Δήλωση του Ορθόδοξου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδας για το νέο ναυάγιο με 700 νεκρούς στη Μεσόγειο.Statement by the Orthodox Archbishop of Athens and All Greece on the new wreck with 700 deaths in the Mediterranean.


Statement by the Orthodox Archbishop of Athens and all Greece on the new wreck with 700 deaths in the Mediterranean.

View image on Twitter

Με αφορμή τη σημερινή τραγωδία στη Μεσόγειο που κόστιζε τη ζωή σε εκατοντάδες συνανθρώπους μας ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος έκανε την ακόλουθη δήλωση:

“Τριακόσια, τετρακόσια… επτακόσια. Δεν πρόκειται για δισεκατομμύρια που πρέπει να ανευρεθούν. Ούτε αριθμούς που αφορούν εθνικές οικονομίες ή όσα καθημερινά καθορίζουν οι “αγορές”. Μιλάμε για ανθρώπινες ψυχές. Για ανθρώπους, πατεράδες, μανάδες, παιδιά, ακόμη και βρέφη που πνίγηκαν, μόλις πριν λίγες ώρες, στη θάλασσα της Μεσογείου. Ανθρώπους που έψαχναν ένα ασφαλές καταφύγιο στην Ευρώπη…

Γιατί γνώριζαν, είχαν ακούσει, τους είχαν υποσχεθεί αυτοί οι δουλέμποροι, ότι εκεί που γεννήθηκε ο δυτικός πολιτισμός η ανθρώπινη ζωή είναι σεβαστή και προστατεύεται και, μάλιστα, της δίδεται απόλυτη προτεραιότητα. Τι απ’ όλα συνέβη προχθές; Πρόσφατα στο Αιγαίο; Πριν από μερικούς μήνες στη Λαμπεντούζα; Τίποτα. Απολύτως τίποτα.

Αρκετά! Η αγανάκτηση μας συμπυκνώνεται σε αυτή τη λέξη. Η ευθύνη για όσους επιτρέπουν να συμβαίνουν αυτές οι τραγωδίες, είτε προκαλώντας τις, είτε μη αντιμετωπίζοντάς τις, είναι τεράστιες.

Ποια έκτακτη σύνοδος έγινε για τους χιλιάδες ανθρώπους που χάθηκαν στις θάλασσες της Μεσογείου; Πόσοι αρχηγοί κρατών μέσα στο σαββατοκύριακό τους ενδιαφέρθηκαν γι’ αυτή την τραγωδία; Πόσοι επικοινώνησαν μεταξύ τους, πόσοι ξαγρύπνησαν σε “συνόδους κορυφής” για να βρουν λύση σε αυτό το πρόβλημα και να εξετάσουν τρόπους να φιλοξενήσουν ανθρώπους που φεύγουν με σαπιοκάραβα από την αφρικανική ήπειρο για την ευρωπαϊκή γη; Οι δηλώσεις συμπάθειας, τα συλλυπητήρια τηλεγραφήματα, τα ρεπορτάζ των διεθνών Μ.Μ.Ε. δεν αρκούν, δεν σώζουν ζωές. Ήρθε ο καιρός να σηκώσουμε όλοι μας τα μανίκια, να βρούμε όλοι μαζί τη λύση που απαιτείται για να σταματήσουν αυτές οι τραγωδίες.

Σταματήστε τους δουλέμπορους που υπόσχονται ταξίδια χωρίς επιστροφή σε γονείς που ψάχνουν ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά και τα βρέφη τους. Σταματήστε τους πολέμους που προκαλούν τα κύματα προσφύγων. Σταματήστε όσους κερδοσκοπούν στην πλάτη απελπισμένων φτωχών ανθρώπων που επενδύουν το βιος τους για μία ελπίδα που καταλήγει να μην έχει αντίκρυσμα και τους κοστίζει τη ζωή τους.

Δεν ψάχνουν πλούτη αυτοί οι άνθρωποι. Δεν αναζητούν ανέσεις. Ελπίζουν σε μία ήρεμη ζωή, μακριά από το κυνήγι που περνούν στις πατρίδες τους. Μία ζωή με ασφάλεια, χωρίς κινδύνους. Αυτά τα “λίγα” ζητούν. Έστω, το ένα δέκατο, της φυσιολογικής και ήρεμης ζωής που ζούμε εμείς οι Ευρωπαίοι. Με τα καθημερινά μας άγχη και με τις αγωνίες μας.

Ούτε ένα πιάτο φαγητό, ούτε μία κουβέρτα αρκεί για να αντιμετωπιστούν τα κύματα των προσφύγων και των μεταναστών. Δεν χωρούν πολιτικά παιχνίδια και “ισορροπίες” για βάρκες που πλημμυρίζουν από ανθρώπινες ψυχές και δεν προφταίνουν καν να απομακρυνθούν από τις ακτές της Μεσογείου. Χρειάζεται τόλμη, αποφασιστικότητα και να αναληφθεί δράση από όλους όσοι μπορούν να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση αυτού του τεράστιου προβλήματος που συνιστά, πια, ντροπή για τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Ενώνουμε τις προσευχές μας για την ανάπαυση των ψυχών αυτών των θυμάτων. Ας ενώσουμε, επιτέλους, και τις προσπάθειές μας για να είναι τα τελευταία θύματα που χάνονται σε αυτό το ταξίδι. Για ένα καλύτερο αύριο αυτών των ανθρώπων, ώστε στην αντίπερα όχθη να τους περιμένει η ελπίδα και να μην καραδοκεί ο θάνατος.”

http://www.romfea.gr/epikairotita/31791-2015-04-19-16-12-18

http://www.ecclesia.gr/epikairotita/main_epikairotita_next.asp?id=1357

ieronomos1

Automatic translate by google ( maybe there are some mistakes in translation )

On the occasion of the current tragedy in the Mediterranean that cost the lives of hundreds of our fellow men, His Beatitude the Archbishop of Athens and All Greece. Jerome made the following statement:

«Three hundred, four hundred … seven hundred. It is not for billions to be found. Neither numbers for national economies or those daily determine the «markets». We are talking about human souls. For men, fathers, mothers, children, even babies who drowned, just a few hours ago, in the Mediterranean sea. People who searched a safe haven in Europe. Because they knew, they had heard, they were promised these traffickers, that where born western civilization human life is respected and protected and, indeed, is given absolute priority. What all happened yesterday? Recently in the Aegean? A few months ago in Lampedusa? Nothing. Absolutely nothing.

Enough! Our indignation is concentrated in this word. The responsibility for those who allow it to happen these tragedies, either causing or not treating them, is enormous.

What an extraordinary session was for the thousands of people who perished in the Mediterranean Sea? How many heads of state in their weekend interested for this tragedy? How many have contacted each other, how many xagrypnisan in «summits» to find a solution to this problem and consider ways to accommodate people fleeing with rust buckets from the African continent for European land? The statements of sympathy, condolences telegrams, the reports of international media not enough, do not save lives. It’s time to roll up our sleeves all, to find together the solution that is needed to stop these tragedies.

Stop traffickers who promise free travel reimbursement to parents looking for a better future for children and their infants. Stop the wars that cause waves of refugees. Stop those who speculate on the back of desperate poor people who invest their fortunes for one hope that results can not be spilled and costs them their lives.

Not looking riches these people. Not looking amenities. I hope for a peaceful life, away from hunting passing in their homelands. A life safely without risks. These «few» seek. Even the tenth, normal and quiet life we ​​live we Europeans. With our daily anxieties and our anxieties.

Not one plate of food or a blanket sufficient to overcome the waves of refugees and immigrants. Political games do not fit and «balance» for boats flooded human souls and not proftainoun even be removed from the Mediterranean coast. It takes courage, determination and action by all those who can contribute to tackling this huge problem which is, now, shame on human civilization.

We unite our prayers for the repose of the souls of these victims. Let us unite at last, and our efforts to be the last victims lost on this trip. For a better tomorrow these people to the other side the hope and not lurking death waiting for them. «

 A l’occasion de la tragédie actuelle en Méditerranée qui a coûté la vie à des centaines de nos semblables, Sa Béatitude l’Archevêque d’Athènes et de toute la Grèce Jérôme fait la déclaration suivante:

«Trois cents, quatre cents … sept cents. Ce ne est pas pour des milliards à trouver. Ni les numéros pour les économies nationales ou ceux quotidiens de déterminer les «marchés». Nous parlons de l’âme humaine. Pour les hommes, les pères, les mères, les enfants, même les bébés qui se sont noyés, il ya quelques heures, dans la mer Méditerranée. Les gens qui ont cherché un refuge en Europe. Parce qu’ils savaient, qu’ils avaient entendu, ils ont été promis ces trafiquants, que là où la civilisation occidentale née la vie humaine est respectée et protégée et, en fait, est donné la priorité absolue. Ce que tout se est passé hier? Récemment, dans la mer Egée? Il ya quelques mois à Lampedusa? Rien. Absolument rien.

