Το Ορθόδοξο χριστιανικό παρόν στη Νότιο Μαδαγασκάρη.The Orthodox Christian Present in South Madagascar.


Η άγρυπνη μέριμνα του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ.κ. Θεοδώρου για το ποίμνιο της αφρικανικής ηπείρου οδήγησε την Ιερά Σύνοδο του παλαιφατου πατριαρχείου Αλεξανδρείας στη διχοτόμηση της Μητροπόλεως Μαδαγασκάρης και στη σύσταση της Ιεράς Επισκοπής Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης με την αναξιότητά μου ως πρώτο Επίσκοπο.

Η πατρική μέριμνα του Μακαριωτάτου μού επέτρεψε προ της ενθρονίσεως να μεταβώ στο αχανές νησί της Μαδαγασκάρης ούτως ώστε να γνωρίσω το τοπικό ποίμνιο και να περάσω μαζί του τις ευλογημένες μέρες του Αγίου Πάσχα.

Με την ευλογία αυτή ξεκίνησα την πρώτη Απριλίου του σωτηρίου έτους 2019 το πολύωρο ταξίδι από τη Μονή της μετανοίας μου για τη Μαδαγασκάρη. Στο αεροδρόμιο με περίμεναν μάτια βουρκωμένα ανθρώπων που πονούν την Ιεραποστολή. Τα δώρα τους απολύτως απαραίτητα, λιβάνι, μύρο, και μια εικόνα της Παναγίας, τα «όπλα» μου για το άγνωστο, τα μέσα των βαπτίσεων, οι μικρές γέφυρες ούτως ώστε ολοένα και περισσότεροι αδελφοί να χωρούν στο Κοινό Ποτήριο. Στο αεροδρόμιο της Μαδαγασκάρης με υποδέχθηκε ο ταπεινός γεωργός της, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαδαγασκάρης κ. Ιγνάτιος, ο οποίος με ευγένεια ψυχής εκφώνησε καρδιακό λόγο στην τελετή υποδοχής νέου Επισκόπου, γεγονός που έλαβε χώρα σε Ναό της δικαιοδοσίας του. Η φιλοξενία του, η οποία παρατάθηκε αρκετά διότι παρουσιάστηκε μηχανολογικό πρόβλημα στο αυτοκίνητο που θα μας μετέφερε στην Επισκοπή Τολιάρας, ήταν απλή και συνάμα αρχοντική.

Με τον αδελφικό ασπασμό και την αναχώρησή μας, ένα πολύωρο ταξίδι σε κάκιστο χωματόδρομο μάς οδήγησε στα κανονικά όρια της Επισκοπής μας. Μέρες νηστείας και η μόνη τροφή που μπορούσαμε να βρούμε ήταν λίγο αβοκάντο με ψωμί, γεγονός που δεν ξένισε κανένα από τα πρόσωπα που βρίσκαμε στον δρόμο και μοιραζόμασταν μαζί τους τα λιγοστά, διότι οι άνθρωποι εκεί βρίσκονται σε μια συνεχή νηστεία λόγω ελλείψεως αγαθών.

Άφιξη στην πόλη της Φιαναραφατσόας, Ακολουθία του Όρθρου στον Ι. Ναό των Αγίων Πέτρου και Παύλου και γνωριμία με το μικρό τον αριθμό αλλά μεγάλο την καρδιά ποίμνιο. Εκεί οι στιγμές πρωτοχριστιανικές, δυο μοναχές, δύο γυναίκες που δεν προέρχονταν από Ορθόδοξη οικογένεια, ερωτεύτηκαν όμως τόσο τον Χριστό ούτως ώστε να του αφιερώσουν την ίδια τους τη ζωή, σηκώνουν το βάρος όλης της τοπικής κοινότητας. Πάντοτε η εκκλησία στηριζόταν στην πλάτη των γυναικών.

Το επόμενο πρωί ξεκινάμε την περιοδεία μας. Επίσκεψη στο σχολείο της Επισκοπής το οποίο αριθμεί πάνω από 600 παιδιά σε αίθουσες των 70. Πρόσωπα χαρούμενα γεμάτα ελπίδα και φως γνώσεως. Η υπόσχεσή μας προς αυτά μονόδρομος: «θα επεκτείνουμε άμεσα τις εγκαταστάσεις, ώστε περισσότερα παιδιά να έχουν πρόσβαση στο αγαθό της παιδείας και να καταφέρουμε να αποσυμφορήσουμε τις αίθουσες». Φωνές και χειροκροτήματα μόνο και μόνο στο άκουσμα της δύσκολης και συνάμα απαραίτητης αυτής υπόσχεσης.

