Ιεραποστολική Περιοδεία στη Δυτική Αφρική- Γουινέα (Μέρος β΄). Pastoral journey to Guinea- West Africa.


Η κίνηση στους δρόμους χαώδης. Με τόσο κόσμο πώς να ελέγξεις την επιδημία; Φυσικά σε κάθε δημόσιο χώρο, ξενοδοχείο, εστιατόριο, δημόσιες υπηρεσίες, πρεσβείες, γραφεία κινητής τηλεφωνίας, υπήρχε έλεγχος της θερμοκρασίας. Το όριο ήταν μέχρι 37,9. Αν η θερμοκρασία σου ήταν μεγαλύτερη δεν σου επιτρεπόταν η είσοδος και ίσως να ειδοποιούσαν και τις αρμόδιες υπηρεσίες. Δεν έτυχε να δω όμως κάποιο περιστατικό.

Προσφορά αντισηπτικού υγρού κατά της επιδημίας

Προσφορά αντισηπτικού υγρού κατά της επιδημίας

Ιδίως στις μικρές πόλεις δεν διαπίστωσα καμία ανησυχία. Στην πρωτεύουσα υπήρχαν αρκετές αφίσες στον δρόμο που αναφέρονταν στον έμπολα, όμως στις μικρές πόλεις ο κόσμος έδειχνε πως το ξεπέρασε. Η αλήθεια είναι πως μετά από τόσους μήνες η επιδημία έγινε βίωμα στον κόσμο και έπαψε να τον ανησυχεί. Κάποιοι ισχυρίζονταν πως ο έμπολα εξαλείφθηκε, αλλά οι διεθνείς οργανώσεις συνεχίζουν να μιλούν για τον έμπολα για να αντλούν κονδύλια. Αλλοι απορούν γιατί η Αμερική ασχολήθηκε με την καταπολέμηση του έμπολα μόνο στην Λιβερία και όχι στις άλλες χώρες. Η ουσία είναι πως ο Έμπολα είναι εκεί. Είτε ήρθε από το Κονγκό είτε δημιουργήθηκε σε εργαστήριο, ο κόσμος πεθαίνει. Το παράξενο της επιδημίας αυτής είναι ότι ο ιός δεν πεθαίνει με τον άνθρωπο. Παραμένει ζωντανός στο νεκρό σώμα και περιμένει τον πρώτο ζωντανό οργανισμό που θα τον πλησιάσει να τον μολύνει. Γι’ αυτό και τα περισσότερα θύματα μολύνθηκαν ενώ παρακολουθούσαν κηδείες.

Κίντια

Στην πόλη Κίντια, την πρώτη μεγάλη πόλη μετά την πρωτεύουσα Κονακρύ, στο ελληνικό τετράγωνο (6.500 τ.μ.) μέσα στο όμορφο τροπικό αφρικάνικο τοπίο, που το ομορφαίνουν ακόμα περισσότερο τα χαμόγελα των παιδιών, ανεγείρεται ο Ιερός Ναός Αγίου Παρθενίου και Αγίου Χαραλάμπους και η Ορθόδοξη Ακαδημία. Ο Ναός πολύ σύντομα θα είναι έτοιμος. Τελέσαμε την ακολουθία του Μικρού Αγιασμού και στην συνέχεια διαβάσαμε τους χαιρετισμούς στην Υπεραγία Θεοτόκο. Αναπέμψαμε δέηση στον Θεό που παρά την μεγάλη οικονομική κρίση με την βοήθεια ευσεβούς ζεύγους από το χωριό Τριμίκλινη της επαρχίας Λεμεσού και της Αδελφότητας Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής προχώρησαν τόσο γρήγορα τα έργα. Στην συνέχεια επισκεφθήκαμε την Ακαδημία. Εκεί χρειάζεται περισσότερη δουλειά. Κάναμε και κάποιες λειτουργικές αλλαγές στα σχέδια. Σε αυτό το έργο μας στηρίζει ο Παγκύπριος Όμιλος Εξωτερικής Ιεραποστολής «ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός», με πρωτοβουλία του αγαπητού Πρωτοπρεσβύτερου Μιχαήλ Χριστοδουλίδη. Η Ακαδημία μας σε πρώτη φάση θα έχει 3 αίθουσες διδασκαλίας, βιβλιοθήκη, γραφείο καθηγητών και αίθουσα ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Έμπολα