Assez! Notre indignation est concentrée dans ce mot. La responsabilité de ceux qui permettent que cela se produise ces tragédies, soit provoquer ou non de les traiter, est énorme.

Quelle session extraordinaire était pour les milliers de personnes qui ont péri dans la mer Méditerranée? Combien chefs d’Etat dans leur week-end intéressés de cette tragédie? Combien ont contacté l’autre, combien xagrypnisan des «sommets» de trouver une solution à ce problème et examiner les moyens d’accueillir les personnes qui fuient avec des seaux de rouille sur le continent africain pour la terre européenne? Les déclarations de sympathie, condoléances télégrammes, les rapports des médias internationaux ne suffit pas, ne pas sauver des vies. Il est temps de retrousser nos manches, tous de trouver ensemble la solution qui est nécessaire pour mettre fin à ces tragédies.

Arrêtez trafiquants qui promettent sans remboursement de Voyage aux parents à la recherche d’un avenir meilleur pour les enfants et leurs nourrissons. Arrêtez les guerres qui provoquent des vagues de réfugiés. Arrêtez ceux qui spéculent sur le dos de pauvres gens désespérés qui investissent leur fortune pour une espoir que les résultats ne peuvent pas être renversés et leur coûte leur vie.

Richesses ne cherche pas ces gens. Les infrastructures ne regarde pas. Je espère que pour une vie paisible, loin de la chasse passant dans leurs pays d’origine. Une vie en toute sécurité sans risques. Ces «quelques« chercher. Même la vie dixième, normale et calme nous vivons nous, Européens. Avec nos angoisses quotidiennes et nos angoisses.

Pas une assiette ou une couverture suffisante pour faire face aux vagues de réfugiés et les immigrants. Jeux politiques ne se inscrivent et «équilibre» pour les bateaux inondées âmes humaines et non proftainoun même être retirés de la côte méditerranéenne. Il faut du courage, de la détermination et de l’action de tous ceux qui peuvent contribuer à la lutte contre cet énorme problème qui est, désormais, honte à la civilisation humaine.

Nous unissons nos prières pour le repos de l’âme de ces victimes. Unissons-nous enfin, et nos efforts pour être les dernières victimes perdus lors de ce voyage. Pour un avenir meilleur à ces personnes de l’autre côté l’espoir et la mort se cache pas d’attente pour eux «.

Anlässlich der aktuellen Tragödie im Mittelmeer, die das Leben von Hunderten von unseren Mitmenschen kosten, Seine Seligkeit, Erzbischof von Athen und ganz Griechenland Jerome gab folgende Erklärung ab:

«Dreihundert, vierhundert … siebenhundert. Es ist nicht für Milliarden zu finden. Weder die Zahlen für die Volkswirtschaften und die tägliche Ermittlung der «Märkte». Die Rede ist von den Menschenseelen sprechen. Für Männer, Väter, Mütter, Kinder, sogar Babys, die, ertrunken vor wenigen Stunden, in das Mittelmeer. Menschen, die einen sicheren Hafen in Europa gesucht. Weil sie wussten, sie gehört hatten, wurden sie diese Menschenhändler versprochen, dass dort, wo geboren westlichen Zivilisation das menschliche Leben geachtet und geschützt werden und in der Tat ist absolute Priorität. Was alles passiert ist gestern? Kürzlich in der Ägäis? Vor ein paar Monaten in Lampedusa? Nichts. Absolut nichts.

Genug! Unsere Empörung ist in diesem Wort konzentriert. Die Verantwortung für die, die es um diese Tragödien geschehen, entweder verursacht oder nicht behandeln sie zu ermöglichen, ist enorm.

Was für eine außerordentliche Sitzung war für die Tausenden von Menschen, die im Mittelmeer umgekommen? Wie viele Staatschefs in ihren Wochenend Interesse für diese Tragödie? Wie viele haben sich gegenseitig, wie viele xagrypnisan in «Gipfel» in Kontakt gebracht, um eine Lösung für dieses Problem zu finden und zu prüfen, wie Menschen auf der Flucht mit Rostlauben aus dem afrikanischen Kontinent für die europäischen Land aufnehmen? Die Aussagen der beileid Telegramme, die Berichte der internationalen Medien nicht genug, nicht Leben retten. Es ist Zeit, die Ärmel hochkrempeln alle gemeinsam die Lösung, die benötigt wird, um diese Tragödien zu stoppen zu finden.

Stoppen Händler, die freie Fahrt Erstattung an die Eltern auf der Suche nach einer besseren Zukunft für Kinder und ihre Kinder versprechen. Stoppen Sie die Kriege, die Flüchtlingswellen verursachen. Stoppen Sie die, die auf der Rückseite der verzweifelt armen Menschen, die ihr Vermögen für eine Hoffnung, dass Ergebnisse nicht verschüttet werden und kostet sie ihr Leben zu investieren, spekulieren.

Suchen Sie nicht nach Reichtum, diese Menschen. Suchen Sie nicht nach Ausstattung. Ich hoffe auf ein friedliches Leben, weit weg von der Jagd vorbei in ihren Heimatländern. Ein Leben, sicher und ohne Risiken. Diese «paar» zu suchen. Auch die zehnte, normal und ruhiges Leben wir leben wir Europäer. Mit unserer täglichen Sorgen und unsere Ängste.

Nicht ein Teller oder eine Decke aus, um mit den Wellen von Flüchtlingen und Einwanderern umzugehen. Politische Spiele nicht passen und für Boote «Balance» überschwemmt menschlichen Seelen und nicht proftainoun sogar von der Mittelmeerküste entfernt werden. Es braucht Mut, Entschlossenheit und Maßnahmen von allen, die zur Bewältigung dieser großen Problem, das ist, jetzt, Schande über die menschliche Zivilisation beitragen können.

Wir vereinen unsere Gebete für die Ruhe der Seelen dieser Opfer. Lassen Sie uns vereinen schließlich, und unsere Bemühungen um die letzten Opfer verloren auf dieser Reise sein. Für eine bessere Zukunft diese Menschen auf die andere Seite der Hoffnung und nicht der Tod lauert auf sie warten. «

 Con motivo de la actual tragedia en el Mediterráneo, que costó la vida de cientos de nuestros semejantes, hombres, Su Beatitud el Arzobispo de Atenas y de toda Grecia Jerome hizo la siguiente declaración:

«Trescientos, cuatrocientos … setecientos. No es para miles de millones que se encuentran. Ni los números para las economías nacionales o los diarios determinan los «mercados». Estamos hablando de las almas humanas. Para los hombres, padres, madres, niños, incluso los bebés que se ahogaron, hace apenas unas horas, en el mar Mediterráneo. Personas que han buscado un refugio seguro en Europa. Porque sabían, que habían oído, se les prometió estos traficantes, que donde nace la vida humana civilización occidental es respetada y protegida y, de hecho, tiene una prioridad absoluta. Lo que todo esto sucedió ayer? Recientemente, en el Egeo? Hace unos meses en Lampedusa? Nada. Absolutamente nada.

Suficiente! Nuestra indignación se concentra en esta palabra. La responsabilidad de aquellos que permiten que suceda estas tragedias, ya sea causando o no tratarlos, es enorme.

Lo que una sesión extraordinaria fue para las miles de personas que perdieron la vida en el mar Mediterráneo? ¿Cuántos jefes de Estado en su fin de semana interesadas por esta tragedia? ¿Cuántos han puesto en contacto entre sí cuántos xagrypnisan, en «cumbres» para encontrar una solución a este problema y estudiar la manera de acomodar a las personas que huyen con cubos de óxido del continente africano por la tierra europea? Las declaraciones de condolencia, condolencias telegramas, los informes de los medios de comunicación internacionales no es suficiente, no salvar vidas. Es hora de arremangarse todos, para encontrar juntos la solución que se necesita para poner fin a estas tragedias.

Deje de traficantes que les prometen reembolso de viajes gratis para los padres en busca de un futuro mejor para los niños y sus bebés. ¡Alto a las guerras que provocan olas de refugiados. Detener los que especulan en la parte posterior de los pobres desesperados que invierten sus fortunas por una esperanza de que los resultados no pueden ser derramados y les cuesta la vida.

No buscando riquezas estas personas. No buscando comodidades. Espero que para una vida pacífica, lejos de la caza que pasa en sus países de origen. Una vida con seguridad y sin riesgos. Estos «pocos» buscar. Incluso el décimo, normal y tranquila vida que vivimos nosotros, los europeos. Con nuestras ansiedades diarias y nuestras ansiedades.

No es un plato de comida o una manta suficiente para hacer frente a las oleadas de refugiados e inmigrantes. Juegos políticos no encajan y «equilibrio» para embarcaciones inundaron las almas humanas y no proftainoun incluso ser retirados de la costa mediterránea. Se necesita coraje, la determinación y la acción de todos aquellos que puedan contribuir a hacer frente a este gran problema que es, ahora, la culpa es la civilización humana.

