουκάλι και μαγείρευε, δύο χράμια ψάθινα και δύο κότες. Αυτές, τρομαγμένες από την αναπάντεχη καταιγίδα, φώλιασαν μέσα στην καλύβα και τσιμπολογούσαν τα ποδαράκια του μικρού άρρωστου. Θυμήθηκε πως την Κυριακή που πήγε να εκκλησιαστεί στο ναό του χωριού τους, ο παπάς μετά την Θεία Κοινωνία και το ολιγόλεπτο κήρυγμα, τους διάβασε μια ευχή για την αρρώστια, αυτή που παντού πλέον την λένε πανδημία, διότι σαν το ύπουλο φίδι έχωνε τη μουσούδα του σε κάθε γωνιά του κόσμου. Η απορία της ήταν που την βρήκε κι αυτήν, εκεί πάνω στο καλύβι της που τόσα χρόνια, σε πείσμα της δυνατής βροχής και του αδυσώπητου ανέμου, ήταν γαντζωμένο πάνω στο λόφο, λίγο πιο ψηλά από το χωριό, και που όταν είχε καλοκαιρία έβλεπε το μάτι της μέχρι πέρα τις κορφές της ρηγματώδους χαράδρας, που οι Άγγλοι την έλεγαν Rift Valley. Στα ρηχά της χαράδρας απλωνόταν η μεγάλη Ρουάχα, το σαφάρι με τα λιοντάρια και τους ελέφαντες, τα ελάφια και τους κροκόδειλους… Τι ευτυχία ζούσε μέσα στην ψυχή της όταν σκεφτόταν ότι εκεί κάτω στην ζούγκλα ζούσαν ελεύθερα μέσα στον δικό τους παράδεισο τόσα λογής-λογής άγρια ζώα, χωρίς ανθρώπου ανάγκη και παρουσία, και έβλεπε το αγόρι της να μπουσουλάει κι αυτό χαρούμενο και γυμνό κάτω από τον ανήλεο μεσημεριανό ήλιο. Πόσο μακάρια θα ήταν, Θεέ μου, η ζωή των ανθρώπων άμα σεβόμασταν όλοι την κάθε ύπαρξη και ζούσαμε ειρηνικά και άδολα με αγάπη προς όλες τις κατευθύνσεις….

Μόλις λίγο κόπασε η δυνατή μπόρα, συμμάζεψε τις σκέψεις της, φορτώθηκε το τσουβάλι με τα κάρβουνα στο κεφάλι της και συνέχισε την ανηφόρα. Ο άντρας της, λαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει, είχε πεθάνει πριν να γεννηθεί το μωρό, από την αρρώστια που την είπαν λαίλαπα της Αφρικής. Βιάστηκε να φύγει, αφήνοντάς την μόνη με ένα παιδί στην κοιλιά, όμως αυτή βρήκε παρηγοριά κοντά στην Εκκλησία, στο κέντρο των λευκών ιεραποστόλων, δίπλα στις δύο καλόγριες που την στήριξαν στην χηρεία και την ορφάνια του σπλάγχνου της. Εκεί τώρα είχε και την ελπίδα της. Εκεί, οι λευκοί ιεραπόστολοι είχαν κτίσει μια Κλινική, σωστή όαση στην πάμπτωχη περιοχή τους, με χρήματα από μια μακρινή χώρα, που αυτή πρώτη φορά την άκουγε, και την έλεγαν Ελλάδα. Εκεί σ’ αυτήν την Κλινική έτρεχαν κάθε μέρα πλήθος κόσμου απ’ όλα τα γύρω χωριά και έπαιρναν δωρεάν τα φάρμακα που χρειάζονταν όλοι τους. Που να βρούν άλλωστε χρήματα αυτοί οι φτωχοί άνθρωποι, που από τη μια μεριά η βροχή και ο αδυσώπητος ήλιος αλλά και η ξηρασία από την άλλη, κατέστρεφαν κάθε φιλότιμη προσπάθειά τους να βρούν ακόμη και τα αναγκαία!

Πολλές φορές, στην προσευχή της, την ώρα που απιθώνει στα χέρια του μεγάλου Θεού όλη τη ζωή της και την ζωή του σπλάγχνου της, στο τέλος του ψιθυρίζει πιο χαμηλόφωνα, για να μη τυχόν την ακούσει το μικρό: Θεέ μου, μη ξεχνάς τους φτωχούς σου! Και είναι σίγουρη πως και τώρα, όπως και πάντα ο καλός Θεός δε θα λησμονήσει το ορφανό της, αλλά και κανένα ορφανό και ταπεινό που έχει την καρδιά του κολλημένη στην θύμηση του Θεού.

✝Ο Αρούσας Αγαθόνικος

( https://ierapostoles.gr/2021/04/%cf%83%cf%8e%ce%b6%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%b6%cf%89%ce%ad%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%b6%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1/ )

Μπορείτε να στείλετε την αγάπη σας, από το υστέρημά ή το περίσσευμα της καρδιάς σας, στην Ορθόδοξη Επισκοπή Αρούσας και Κεντρικής Τανζανίας, μέσω της Αδελφότητας Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής Θεσσαλονίκηςαφού τους ενημερώσετε, μετά την κατάθεσή σας , ότι η δωρεά σας προορίζεται για την Ορθόδοξη Εκκλησία Αρούσας και Κεντρικής Τανζανίας .

https://ierapostoles.gr/%cf%83%cf%85%ce%bc%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%bf%cf%87%ce%ae/donate/ )

https://orthodoxmission.org.gr/how-you-can-help/donate/ )

https://orthodoxmission.org.gr/how-you-can-help/donate/donate-by-wire-transfer/ )

Για επικοινωνία ώρες 09:00 έως 15:00 Δευτέρα έως Παρασκευή ( ώρα Ελλάδος )

This entry was posted in Africa, Arusha- Αρούσα και Κεντρική Τανζανία, England - Αγγλία, Αφρική, Αφρική, Africa, Αδελφότητα Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής, Ευρώπη, Ελλάδα - Greece, Εξωτερική Ιεραποστολή, ΗΠΑ - USA, Κύπρος - Cyprus, Καναδάς, Μητρόπολη Αρούσας και Κεντρικής Τανζανίας, Πατριαρχείο Αλεξανδρείας ( Greek Orthodox Patriarchate of Alexandria and all Africa ), Τανζανία- Μητρόπολη Αρούσας- Tanzania-Arusha, Tanzania - Τανζανία and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s