Με την βοήθεια της Διοικήσεως της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, επισκεφθήκαμε σχολεία της περιοχής και μοιράσαμε αντισηπτικά, σαπούνια και κινητά δοχεία νερού για το πλύσιμο των χεριών των παιδιών κατά την άφιξη και την αναχώρησή τους από το σχολείο.
Η οικογενειακή επιχείρηση Τζινιέρη από το Ναύπλιο μας πρόσφερε δέματα με ρουχισμό, τα οποία μοιράσαμε σε σχολεία και σε φτωχές οικογένειες. Όσο έχουμε καλούς ανθρώπους που μας στηρίζουν, παίρνουμε δύναμη και θάρρος να συνεχίσουμε τον αγώνα μας προς Δόξαν Κυρίου.

Παραδοσιακός Γάμος

Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και έναν παραδοσιακό γάμο. Οι προετοιμασίες άρχισαν από νωρίς το πρωί. Όλες οι γυναίκες συγκεντρώθηκαν στην αυλή του σπιτιού του γαμπρού και ετοίμαζαν τα φαγητά. Άλλες καθάριζαν πατάτες, άλλες τις τηγάνιζαν σε μεγάλο τσουκάλι, άλλες καθάριζαν τα λαχανικά, άλλες ετοίμαζαν το ρύζι, άλλες το κρέας. Όλες μαζί σαν μια οικογένεια βοηθούσαν για να ετοιμαστούν όλα όπως πρέπει. Οι άντρες βοηθούσαν τον γαμπρό να στολιστεί, άλλοι προετοίμαζαν τα της μουσικής για το γλέντι, άλλοι υποδεχόντουσαν τους καλεσμένους. Μερικές γυναίκες άφηναν την προετοιμασία του φαγητού και έριχναν και ένα χορό. Γενικά η ατμόσφαιρα ήταν πολύ όμορφη και χαρούμενη.

Άνοιγμα πηγαδιού

Επειδή όμως έχουμε και τις δικές μας υποχρεώσεις, αφήσαμε την διασκέδαση του γάμου και πήγαμε στον χώρο που οι εργάτες αγωνιζόντουσαν με τα πενιχρά μέσα που είχαν στην διάθεσή τους για να ανοίξουν ένα πηγάδι, έτσι ώστε η τοπική κοινωνία να έχει πρόσβαση σε πόσιμο νερό. Το πηγάδι αυτό ήταν ακόμη ένα δώρο αγάπης από την Αδελφότητα Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής. Το πόσιμο νερό είναι εξαιρετικά πολύτιμο ιδιαίτερα στην Αφρική, όπου οι γυναίκες και τα παιδιά αναγκάζονται να περπατήσουν 5 και 10 χιλιόμετρα, δύο φορές την ημέρα, για να μεταφέρουν σχετικά καθαρό νερό στο σπίτι τους για τις ανάγκες της οικογένειας.

Διαδρομή μέσα στο πράσινο

Η διαδρομή από την πόλη Κίντια στο Κονακρύ είναι καταπράσινη. Επικρατεί το απέραντο και πανέμορφο τροπικό πράσινο. Παντού φοίνικες και δέντρα μάνγκο. Αυτή η περίοδος είναι η εποχή συγκομιδής των μάνγκο και η θέα των δέντρων στολισμένων με τα πρασινοκόκκινα και πεντανόστιμα μάνγκο ήταν φανταστική. Εκατομμύρια μάνγκο. Ρώτησα γιατί δεν κάνουν εξαγωγές, γιατί δεν τα κάνουν μαρμελάδα ή χυμό, αλλά για να γίνουν όλα αυτά χρειάζονται χρήματα και οργάνωση. Δυστυχώς και τα δύο ανύπαρκτα.