Unimos nuestras oraciones por el eterno descanso de las almas de estas víctimas. Unámonos al fin, y nuestros esfuerzos por ser las últimas víctimas perdidas en este viaje. Por un mañana mejor a estas personas a la otra parte la esperanza y no al acecho esperando la muerte para ellos «.

. Por ocasião da tragédia atual no Mediterrâneo, que custou a vida de centenas de nossos semelhantes, Sua Beatitude o Arcebispo de Atenas e de toda a Grécia Jerome fez a seguinte declaração:

«Trezentos, quatrocentos … setecentos. Não é por bilhões de ser encontrado. Nem os números para as economias nacionais ou aqueles diários determinar os «mercados». Estamos a falar de almas humanas. Para os homens, pais, mães, crianças, até mesmo bebês que se afogaram, apenas algumas horas atrás, no mar Mediterrâneo. Pessoas que buscavam um refúgio seguro na Europa. Porque eles sabiam, eles tinham ouvido falar, foi-lhes prometido esses traficantes, que a vida humana civilização ocidental, onde nasceu é respeitado e protegido e, na verdade, é dada prioridade absoluta. O que tudo aconteceu ontem? Recentemente, no Egeu? Há alguns meses atrás em Lampedusa? Nada. Absolutamente nada.

Suficiente! Nossa indignação está concentrada nesta palavra. A responsabilidade por aqueles que permitir que isso aconteça estas tragédias, causar ou não tratá-los, é enorme.

O que uma sessão extraordinária foi para os milhares de pessoas que morreram no mar Mediterrâneo? Quantos chefes de estado em seu fim de semana interessadas por esta tragédia? Quantos já contactaram, quantos xagrypnisan em «cimeiras» para encontrar uma solução para este problema e estudar formas de acomodar as pessoas que fogem com baldes de ferrugem do continente Africano para a terra Europeia? As demonstrações de simpatia, pêsames telegramas, os relatórios de mídia internacional não é suficiente, não salvar vidas. É hora de arregaçar as mangas, todos juntos para encontrar a solução que é necessário para pôr termo a estas tragédias.

Pare de traficantes que prometem reembolso viagens gratuitas para os pais em busca de um futuro melhor para as crianças e seus bebês. Parem as guerras que causam ondas de refugiados. Pare aqueles que especulam sobre a volta de pessoas pobres desesperados que investem suas fortunas para uma esperança de que os resultados não podem ser derramado e lhes custe a vida.

Não está procurando riquezas dessas pessoas. Não olhando amenidades. Espero por uma vida pacífica, longe de caça passando em suas terras natais. Uma vida com segurança, sem riscos. Esses «poucos» procuram. Mesmo a vida décimo, normal e tranquila em que vivemos nós, europeus. Com as nossas ansiedades diárias e nossas ansiedades.

Não é um prato de jantar ou cobertor suficiente para lidar com as ondas de refugiados e imigrantes. Jogos políticos não se encaixam e «equilíbrio» para barcos inundou as almas humanas e não proftainoun até ser removido da costa do Mediterrâneo. É preciso coragem, determinação e ação por todos aqueles que podem contribuir para a resolução deste problema enorme que é, agora, uma vergonha para a civilização humana.

Unimos nossas orações para o repouso das almas dessas vítimas. Unamo-nos no passado, e nossos esforços para ser a última das vítimas perderam nesta viagem. Para um amanhã melhor essas pessoas para o outro lado a esperança e não à espreita morte esperando por eles «.

Katika tukio la janga sasa katika Mediterranean kwamba gharama ya maisha ya mamia ya watu wenzetu, Tabia yake Askofu Mkuu wa Athens na wote Ugiriki Jerome alifanya maelezo yafuatayo:

«Mia tatu, mia nne … mia saba. Ni si kwa ajili ya mabilioni kwa kupatikana. Wala idadi ya uchumi wa taifa au wale kila siku kuamua «masoko». Sisi ni kuzungumza juu ya nafsi ya binadamu. Kwa wanaume, baba, mama, watoto, hata watoto ambao walizama, saa chache tu iliyopita, katika bahari ya Mediterranean. Watu ambao searched salama katika Ulaya. Kwa sababu walijua, wamesikia, wao waliahidiwa wafanyabiashara hayo, ambapo alizaliwa ustaarabu wa magharibi maisha ya binadamu ni kuheshimiwa na kulindwa na kwa kweli, ni kupewa kipaumbele kabisa. Nini yote yaliyotokea jana? Hivi karibuni katika Aegean? miezi michache iliyopita katika Lampedusa? Chochote. Kabisa chochote.

Kutosha! Hasira yetu ni kujilimbikizia katika neno hili. wajibu kwa wale ambao kuruhusu kutokea majanga haya, ama kusababisha au si kutibu yao, ni mkubwa sana.

Kikao gani ya ajabu ilikuwa kwa ajili ya maelfu ya watu ambao walimuua katika bahari ya Mediterranean? Jinsi wengi wakuu wa nchi katika wiki yao nia ya janga hili? Jinsi wengi aliwasiliana kila mmoja, wangapi xagrypnisan katika «kilele» ili kupata ufumbuzi wa tatizo hili na kufikiria njia za kubeba watu waliokimbia kutu ndoo kutoka bara la Afrika kwa ajili ya nchi za Ulaya? kauli ya huruma, rambirambi telegrams, ripoti ya vyombo vya habari kimataifa haitoshi, si kuokoa maisha. Ni wakati wa zikunja sleeves yetu yote, ili kupata ufumbuzi kuwa ni pamoja zinahitajika kuacha majanga haya.

Kuacha wafanyabiashara hao ambao ahadi kusafiri bure Kulipia kwa wazazi kuangalia kwa maisha bora ya baadaye kwa watoto na watoto wao. Kuacha vita vinavyosababisha wimbi la wakimbizi. Acha wale ambao kubashiri juu ya nyuma ya watu kukata tamaa maskini ambao kuwekeza bahati zao kwa tumaini moja kuwa matokeo hawezi itamwagika na gharama yao maisha yao.

Si kuangalia utajiri watu hawa. Si kuangalia huduma. Natumaini kwa maisha ya amani, mbali na uwindaji kupita katika nchi zao. maisha salama bila hatari. Hizi «wachache» kutafuta. Hata zaidi ya kumi, ya kawaida na utulivu maisha tunaishi sisi Wazungu. Na mahangaiko yetu ya kila siku na shughuli zetu.

Si sahani ya chakula cha jioni au blanketi kutosha kukabiliana na wimbi la wakimbizi na wahamiaji. Michezo ya kisiasa hawana fit na «usawa» kwa boti mafuriko nafsi ya binadamu na si proftainoun hata kuondolewa kutoka pwani ya Mediterranean. Inachukua ujasiri, uamuzi na hatua kwa wale wote ambao wanaweza kuchangia katika kukabiliana na tatizo hili kubwa ambayo ni, sasa, aibu juu ustaarabu wa binadamu.

Sisi kuunganisha maombi yetu mapumziko ya roho za waathirika hawa. Hebu kuungana katika mwisho, na juhudi zetu kuwa waathirika mwisho waliopotea kwenye safari hii. Kwa kesho bora watu hawa kwa upande mwingine matumaini na si lurking kifo kusubiri kwa ajili yao. «

По случаю нынешнего трагедии в Средиземном море, который стоил жизни сотням наших ближних, Блаженнейший Архиепископ Афинский и всея Греции Иеронима сделал следующее заявление:

«Триста, четыреста … семьсот. Это не для миллиарды должны быть найдены. Ни номера для национальной экономики или тех, ежедневных определить «рынки». Мы говорим о человеческих душах. Для мужчин, отцов, матерей, детей, даже младенцев, которые утонули, всего несколько часов назад, в Средиземном море. Люди, искавшие убежище в Европе. Потому что они знали, что они слышали, они обещали эти торговцев, что там, где родился западная цивилизация человеческая жизнь уважением и защитой, действительно, дается абсолютный приоритет. Что все это произошло вчера? В последнее время в Эгейском море? Несколько месяцев назад в Лампедуза? Ничего. Абсолютно ничего.

Достаточно! Наше возмущение сосредоточено в этом слове. Ответственность за тех, кто позволяет, чтобы это произошло эти трагедии, либо вызывая или не рассматривая их, огромен.

Что внеочередная сессия была для тысяч людей, погибших в Средиземном море? Сколько глав государств в их выходные заинтересованные в этой трагедии? Сколько связаться друг с другом, то сколько xagrypnisan в «высшем уровне», чтобы найти решение этой проблемы и рассмотреть пути для размещения людей, спасающихся с ржавчины ведра с африканского континента европейской земле? Заявления симпатии, сочувствие, соболезнование телеграммы, отчеты международных средств массовой информации не достаточно, не спасают жизни. Пришло время засучить рукава все, чтобы вместе найти решение, которое необходимо, чтобы остановить эти трагедии.