Η Κυριακή του Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου μας βρίσκει έμπροσθεν του Αγίου Θυσιαστηρίου. Πρώτη Θεία Λειτουργία και πρώτη ένωση για εμένα δια μέσου του Τιμίου Σώματος και Αίματός Του με τη νέα μου οικογένεια.

Στις 11/4/2019 λαμβάνει χώρα η πρώτη Ιερατική Σύναξη σε απόλυτα οικογενειακό κλίμα. Μεταφέρουμε τις πατρικές ευχές του Μακαριωτάτου και κάνουμε μια εκτενή συζήτηση, ούτως ώστε η Εκκλησία να προσλάβει σε λειτουργικό επίπεδο τις ανάγκες και συνήθειες της Νοτίου Μαδαγασκάρης. Η Σύναξη επισφραγίστηκε με τη διανομή επιτραχηλίων, του υφάσματος με το οποίο καλούμαστε όλοι μας να ανακουφίσουμε ψυχές, προσφορά της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Οι επόμενες μέρες μάς βρίσκουν συνεχώς εν κινήσει. Χαιρετισμοί μέσα σε αχυρένιες εκκλησίες και παραλίες που με βεβαιότητα σας λέω που χωρούν τόση μα τόση ευλογία πάρα Κυρίω. Πρόσωπα γεμάτα προβλήματα και χαρά αλλά με τη βεβαιότητα ότι τους μεταφέρουμε την αλήθεια. Διασχίζουμε την τεράστια έκταση της Επισκοπής με κάθε μέσο, αυτοκίνητο, μηχανές, πλοιάρια, αυτοσχέδιες βάρκες και πιρόγες, ούτως ώστε να καταστήσουμε κάθε αδελφό μέτοχο του μυστηρίου της Εκκλησίας μας. Και είναι αυτή η αγαθή πρόθεση που μας κάνει κοινωνούς θαυμαστών γεγονότων, όπως της επίσημης πρόσκλησης από χωριό αρκετών χιλιάδων κατοίκων να μεταβούμε εκεί ούτως ώστε να αρχίσει άμεσα η κατήχηση με σκοπό την βάπτισή τους. Ορισμένες φορές ρωτάω τον εαυτό μου πώς γίνονται όλα αυτά; Και το μόνο που μπορώ να απαντήσω είναι ένα διαρκές δόξα τω Τριαδικώ Θεώ.

Η Μεγάλη Εβδομάδα ήταν για όλους μας μια μεγάλη ευλογία. Δάκρυα και έξαρση λειτουργικής ζωής. Ακολουθίες πότε στα Μαλαγκάσι, την τοπική διάλεκτο, και πότε στα ελληνικά. Μια έμπρακτη δόση της οικουμενικότητας της Ορθοδοξίας.

Με το Χριστός Ανέστη, άρχισε κατά το αρχαίο έθος η περίοδος των βαπτίσεων. Τετρακόσιες και πλέον βαπτίσεις μέσα σε θάλασσες, ποτάμια και αυτοσχέδιες κολυμβήθρες. Ονόματα Αγίων από όλη την ιστορία του Χριστιανισμού υπάρχουν παντού στην Μαδαγασκάρη αυτή τη στιγμή και βασικά ονόματα που για εμένα σηματοδοτούν τον σύνδεσμό μου με οικογενειακά πρόσωπα. Τον Μακαριώτατο Πατριάρχη μας, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευστάθιο, τις αδελφές από μοναστήρια ανά την Ελλάδα, τα πνευματικά μου παιδιά. Μια κίνηση εσωτερικής ανάγκης για να δημιουργήσω σε τόπο ξένο μέχρι πρότινος κλήμα οικογενειακό.

Ταυτόχρονα με τις βαπτίσεις, επισκεπτόμαστε νοσοκομεία και κέντρα υγείας, γνωρίζουμε για τις ελλείψεις και τα προβλήματα. Ενισχύουμε οικονομικώς όσους δεν έχουν πρόσβαση στη υγειονομική περίθαλψη, η οποία δεν είναι δωρεάν. Και βιώνουμε συνεχώς το θαύμα της μεταστροφής ανθρώπων που απορούν γιατί τους βοηθούμε αδιακρίτως. Γιατί για την Αγία μας Εκκλησία είσαι κι εσύ εικόνα Θεού. Δοξασμένο το Όνομα Του. Πάντων ένεκεν!

† Ο Τολιάρας Πρόδρομος

 

The vigilant concern of His Beatitude Orthodox Pope and Patriarch of Alexandria Theodore II for the flock of the African continent led the Holy Synod of the Ancient Patriarchate of Alexandria to the partition of the Metropolis of Madagascar and to the establishment of the Holy Diocese of Toliara and South Madagascar with my unworthiness as its first Bishop.