Θεία Λειτουργία

Στην πρωτεύουσα Κονακρύ, και σε ιδιωτικό χώρο που παραχωρήθηκε από Ουκρανούς Ορθόδοξους, τέλεσα την Θεία Λειτουργία. Πριν την Θεία Λειτουργία αρκετοί ζήτησαν να εξομολογηθούν. Συγκινήθηκα ιδιαίτερα όταν προσήλθε για εξομολόγηση ένας Ουκρανός, ηλικίας 50 ετών, που όπως μου είπε δεν εξομολογήθηκε ποτέ στην ζωή του και πως δεν είχε εκκλησιαστεί και μεταλάβει των Θείων και Αχράντων Μυστηρίων εδώ και 18 χρόνια! «Τις Θεός μέγας ως ο Θεός»!

Έρευνα για ανέγερση ναού

Μαζί με τους ευλαβείς Ουκρανούς που δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά στην Γουινέα, επισκεφθήκαμε συνοικίες της πρωτεύουσας Κονακρύ για να βρούμε κατάλληλο οικόπεδο για την ανέγερση Ιερού Ναού. Μερικά ήταν αρκετά καλά, αλλά οι τιμές απλησίαστες. Είμαστε όμως σίγουροι ότι ο καλός Θεός θα ανοίξει τον δρόμο και σύντομα θα βρεθεί ο κατάλληλος χώρος.

Αναχώρηση

Έφτασε η ώρα της επιστροφής. Μια μικρή ίωση μου ανέβασε λίγο πυρετό. Ανησύχησα, διότι στο αεροδρόμιο κατά την αναχώρηση θα περνούσα από ιερά εξέταση πριν επιβιβαστώ στο αεροπλάνο, κι αν είχα δέκατα φοβόμουνα μην με βάλουν σε καραντίνα. Ακολούθησα τις οδηγίες της ιατρού από την υγειονομική επιθεώρηση Αθηνών που επισκέφθηκα πριν την αναχώρησή μου από την Ελλάδα και πήρα μερικά depon. Ευτυχώς πήγαν όλα καλά. Πέρασα με επιτυχία και τους 5 ελέγχους. Μετά από ταξίδι 24 ωρών επέστρεψα στην Αθήνα. Εύχομαι ο Θεός να αξιώσει και την Δυτική Αφρική να εξαλείψει το συντομότερο δυνατό την θανατηφόρα επιδημία και ο έμπολα να αποτελεί και για τους εκεί συνανθρώπους μας παρελθόν.

Ο Γουινέας Γεώργιος

Συντόμευση προς την ανάρτηση: http://ierapostoles.gr/?p=7846

Arrival in Guinea

The departure procedures of the country were far simpler. So were those of arrival in Guinea. Testing for Ebola was simpler and without special precautions. The traffic though was chaotic. With so many people around, how was it possible to control the epidemic? Of course in every public space, hotel, restaurant, civil services, embassies, mobile telephone offices, there was temperature screening. The limit was up to 37.9. If your temperature was higher, no entry was allowed and the competent services could be informed. However, I did not happen to see any incident myself. Particularly in small towns I did not notice any special concern. In the capital there were several Ebola-related road posters, but in small towns people showed that they had overcome it. The truth is that after living with the epidemic for so many months, it had become a part of their life and ceased to worry them. Some argue that the Ebola has been eliminated, but the international organizations continue to talk about Ebola in order to raise funds. Others wonder why the US was involved in the fight against Ebola only in Liberia and not in the other countries. The bottom line is that Ebola is there. Whether it came from Congo or was created in a laboratory, the people are dying. The strange thing about this epidemic is that the virus does not die along with the victim. It remains alive in the dead body and is waiting for the first living organism that will approach in order to infect it. That is why most victims were infected while attending funerals.