Остановить торговцев, которые обещают бесплатный возмещения пути к родителям в поисках лучшего будущего для детей и их детей. Остановить войны, которые вызывают волны беженцев. Остановить тех, кто спекулирует на задней отчаянных бедных людей, которые вкладывают свои капиталы в течение одного надежде, что результаты не могут быть разлитой и стоит им жизни.

Не смотря богатство этих людей. Не смотря удобства. Я надеюсь, что для мирной жизни, вдали от охоты прохождения у себя на родине. Жизнь безопасно без риска. Эти «некоторые» искать. Даже десятая, нормальный и спокойная жизнь мы живем мы, европейцы,. С нашей повседневной тревоги и наших тревог.

Не тарелку или одеяло достаточно иметь дело с волной беженцев и иммигрантов. Политические игры не подходят и «баланс» для лодок затоплены человеческие души, а не proftainoun даже быть удалены от побережья Средиземного моря. Это требует мужества, решимости и действий всех тех, кто может способствовать решению этой огромной проблемы, которая, в настоящее время, не стыдно человеческой цивилизации.

Мы объединяем наши молитвы за упокой души этих жертв. Давайте объединим наконец, и наши усилия быть последней жертвы потеряли в этой поездке. Для лучшего завтра эти люди на другую сторону надежды и не скрывается смерть ждет их «.

Cu ocazia tragediei curent în Marea Mediterană, care a costat viata a sute de semenii noștri, Preafericirea Sa Arhiepiscopul Atenei și a toată Grecia Jerome a făcut următoarea declarație:

«Trei sute, patru sute … șapte sute. Nu este de miliarde de găsit. Nici numere pentru economiile naționale sau cele de zi cu zi a determina «piețe». Vorbim despre sufletele oamenilor. Pentru barbati, tați, mame, copii, chiar și copii care înecat, în urmă cu doar câteva ore, în Marea Mediterană. Oamenii care au căutat un refugiu în Europa. Pentru că știau, ei au auzit, s-au promis acestor traficanți, că, în cazul născut viața umană civilizației occidentale este respectată și protejată și, într-adevăr, se acordă prioritate absolută. Ce sa întâmplat ieri toate? Recent, în Marea Egee? Cu câteva luni în urmă, în Lampedusa? Nimic. Absolut nimic.

Destul! Indignare noastră este concentrată în acest cuvânt. Responsabilitatea pentru cei care permite sa se intample aceste tragedii, fie cauzează sau nu tratarea lor, este enorm.

Ce o sesiune extraordinară a fost pentru miile de oameni care au pierit în Marea Mediterană? Câte șefi de stat, în week-end lor interesate, această tragedie? Câte au contactat reciproc, câte xagrypnisan în «summiturile» pentru a găsi o soluție la această problemă și ia în considerare modalități de a găzdui oameni care fug cu găleți de rugina de pe continentul african pentru teren european? Declarațiile de simpatie, condoleanțe telegramele, rapoartele de mass-media internațională nu este suficient, nu salva vieti. E timpul să ne suflecăm mânecile toate, pentru a găsi împreună soluția de care are nevoie pentru a opri aceste tragedii.

Nu mai traficanți care promit rambursarea de călătorie fără părinților în căutarea unui viitor mai bun pentru copii și sugari lor. Opriți războaiele care cauzeaza valuri de refugiați. Nu mai cei care speculează pe partea din spate a oamenilor săraci disperate care investesc averile lor pentru una speranța că rezultatele nu pot fi deversate și le costă viața lor.

Nu caut bogățiile acestor oameni. Nu cautati dotări. In speranta pentru o viata linistita, departe de vânătoare care trece în țările lor. O viață în condiții de siguranță, fără riscuri. Aceste «puțini» caută. Chiar și de viață a zecea, normal și liniștit în care trăim noi, europenii. Cu neliniștile noastre de zi cu zi si grijile noastre.

Nu este o farfurie sau o pătură suficient pentru a face față valurilor de refugiați și imigranți. Jocuri politice nu se potrivesc și «echilibru» pentru bărci inundate sufletele oamenilor și nu proftainoun fi chiar eliminate din coasta mediteraneană. Este nevoie de curaj, determinare și acțiune de toți cei care pot contribui la rezolvarea acestei probleme uriașe, care este, în prezent, rușine pe civilizația umană.

Ne unim rugăciunile noastre pentru odihna sufletelor acestor victime. Să ne unim în ultimul, și eforturile noastre de a fi ultimul victimele pierdute în acest unic. Pentru un viitor mai bun acestor oameni în altă parte speranța și nu spectatori moarte de așteptare pentru ei. «

Ter gelegenheid van de huidige tragedie in de Middellandse Zee die het leven van honderden van onze medemensen gekost, Zijne Zaligheid de aartsbisschop van Athene en Al Griekenland Jerome heeft de volgende verklaring:

«Driehonderd, vierhonderd … zevenhonderd. Het is niet voor miljarden te vinden. Noch nummers voor de nationale economieën of die dagelijks bepalen van de «markten». We hebben het over de menselijke zielen. Voor mannen, vaders, moeders, kinderen, zelfs baby’s die verdronken, maar een paar uur geleden, in de Middellandse zee. Mensen die een veilige haven in Europa doorzocht. Omdat zij wisten, dat ze gehoord hadden, werden ze beloofd deze mensenhandelaars, dat waar geboren westerse beschaving menselijk leven wordt gerespecteerd en beschermd en, inderdaad, wordt de hoogste prioriteit gegeven. Wat er allemaal gebeurde gisteren? Onlangs in de Egeïsche Zee? Een paar maanden geleden in Lampedusa? Niets. Helemaal niets.

Genoeg! Onze verontwaardiging is geconcentreerd in dit woord. De verantwoordelijkheid voor degenen die toelaten om deze tragedies gebeuren, ofwel veroorzaken of niet te behandelen, is enorm.

Wat een buitengewone zitting was voor de duizenden mensen die in de Middellandse Zee zijn omgekomen? Hoeveel staatshoofden in hun weekend interesse voor deze tragedie? Hoeveel hebben elkaar, hoeveel xagrypnisan in «toppen» benaderd om een ​​oplossing voor dit probleem te vinden en te overwegen manieren om mensen op de vlucht met roestbakken van het Afrikaanse continent voor de Europese land tegemoet? De verklaringen van sympathie, deelneming telegrammen, de verslagen van internationale media niet genoeg, geen levens redden. Het is tijd om de mouwen opstropen allemaal, om samen een oplossing vinden die nodig is om deze tragedies te stoppen.

Stop mensenhandelaars die beloven gratis reizen vergoeding aan ouders op zoek naar een betere toekomst voor kinderen en hun baby’s. Stop de oorlogen die golven van vluchtelingen veroorzaken. Stop met hen die op de rug van wanhopige arme mensen die hun fortuin te investeren voor een hoop dat de resultaten niet kunnen worden gemorst en kost hen hun leven speculeren.

Niet op zoek naar rijkdom deze mensen. Niet op zoek voorzieningen. Ik hoop op een vreedzaam leven, ver weg van de jacht passeren in hun thuisland. Een leven veilig zonder risico’s. Deze «weinig» te zoeken. Zelfs de tiende, normaal en rustig leven we leven wij Europeanen. Met onze dagelijkse angsten en onze angsten.

Niet een bord of een deken voldoende om te gaan met de golven van vluchtelingen en immigranten. Politieke spelletjes niet passen en «balans» voor boten overspoeld menselijke zielen en niet proftainoun zelfs van de Middellandse Zee worden verwijderd. Het vergt moed, vastberadenheid en het optreden van allen die een bijdrage kunnen leveren aan de aanpak van dit enorme probleem, dat is nu, schande over de menselijke beschaving.

We verenigen onze gebeden voor de rust van de zielen van deze slachtoffers. Laten we ons verenigen eindelijk, en onze inspanningen om de laatste slachtoffers verloren op deze reis zijn. Voor een betere toekomst van deze mensen aan de andere kant de hoop en niet op de loer dood op hen te wachten. «

 In occasione della tragedia in corso nel Mediterraneo, che costò la vita a centinaia di nostri simili, Sua Beatitudine l’Arcivescovo di Atene e di tutta la Grecia Jerome ha fatto la seguente dichiarazione:

«Trecento, quattrocento … settecento. Non è per miliardi da trovare. Né i numeri per le economie nazionali o quelle giornaliere determinano i «mercati». Stiamo parlando di anime umane. Per gli uomini, i padri, le madri, i bambini, anche i bambini che sono annegati, solo poche ore fa, nel mare Mediterraneo. La gente ha cercato un rifugio sicuro in Europa. Perché sapevano, avevano sentito, sono stati promessi i trafficanti, che qui sono nati la vita umana la civiltà occidentale è rispettata e protetta e, in effetti, è data la priorità assoluta. Che tutto è successo ieri? Recentemente nel Mar Egeo? Pochi mesi fa a Lampedusa? Niente. Assolutamente nulla.