The paternal concern of His Beatitude allowed me before my consecration and enthronement to visit the vast island of Madagascar so as to meet the local flock and spend with our faithful there the blessed days of the Holy Easter.

With this blessing, on the first of April of the year of the Lord’s salvation 2019 I began the long journey from the Monastery of my Repentance to Madagascar. At the airport, there was a group of Mission friends and supporters who were waiting for me with tearful eyes. Their gifts were the basics for a priest: incense, myrrh, and an icon of the Virgin Mary, my «weapons» for the unknown, the baptismal supplies, the little “bridges” that will help more and more brothers fit into the Common Communion Chalice. At the airport of Madagascar I was welcomed by its humble Shepherd, His Eminence Metropolitan Ignatius, who, with a kind courtesy, gave a cordial speech at the ceremony for the new Bishop’s reception, which took place in a church under his jurisdiction. His hospitality, which was extended a lot due to a mechanical problem in the car that would take us to the Diocese of Toliara, was simple and noble at the same time.

With a brotherly embrace and our departure, a long journey on an extremely rough dirt road led us to the normal boundaries of our Diocese. It was a fasting period and the only food we could find was a little avocado with some bread, which did not surprise any of the people we met on/in the street and we shared with them this little food, because people there are in constant fasting due to lack of goods.

Arrival in the city of Fianarantsoa, followed by the Matins Service at the Church of the Holy Apostles Peter and Paul, and acquaintance with the small in number but big in heart flock. There, we experienced early Christian moments: two nuns, two women who did not come from an Orthodox family, loved Christ so much that they dedicated their own lives to Him, and carried the burden of the entire local community. The Church has always relied on women’s shoulders.

The next morning we set off on our journey visiting the Diocesan School, which numbers over 600 children in classes of 70 pupils. We were welcomed by cheerful faces filled with hope and the light of knowledge. Our promise to them was a one-way road: «we will immediately expand the facilities in order to decongest the classrooms so that more and more children can have access to the good of education.» Screams of joy and applause was their reaction to this difficult, yet necessary, promise.

The Sunday of St. John of the Ladder finds us before the Holy Altar. My first Divine Liturgy there and my first union with my new family through His Holy Body and Blood.

On the 11th of April 2019, the first Holy Synod takes place in a family-like atmosphere. We convey the paternal blessings of His Beatitude and have an extensive discussion so that the Church can adopt the liturgical needs and habits of South Madagascar. The Assembly was sealed with an epitrachelion (stole), the vestment under which all souls are called to be relieved, courtesy of the Orthodox Missionary Fraternity. The next few days we are constantly on the move. The Salutations were chanted in straw churches and on beaches, where, I can assure you, there is so much heavenly blessing! Faces of weary and burdened people whose life is full of problems but who have the joyful certainty that we are conveying them the truth. We cross the vast land of our Diocese using every possible means of transport: car, motorcycles, boats, makeshift boats and pirogues, so that we can make each and every one of our brothers participant in the Mystery of our Church. And it is this most genuinely benevolent intention that makes us partakers of miraculous events, such as the formal invitation we received from a village of several thousand inhabitants to visit them so that they can be catechized and eventually baptized. Sometimes I ask myself how such things happen, and all I can answer is an incessant praise, “glory be to the Triune God”.

The Holy Week was a great blessing for all of us with tears of devout reverence and a surge of excitement in the liturgical life. The sacred services were chanted either in the Malakasi language, the local dialect, or in Greek: an actual proof of the universality of Orthodoxy.

With “Christ is Risen”, the period of baptisms began, according to the early Christian tradition. More than four hundred baptisms in seas, rivers and makeshift baptismal fonts are performed. Names of saints throughout the history of Christianity are everywhere in Madagascar at this time as well as names important to me that signify my bond with beloved persons: His Beatitude our Patriarch, His Eminence Metropolitan Eustathios of Monemvasia and Sparta, nuns from monasteries all over Greece, my spiritual children. An act of inner need to create a family-like atmosphere in a place until recently strange to me.

Along with the baptisms, we visit hospitals and health centers, we are informed about the shortcomings and the existing problems. We provide financial support to those who do not have access to health care, which is not free of charge, and we are constantly experiencing the miracle of people converting to Orthodoxy, as they wonder why we are helping them indiscriminately. Well, the answer is simple: for our Holy Church every single person is an image of God. Glory be to God for all things!

† Prodromos of Toliara

This entry was posted in Africa, England - Αγγλία, Αφρική, Αφρική, Africa, Αμερική, Ευρώπη, Ελλάδα - Greece, Εξωτερική Ιεραποστολή, Μαδαγασκάρη- Madagascar, Πατριαρχείο Αλεξανδρείας ( Greek Orthodox Patriarchate of Alexandria and all Africa ) and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s