GU4

Kindia

Located in Kindia, the first major city after the capital Conakry, in the Greek block (6,500 sq m) in the beautiful tropical African landscape, further beautified by palms, mangoes and children’s smiles, the Sacred Church of Saints Parthenius and Charalambos is under construction along with the Orthodox Academy. The church will soon be ready. We performed the Little Blessing service and then chanted the Salutations to the Virgin Mary. We also made a supplication to God because despite the big economic crisis, with the help of a pious couple from Trimiklini (a village in the Limassol district of Cyprus) and the Orthodox Missionary Fraternity, the work progressed very fast. Then we visited the Academy. There more work is needed. We made some operational changes in the plans. In this project we have the support of the Pancyprian Missionary Association “Saint Cosmas the Aetolian” on the ‘initiative of our beloved Protopresbyter Michael Christodoulides, recently awarded by  our Patriarch the Cross of St. Mark as a gift in return for his great love for ministry in Africa. Our Academy will initially have three classrooms, a library, a staff room and a computer room.

Ebola

With the assistance of the Administration of the National Bank of Greece and the initiative of the former Managing Director Alexander Tourkolias, who showed great sensibility to the risk of the epidemic and responded immediately, we visited local schools and handed out antiseptics, soaps and mobile water containers for washing children’s hands upon arrival and departure from school.

Traditional Wedding

I also had the opportunity to attend a traditional wedding. Preparations began early in the morning. All the women gathered in the courtyard of the groom’s house and were preparing the food. Some were peeling potatoes, others were frying them in a large pot, others were cleaning vegetables, others were preparing rice, others meat. All together as a family were helping to prepare everything properly. The men were helping the groom get adorned, some were preparing the music for the feast, while others were greeting and welcoming guests. Some women would stop the food preparation for a while to dance themselves. Generally, the atmosphere was very nice and cheerful.

Water well drilling

Since we have our own commitments as well, we left the fun of marriage and went to the place where the workers were struggling with the limited means they had at their disposal in order to open a well, so that the local people could have access to clean drinking water. This well was another gift of love from the “Orthodox Missionary Fraternity.” Safe drinking water is extremely valuable, particularly in Africa, where women and children are forced to walk 5 and 10 km, twice a day, to carry relatively clean water to their home for the family’s needs.

Divine Liturgy

In the capital Conakry and on private property granted by Orthodox Ukrainians, I officiated the Divine Liturgy. Before the liturgy several people asked to confess. I was particularly touched when a 50- year- old Ukrainian  came for confession, who said he had never confessed in his whole life and that he had not been to church or received Holy Communion for 18 years!  “Who is so great a God as our God?”!

Searching for church construction land in Conakry

Along with the devout Ukrainians who do business in Guinea, we visited districts of the capital Conakry to find suitable land for the construction of the Church. Some were pretty good, but the prices were unreachable. Nevertheless, we are confident that the good Lord will pave the way and soon the right place will be found.

Departure

The time of return had finally come. A little virus caused a slight increase in my temperature. I was worried because upon departure at the airport I would pass through the holy inquisition before boarding the plane, and in case I had low grade fever, I feared they might put me in quarantine. I followed the instructions of the physician from Athens health inspection department that I visited before my departure from Greece and got some antipyretic tablets. Fortunately everything went well. I passed through all 5 controls successfully. After Morocco no one seemed to care about Ebola. It was now past. I hope God grants elimination of the deadly epidemic in West Africa as soon as possible so that Ebola becomes past for our fellow humans there.

 Orthodox Archbishop Georgios of Guinea

GU2

Shortlink to the post: http://orthodoxmission.org.gr/?p=7098

This entry was posted in Africa, Guinée- Guinea- Γουινέα, Αφρική, Αφρική, Africa, Ελλάδα - Greece, Εξωτερική Ιεραποστολή, Κύπρος - Cyprus, Πατριαρχείο Αλεξανδρείας ( Greek Orthodox Patriarchate of Alexandria and all Africa ) and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Μία απάντηση στο Ιεραποστολική Περιοδεία στη Δυτική Αφρική- Γουινέα (Μέρος β΄). Pastoral journey to Guinea- West Africa.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s