Basta! La nostra indignazione è concentrata in questa parola. La responsabilità di coloro che permettono che accada queste tragedie, o causando o meno trattarli, è enorme.

Che straordinaria sia per le migliaia di persone che morirono nel Mar Mediterraneo? Quanti capi di stato nel loro fine settimana interessati di questa tragedia? Quanti hanno contattato l’altro, il numero di xagrypnisan in «vertici» di trovare una soluzione a questo problema ed esaminare le modalità per accogliere persone in fuga con secchi di ruggine dal continente africano per la terra europea? Le dichiarazioni di simpatia, condoglianze telegrammi, le relazioni dei media internazionali non abbastanza, non salvare vite. E ‘il momento di rimboccarsi le maniche tutti, per trovare insieme la soluzione che è necessario per fermare queste tragedie.

Smettere di trafficanti che promettono rimborsi gratuita per i genitori in cerca di un futuro migliore per i bambini ei loro bambini. Fermare le guerre che causano ondate di profughi. Smettere di chi specula sul retro dei poveri disperati che investono le loro fortune per una speranza che i risultati non possono essere rovesciati e costa loro la vita.

Non cercando ricchezze queste persone. Non cerca comfort. Spero che per una vita tranquilla, lontano dalla caccia che passa nelle loro patrie. Una vita in modo sicuro senza rischi. Questi «pochi» cercare. Anche la vita decima, normale e tranquilla in cui viviamo noi europei. Con le nostre ansie quotidiane e le nostre ansie.

Non un piatto o una coperta sufficienti per far fronte alle ondate di profughi e immigrati. Giochi politici non si adattano e «equilibrio» per le barche allagati anime umane e non proftainoun nemmeno essere rimossi dalla costa del Mediterraneo. Ci vuole coraggio, la determinazione e l’azione da parte di tutti coloro che possono contribuire ad affrontare questo enorme problema, che è, oggi, la vergogna sulla civiltà umana.

Noi uniamo le nostre preghiere per il riposo delle anime di queste vittime. Uniamoci finalmente, ei nostri sforzi di essere le ultime vittime persi in questo viaggio. Per un domani migliore queste persone verso l’altro lato la speranza e non la morte in agguato in attesa di loro «.

. Поводом актуелног трагедије на Медитерану која је коштала живота стотине наших ближњих, Његово Блаженство Архиепископ Атине и целе Грчке Јероним је дао следећу изјаву:

«Три стотине, четири стотине … седам стотина. Није на милијарде може наћи. Ни бројеви за националне економије или оних свакодневних утврде «тржишта». Ми говоримо о људским душама. За мушкарце, очеви, мајке, деца, чак и бебе који су се утопили, пре само неколико сати, у Медитеранском мору. Људи који траже уточиште у Европи. Јер су знали, они су чули, они су обећали ове трговце, који је рођен у којој западна цивилизација људски живот поштовани и заштићени и, заиста, дат апсолутни приоритет. Шта све десило јуце? Недавно у Егеју? Пре неколико месеци у Лампедуса? Ништа. Апсолутно ништа.

Доста! Наш гнев је концентрисана у овом речи. Одговорност за оне који дозвољавају да се то деси ове трагедије, било изазива или не да их третира, је огромна.

Шта ванредна сједница била за хиљаде људи који су страдали у Средоземном мору? Колико шефови држава у њиховом викенда заинтересовани за ову трагедију? Колико су контактирали једни другима, колико кагрипнисан у «самита» да се нађе решење за овај проблем и размотрити начине за смештај људи беже са рђе кантама из афричког континента за европске земље? Изјаве симпатије, Цондоленцес телеграми, извештаји међународних медија није довољно, не штеде животе. Време је да се засукати рукаве све, да пронађу заједнички решење које је потребно да се заустави ова трагедија.

Стоп трговце који обећавају бесплатни путну надокнаду родитељима у потрази за бољу будућност за децу и њихове одојчади. Зауставите ратове које изазивају таласа избеглица. Стоп они који спекулишу на полеђини очајних сиромашних људи који улажу своје богатство за једну наду да резултати не могу бити проливене и кошта им животе.

Не тражи богатство ове људе. Не гледа погодности. Надам се за миран живот, далеко од лова, пролазећи у својој домовини. Живот без ризика безбедно. Ови «мало» траже. Чак десети, нормалан и миран живот живимо ми Европљани. Са нашим свакодневним страховима и нашим страхом.

Није вечера плоча или ћебе довољан да се носи са таласима избеглица и досељеника. Политичке игре не одговарају и «баланс» за чамце поплављено људских душа и не профтаиноун чак бити уклоњен са медитеранске обале. Потребна је храброст, одлучност и акцију сви они који могу да допринесу решавању овог огроман проблем који је, сада, срам људске цивилизације.

Ми ујединимо наше молитве за покој душа жртава ових. Ујединимо се напокон, и наши напори да буду последње жртве изгубиле на овом путовању. За боље сутра ти људи део десне наду и не вреба смрт чека за њих. »

. З нагоди цьогорічного трагедії в Середземному морі, який коштував життя сотням наших ближніх, Блаженніший Архієпископ Афінський і всієї Греції Ієроніма зробив наступну заяву:

«Триста, чотириста … сімсот. Це не для мільярди повинні бути знайдені. Ні номера для національної економіки або тих, щоденних визначити «ринки». Ми говоримо про людські душі. Для чоловіків, батьків, матерів, дітей, навіть немовлят, які потонули, всього кілька годин тому, в Середземному морі. Люди, які шукали притулок в Європі. Тому що вони знали, що вони чули, вони обіцяли ці торговців, що там, де народився західна цивілізація людське життя повагою і захистом, дійсно, дається абсолютний пріоритет. Що все це відбулося вчора? Останнім часом в Егейському морі? Кілька місяців тому в Лампедуза? Нічого. Абсолютно нічого.

Досить! Наше обурення зосереджено в цьому слові. Відповідальність за тих, хто дозволяє, щоб це відбулося ці трагедії, або викликаючи або не розглядаючи, величезний.

Що позачергова сесія була для тисяч людей, загиблих в Середземному морі? Скільки глав держав у їх вихідні зацікавлені у цій трагедії? Скільки зв’язатися один з одним, то скільки xagrypnisan в «вищому рівні», щоб знайти рішення цієї проблеми і розглянути шляхи для розміщення людей, що рятуються з іржі відра з африканського континенту європейській землі? Заяви симпатії, співчуття, співчуття телеграми, звіти міжнародних засобів масової інформації мало, не рятують життя. Прийшов час засукати рукава все, щоб разом знайти рішення, яке необхідно, щоб зупинити ці трагедії.

Зупинити торговців, які обіцяють безкоштовний відшкодування шляху до батьків у пошуках кращого майбутнього для дітей та їхніх дітей. Зупинити війни, які викликають хвилі біженців. Зупинити тих, хто спекулює на задній відчайдушних бідних людей, які вкладають свої капітали протягом одного надії, що результати не можуть бути розлитої і коштує їм життя.

Не дивлячись багатство цих людей. Не дивлячись зручності. Я сподіваюся, що для мирного життя, далеко від полювання проходження у себе на батьківщині. Життя безпечно без ризику. Ці «деякі» шукати. Навіть десята, нормальний і спокійне життя ми живемо ми, європейці ,. З нашого повсякденного тривоги і наших тривог.

Чи не тарілку або ковдру достатньо мати справу з хвилею біженців та іммігрантів. Політичні ігри не підходять і «баланс» для човнів затоплені людські душі, а не proftainoun навіть бути віддалені від узбережжя Середземного моря. Це вимагає мужності, рішучості і дій всіх тих, хто може сприяти вирішенню цієї величезної проблеми, яка, в даний час, не соромно людської цивілізації.

Ми об’єднуємо наші молитви за упокій душі цих жертв. Давайте об’єднаємо нарешті, і наші зусилля бути останньої жертви втратили в цій поїздці. Для кращого завтра ці люди на іншу сторону надії і не ховається смерть чекає їх «.

დღესთან დაკავშირებით მიმდინარე ტრაგედია ხმელთაშუა რომ სიცოცხლე შეეწირა ასობით ჩვენი მოძმე, უწმინდესი და უნეტარესი მთავარეპისკოპოსი ათენის და ყველა საბერძნეთში. Jerome შემდეგი განცხადება გააკეთა:

«სამასი ოთხასი … შვიდასი. ეს არ არის მილიარდობით უნდა მოიძებნოს. არც ნომრები ეროვნული ეკონომიკის ან იმ ყოველდღიური დადგინდეს «ბაზრის». ჩვენ ვსაუბრობთ ადამიანთა სულებს. მამაკაცის, მამები, დედები და შვილები, მაშინაც კი, ჩვილი, რომელიც დაიხრჩო, რამდენიმე საათის წინ, ხმელთაშუა ზღვაში. ადამიანები, რომლებიც ეძებენ უსაფრთხო თავშესაფარი ევროპაში. იმის გამო, რომ მათ იცოდნენ, რომ მათ მოისმინეს, მათ შევპირდით, დევნას, რომ იქ, სადაც დაიბადა დასავლური ცივილიზაციის ადამიანის სიცოცხლე დაცული და, რა თქმა უნდა, ენიჭება პრიორიტეტი. რა მოხდა გუშინ? ცოტა ხნის წინ ეგეოსის? რამდენიმე თვის წინ Lampedusa? არაფერი. აბსოლუტურად არაფერი.

საკმარისია! ჩვენი აღშფოთება კონცენტრირებული ამ სიტყვას. პასუხისმგებლობა, ვინც დაუშვებს, რომ ამ ტრაგედიის, ან იწვევს თუ არა მკურნალობის მათ, არის უზარმაზარი.

რა რიგგარეშე სხდომაზე იყო ათასობით ადამიანი, ვინც დაიღუპა ხმელთაშუა ზღვაში? რამდენი სახელმწიფოს მეთაურები მათი weekend დაინტერესებული ამ ტრაგედიის? რამდენი დაუკავშირდა ერთმანეთს, რამდენი xagrypnisan in «სამიტების» იპოვოს გამოსავალი ამ პრობლემას და განიხილოს გზები დაბინავება ხალხს გაქცეულ rust თაიგულების აფრიკის კონტინენტის ევროპის მიწაზე? განცხადებები თანაგრძნობა, სამძიმრის დეპეშები, ანგარიშები საერთაშორისო მედია არ არის საკმარისი, არ გადარჩენა ცხოვრებაში. დროა გააფართოვოს ჩვენი sleeves, რათა იპოვოს ერთად გადაწყვეტა, რომელიც საჭიროა შეწყდეს ამ ტრაგედიის.

შეაჩერე დევნას, რომლებიც გპირდებით, უფასო მგზავრობის ანაზღაურება მშობლები ეძებს უკეთესი მომავლის ბავშვები და მათი ჩვილი. შეაჩერე ომები რომ გამოიწვიოს ტალღების ლტოლვილები. შეჩერება, ვინც სპეკულირება უკან სასოწარკვეთილი ცუდი ადამიანები, რომლებიც ინვესტირებას მათი ბედი ერთი იმედი მაქვს, რომ შედეგები არ შეიძლება დაღვრილა და ღირს მათ ცხოვრებაში.

არ ეძებს სიმდიდრე ამ ხალხს. არ ეძებს კეთილმოწყობა. მე იმედი მაქვს, მშვიდობიანი ცხოვრება, მოშორებით ნადირობა გავლის სამშობლოში. ცხოვრება უსაფრთხოდ გარეშე რისკები. ეს «ცოტა» შეეცდება. მაშინაც კი, მეათე, ნორმალური და მშვიდი ცხოვრება, ჩვენ ვცხოვრობთ ჩვენ ევროპელები. ჩვენი ყოველდღიური საზრუნავით და ჩვენი საზრუნავი.

არ არის სადილის ფირფიტა ან საბანი საკმარისი გაუმკლავდეთ ტალღების ლტოლვილთა და ემიგრანტების. პოლიტიკური თამაშები არ შეესაბამება და «ბალანსი» ნავების დატბორა ადამიანის სულის და არა proftainoun კი ამოღებულ იქნას ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე. სჭირდება გამბედაობა, განსაზღვრა და ქმედება ყველა, ვინც ვერ შეუწყობს მოგვარების ამ უზარმაზარი პრობლემა, რომელიც, ახლა, სირცხვილი ადამიანის ცივილიზაციის.

ჩვენ გავაერთიანოთ ჩვენი ლოცვა repose of სულის ეს მსხვერპლი. მოდით გაერთიანდეს ბოლოს და ბოლოს, ჩვენი ძალისხმევა უნდა იყოს ბოლო მსხვერპლი დაკარგა ამ მოგზაურობის. უკეთესი ხვალინდელი ეს ხალხი მეორე მხარეს იმედი და არ იმალება სიკვდილის ელოდება. »

. З нагоды цяперашняга трагедыі ў Міжземным моры, які каштаваў жыцця сотням нашых блізкіх, Найшчасьлівейшы Арцыбіскуп Афінскі і ўсяе Грэцыі Ераніма зрабіў наступную заяву:

«Трыста, чатырыста … сямсот. Гэта не для мільярды павінны быць знойдзеныя. Ні нумару для нацыянальнай эканомікі ці тых, штодзённых вызначыць «рынкі». Мы гаворым пра чалавечых душах. Для мужчын, бацькоў, маці, дзяцей, нават немаўлятаў, якія патанулі, усяго некалькі гадзін таму, у Міжземным моры. Людзі, тыя, што шукалі прытулак у Еўропе. Таму што яны ведалі, што яны чулі, яны абяцалі гэтыя гандляроў, што там, дзе нарадзіўся заходняя цывілізацыя чалавечае жыццё павагай і абаронай, сапраўды, даецца абсалютны прыярытэт. Што ўсё гэта адбылося ўчора? У апошні час у Эгейскім моры? Некалькі месяцаў таму ў Лампедуза? Нічога. Абсалютна нічога.

Досыць! Наша абурэнне засяроджана ў гэтым слове. Адказнасць за тых, хто дазваляе, каб гэта адбылося гэтыя трагедыі, альбо выклікаючы ці не разглядаючы іх, велізарны.

Што пазачарговая сесія была для тысяч людзей, якія загінулі ў Міжземным моры? Колькі кіраўнікоў дзяржаў у іх выхадныя зацікаўленыя ў гэтай трагедыі? Колькі звязацца адзін з адным, то колькі xagrypnisan ў «вышэйшым узроўні», каб знайсці рашэнне гэтай праблемы і разгледзець шляхі для размяшчэння людзей, якія ратуюцца з іржы вёдры з афрыканскага кантынента еўрапейскай зямлі? Заявы сімпатыі, спачуванне, спачуванне тэлеграмы, справаздачы міжнародных сродкаў масавай інфармацыі не дастаткова, не ратуюць жыцця. Прыйшоў час закасаць рукавы ўсё, каб разам знайсці рашэнне, якое неабходна, каб спыніць гэтыя трагедыі.

Спыніць гандляроў, якія абяцаюць бясплатны кампенсацыі шляху да бацькоў у пошуках лепшай будучыні для дзяцей і іх дзяцей. Спыніць вайны, якія выклікаюць хвалі бежанцаў. Спыніць тых, хто спекулюе на задняй адчайных бедных людзей, якія ўкладаюць свае капіталы на працягу аднаго надзеі, што вынікі не могуць быць разлітай і варта ім жыцця.

Не гледзячы багацце гэтых людзей. Не гледзячы выгоды. Я спадзяюся, што для мірнага жыцця, у месцах, далёкіх ад палявання праходжання ў сябе на радзіме. Жыццё бяспечна без рызыкі. Гэтыя «некаторыя» шукаць. Нават дзясятая, нармальны і спакойнае жыццё мы жывем мы, еўрапейцы ,. З нашай паўсядзённым трывогі і нашых трывог.

Ня талерку або коўдру дастаткова мець справу з хваляй бежанцаў і імігрантаў. Палітычныя гульні не пасуюць і «баланс» для лодак затопленыя чалавечыя душы, а не proftainoun нават быць выдаленыя ад узбярэжжа Міжземнага мора. Гэта патрабуе мужнасці, рашучасці і дзеянняў усіх тых, хто можа спрыяць вырашэнню гэтай велізарнай праблемы, якая, у цяперашні час, не сорамна чалавечай цывілізацыі.

Мы аб’яднаем нашы малітвы за спачын душы гэтых ахвяр. Давайце аб’яднаем нарэшце, і нашы намаганні быць апошняй ахвяры страцілі ў гэтай паездцы. Для лепшага заўтра гэтыя людзі на другі бок надзеі і ня хаваецца смерць чакае іх «.

Sen yhteydessä nykyisen tragedia Välimerellä, joka maksoi satojen lähimmäisiämme, Hänen Beatitude arkkipiispa Ateenan ja kaikki Kreikka. Jerome teki seuraavan lausuman:

«Kolmesataa neljäsataa … seitsemänsataa. Se ei ole miljardeja löydy. Kumpikaan numerot kansantalouksien tai ne päivittäin määrittää «markkinoiden». Puhumme ihmissielujen. Miehillä, isät, äidit, lapset, jopa vauvoja joka hukkui, vain muutama tunti sitten, Välimerellä. Ihmiset, jotka hakivat turvapaikkaa Euroopassa. Koska he tiesivät, he olivat kuulleet, ne luvattiin ihmiskauppiaita, että jos syntynyt länsimaisen sivistyksen ihmiselämä on kunnioitettava ja suojeltava ja todellakin, on annettava ehdoton etusija. Mitä kaikki tapahtui eilen? Äskettäin Egeanmeren? Muutama kuukausi sitten Lampedusan? Ei mitään. Ei yhtään mitään.

Tarpeeksi! Meidän suuttumusta on keskittynyt tämän sanan. Vastuu niille, jotka sallivat sen tapahtua näiden tragedioiden, joko aiheuttaa tai ei kohtelee heitä, on valtava.

Mikä ylimääräiseen istuntoon oli tuhansia ihmisiä, jotka menehtyivät Välimerellä? Kuinka monta valtionpäämiesten viikonlopun kiinnostunut tämän tragedian? Kuinka moni on yhteyttä toisiinsa, kuinka monta xagrypnisan in «huippukokouksia» löytää ratkaisu tähän ongelmaan, ja pohtia keinoja majoittaa ihmisiä, jotka pakenevat ruostetta kauhat Afrikkalainen mantereella Euroopan maa? Lausunnot sympatiaa, surunvalittelut sähkeitä, raportit kansainvälisen median ei riitä, älä pelastaa ihmishenkiä. On aika kääriä hihat kaikki, löytää yhdessä ratkaisu, joka tarvitaan estämään näiden tragedioiden.

Lopeta salakuljettajat, jotka lupaavat vapaa matkakorvauksia vanhemmille etsivät parempaa tulevaisuutta lapsille ja heidän lapsiaan. Lopeta sodat aiheuttavat pakolaisaaltoja. Lopeta jotka spekuloida takana epätoivoisten köyhiä, jotka sijoittavat omaisuuksia yhden toivoa, että tuloksia ei voida valunut ja maksaa heille heidän elämäänsä.

Ei etsii rikkauksia näitä ihmisiä. Ei näköinen mukavuudet. Toivoen hiljaiseloa, kaukana metsästys kulkee kotimaissaan. Elämä turvallisesti ilman riskejä. Nämä «muutama» etsivät. Jopa kymmenes, normaali ja hiljaista elämää elämme me eurooppalaiset. Meidän päivittäin huolia ja pelkoja.

Ei lautaselle tai viltti riittää käsittelemään pakolaisaaltoja ja maahanmuuttajia. Poliittiset pelit eivät sovi ja «tasapaino» veneisiin tulvi ihmisten sieluja eikä proftainoun edes irrottaa Välimeren rannikolla. Vaatii rohkeutta, päättäväisyyttä ja toimia kaikkia niitä, jotka voivat edistää puuttumalla tämä valtava ongelma, joka on nyt, häpeä ihmisten sivilisaation.

Me yhdistämme rukouksemme lepo sielujen näiden uhrien. Olkaamme yhdistyä vihdoin, ja pyrkimyksemme on viimeinen uhreja menetti tällä matkalla. Saat paremman huomisen nämä ihmiset toiselle puolelle toivoa eikä väijyvä kuolemaa odottamassa heitä. »

. I anledning af den aktuelle tragedie i Middelhavet, der kostede hundredvis af vore medmennesker, Hans saligprisning ærkebiskoppen af ​​Athen og All Grækenland Jerome fremsatte følgende erklæring:

«Tre hundrede, fire hundrede … syv hundrede. Det er ikke for milliarder skal findes. Hverken tal for de nationale økonomier eller dem dagligt bestemme «markeder». Vi taler om menneskesjæle. For mænd, fædre, mødre, børn, selv babyer, der druknede, kun få timer siden, i Middelhavet. Folk, der søgte en sikker havn i Europa. Fordi de vidste, de havde hørt, blev de lovet disse menneskesmuglere, at når født vestlige civilisation menneskeliv respekteres og beskyttes, og faktisk gives absolut prioritet. Hvad hele skete i går? For nylig i Det Ægæiske Hav? For et par måneder siden i Lampedusa? Nothing. Absolut intet.

Nok! Vores harme er koncentreret i dette ord. Ansvaret for dem, der gør det muligt at ske disse tragedier, enten forårsager eller ikke at behandle dem, er enorm.

Hvad et ekstraordinært møde var for de tusindvis af mennesker, der omkom i Middelhavet? Hvor mange statsoverhoveder i deres weekend interesserede for denne tragedie? Hvor mange har kontaktet hinanden, hvor mange xagrypnisan i «topmøder» for at finde en løsning på dette problem, og overveje, hvordan til at rumme mennesker, der flygter med rust spande fra det afrikanske kontinent for europæisk jord? Erklæringerne fra sympati, kondolerer telegrammer, rapporter fra internationale medier ikke nok, ikke redde liv. Det er tid til at rulle ærmerne alle, op for at finde sammen den løsning, der er nødvendig for at stoppe disse tragedier.

Stop menneskehandlere, der lover gratis rejse refusion til forældre på udkig efter en bedre fremtid for børn og deres spædbørn. Stop krigene, der forårsager bølger af flygtninge. Stop dem, der spekulerer på bagsiden af ​​desperate fattige mennesker, der investerer deres formuer for én håb om, at resultaterne ikke kan spildes og koster dem livet.

Ikke ser rigdomme disse mennesker. Ikke ser bekvemmeligheder. Jeg håber på et fredeligt liv, væk fra jagt passerer i deres hjemlande. Et liv sikkert uden risiko. Disse «par» søger. Selv den tiende, normal og stille liv, vi lever vi europæere. Med vores daglige bekymringer og vores bekymringer.

Ikke en middag plade eller tæppe tilstrækkelig til at håndtere de bølger af flygtninge og indvandrere. Politiske spil passer ikke og «balance» for både oversvømmet menneskesjæle og ikke proftainoun selv fjernes fra Middelhavets kyst. Det kræver mod, beslutsomhed og handling fra alle, der kan bidrage til at tackle dette enorme problem, som er, nu, skam menneskelige civilisation.

Vi forener vore bønner til hvile af sjæle disse ofre. Lad os stå sammen til sidst, og vores indsats for at være de sidste ofre tabt på denne rejse. For en bedre fremtid disse mennesker til den anden side håb og ikke lurer døden venter på dem. »

. Ar an ócáid ​​an tragóid atá ann faoi láthair sa Mheánmhuir costas ar shaol na céadta dár fir eile, a Beatitude an Ardeaspag hAithne agus Uile An Ghréig Jerome rinne an ráiteas seo a leanas:

«Trí chéad, ceithre chéad … seacht gcéad. Níl sé d’billiúin le fáil. Ní uimhreacha do na geilleagair náisiúnta nó bearta a laethúil a chinneadh an «margaí». Táimid ag caint faoi anamacha daonna. I gcás fir, aithreacha, máithreacha, leanaí, fiú leanaí a báthadh, ach cúpla uair an chloig ó shin, san fharraige Meánmhara. Daoine a chuardach Haven sábháilte san Eoraip. Mar gheall ar a fhios acu, chuala siad, bhí geallta siad na gáinneálaithe, go bhfuil sibhialtacht an iarthair shaol an duine i gcás ina rugadh urraim agus coimirce agus, go deimhin, tá tús áite iomlán. Cad é go léir a tharla inné? Le déanaí sa Aeigéach? Cúpla mí ó shin i Lampedusa? Ní dhéanfaidh aon ní. Cinnte rud ar bith.

Go leor! Is é ár fearg dírithe ar an bhfocal. An fhreagracht dóibh siúd ligean dó a tharlóidh ar na tragóidí, bíodh is cúis nó nach caitheamh leo é, ollmhór.

Cad seisiún urghnách a bhí do na mílte daoine a fuair bás sa Mheánmhuir? Cé mhéad cheannairí stáit ina deireadh seachtaine leasmhara le haghaidh an tragóid seo? Cé mhéad i dteagmháil chéile, cé mhéad xagrypnisan i «cruinnithe mullaigh» chun teacht ar réiteach ar an bhfadhb agus a mheas ar bhealaí chun freastal ar dhaoine ag teitheadh ​​le meirge buicéid ó mhór-roinn na hAfraice do thalamh na hEorpa? Tá na ráitis de comhbhrón, comhbhrón teileagraim, tuarascálacha na meáin idirnáisiúnta nach bhfuil go leor, ní dhéanann saolta a shábháil. Tá sé am a rolladh suas ár sleeves fad, chun teacht le chéile ar an réiteach atá ag teastáil chun stop a chur leis na tragóidí.

Gáinneálaithe a ghealladh aisíoc taisteal saor in aisce do thuismitheoirí ag lorg todhchaí níos fearr do leanaí agus dá naíonáin Stop. Stop an chogadh a bheith ina chúis tonnta dídeanaithe. Stop iad siúd a speculate ar chúl na ndaoine éadóchasach bochta a infheistiú a gcuid fortunes don dóchas amháin nach féidir torthaí a doirte agus costais iad a saol.

Gan ag lorg riches na daoine seo. Gan ag lorg áiseanna. Tá súil agam ar feadh saol síochánta, amach ó fiaigh a rith ina homelands. A saol sábháilte gan rioscaí. Na «beag» a lorg. Fiú an deichiú, gnáth agus ciúin saol beo againn dúinn hEorpaigh. Le ár imní laethúil agus ár imní.

Gan pláta dinnéar nó blaincéad leor chun déileáil leis na dtonnta dídeanaithe agus inimircigh. Ní cluichí Polaitiúil oiriúnach agus «cothromaíocht» do bháid faoi uisce anamacha daonna, agus ní proftainoun a bhaint fiú ó chósta na Meánmhara. Bíonn sé misneach, a chinneadh agus gníomhaíocht ag gach duine ar féidir leo cur le dul i ngleic leis an bhfadhb ollmhór atá, anois, náire ar civilization an duine.

Táimid aontú ár paidreacha do Quies ar an anamacha na n-íospartach. Lig dúinn aontú ar deireadh, agus ár n-iarrachtaí a bheith ar an íospartach deireanach caillte ar an turas. Le haghaidh níos fearr amárach na daoine ar an taobh eile an dóchas agus gan lurking bás ag fanacht dóibh. »

. Í tilefni af núverandi harmleikur í Miðjarðarhafi sem kosta líf hundruð samferðamanna okkar, sælu hans erkibiskup af Aþenu og All Grikkland Jerome gert eftirfarandi yfirlýsingu:

«Þrjú hundruð, fjögur hundruð … sjö hundruð. Það er ekki fyrir milljarða að finna. Hvorki tölur fyrir hagkerfi landanna eða þá daglega ákvarða «mörkuðum». Við erum að tala um mannssálarinnar. Fyrir karla, feður, mæður, börn, jafnvel börn sem drukknuðu, aðeins nokkrum klukkustundum, í Miðjarðarhafinu. Fólk sem leituðu griðastaður í Evrópu. Því að þeir vissu, að þeir höfðu heyrt, voru þeir hétu þessar traffickers, að þar fæddist vestræna siðmenningu lífið er virt og varin og reyndar er gefið alger forgangur. Hvað gerðist í gær? Nýlega í Aegean? Nokkrum mánuðum síðan í Lampedusa? Ekkert. Nákvæmlega ekkert.

Nóg! Reiði okkar er einbeitt í þessu orði. Ábyrgð fyrir þá sem leyfa því að gerast þessar harmleikir, annaðhvort veldur eða ekki meðhöndla þá, er gríðarlegur.

Hvað ótrúlega fundur var fyrir þúsundir manna sem fórust í Miðjarðarhafinu? Hversu margir þjóðhöfðingjar í helgina þeirra áhuga fyrir þessum harmleik? Hversu margir hafa samband hvert annað, hversu margir xagrypnisan í «leiðtogafundum» til að finna lausn á þessu vandamáli og íhuga leiðir til að mæta fólki á flótta með ryð fötu frá álfunni til Evrópu land? Yfirlýsingar samúð, condolences símskeytum, skýrslur alþjóðlegra fjölmiðla ekki nóg, til að vista ekki líf. Það er kominn tími til að bretta upp ermarnar öll, til að finna saman lausn sem þarf til að stöðva þessa harmleikir.

Hættu traffickers sem lofa ókeypis ferðast endurgreiðslu til foreldra að leita að betri framtíð fyrir börn og ungbörn þeirra. Hættu við stríð sem valda bylgjur flóttamanna. Hættu þeir sem velt á bak við örvænting fátækra sem fjárfesta örlög þeirra fyrir einnar vonar að niðurstöður er ekki hægt að hella niður og kostar þá líf sitt.

Ekki að leita auðlegð þetta fólk. Ekki að leita þ. Ég vona fyrir friðsamlegum líf, í burtu frá veiði brottför í heimalöndum sínum. A líf örugglega án áhættu. Þetta «fáir» leita. Jafnvel tíundi eðlilegt og rólegt líf sem við lifum Evrópubúar. Með daglegum anxieties okkar og anxieties okkar.

Ekki kvöldverð plata eða sæng nóg til að takast á við öldurnar flóttamanna og innflytjenda. Pólitískar leikir passa ekki og «jafnvægi» fyrir báta flóð mannshugann og ekki proftainoun jafnvel að fjarlægja úr Miðjarðarhafsströnd. Það tekur hugrekki, ákvörðun og aðgerðir af hálfu allra þeirra sem geta stuðlað að takast þetta mikla vandamál sem er, nú, skömm á mönnum siðmenningu.

Við sameina bænir okkar fyrir repose á sálir þessara fórnarlamba. Leyfðu okkur að sameina síðir, og viðleitni okkar til að vera síðustu fórnarlömb misst í þessari ferð. Fyrir betri á morgun þetta fólk til hinum megin von og ekki liggja í leyni dauða bíða eftir þeim. »

. Fl-okkażjoni tat-traġedja attwali fil-Mediterran li l-ispiża l-ħajja ta ‘mijiet ta’ rġiel sħabna, Beatitude Tiegħu l-Arċisqof ta ‘Ateni u l-Greċja Kollha Jerome għamel id-dikjarazzjoni li ġejja:

«Tliet mitt, erba ‘mija … seba’ mitt. Mhuwiex għal biljuni li jinstabu. La numri għall-ekonomiji nazzjonali jew dawk ta ‘kuljum jiddetermina l-«swieq». Hawnhekk qed nitkellmu dwar erwieħ tal-bniedem. Għall-irġiel, missirijiet, ommijiet, tfal, anke trabi li għerqu, biss ftit sigħat ilu, fil-baħar Mediterran. Nies li mfittxija kenn fl-Ewropa. Peress li kienu jafu, huma kienu semgħu, huma ġew imwiegħda dawn traffikanti, li l-ħajja umana ċiviltà tal-Punent fejn twieled huwa rispettat u protett u, tabilħaqq, hija mogħtija priorità assoluta. Dak bieraħ kollu ġara? Riċentement fil-Eġew? Ftit xhur ilu fil Lampedusa? Xejn. Assolutament xejn.

Biżżejjed! Stmerrija tagħna hija kkonċentrata fil din il-kelma. Ir-responsabbiltà għal dawk li jippermettu li dan iseħħ dawn it-traġedji, jew jikkawżaw jew le jittrattawhom, huwa enormi.

What sessjoni straordinarja kienet għall-eluf ta ‘nies li tħassar fil-Baħar Mediterran? Kemm kapijiet ta ‘stat fil-weekend tagħhom interessati għal din it-traġedja? Kemm kkuntattjaw lil xulxin, kemm xagrypnisan fil- «summits» biex isibu soluzzjoni għal din il-problema u jikkunsidraw modi biex jakkomodaw nies qed jaħarbu bi bramel sadid mill-kontinent Afrikan għall-art Ewropea? Id-dikjarazzjonijiet ta ‘simpatija, telegrammi kondoljanzi, ir-rapporti tal-midja internazzjonali mhux biżżejjed, ma ssalva l-ħajjiet. Wasal iż-żmien li roll up kmiem tagħna kollha, biex isibu flimkien is-soluzzjoni li hija meħtieġa biex twaqqaf dawn it-traġedji.

Stop traffikanti li jippromettu ħielsa rimborż ivvjaġġar lill-ġenituri tfittex għal futur aħjar għat-tfal u trabi tagħhom. Waqqaf il-gwerer li jikkawżaw mewġiet ta ‘refuġjati. Stop dawk li spekulazzjoni fuq id-dahar ta ‘nies foqra ddisprata li jinvestu fortuni tagħhom għal tama waħda li r-riżultati ma jistgħux jiġu mxerrda u l-ispejjeż għalihom ħajjithom.

Għana ma tfittex dawn in-nies. Ma tfittex kumditajiet. Nispera għal ħajja paċifika, ‘il bogħod mill-kaċċa tgħaddi fil artijiet tagħhom. A ħajja b’mod sikur mingħajr riskji. Dawn «ftit» ifittxu. Anki l-għaxar, normali u kwiet ħajja li ngħixu aħna l-Ewropej. Bil-ansjetajiet tagħna ta ‘kuljum u l-ansjetajiet tagħna.

Mhux pjanċa pranzu jew kutra suffiċjenti biex jittrattaw l-mewġiet ta ‘refuġjati u l-immigranti. Logħob Politiċi ma jidħlux u «bilanċ» għal dgħajjes mgħarrqa erwieħ tal-bniedem u mhux proftainoun anke jitneħħew mill-kosta tal-Mediterran. Jeħtieġ kuraġġ, determinazzjoni u l-azzjoni minn dawk kollha li jistgħu jikkontribwixxu għall-indirizzar din il-problema enormi li hi, issa, mistħija fuq ċivilizzazzjoni umana.

Aħna ningħaqdu talb tagħna għall-repose tal-erwieħ ta ‘dawn vittmi. Let us jingħaqdu fl-aħħar, u l-isforzi tagħna biex tkun l-aħħar vittmi mitlufa fuq dan il-vjaġġ. Għal ġejjieni aħjar dawn in-nies għall-naħa l-oħra bit-tama u mhux lurking mewt stennija għalihom. »

Sisse korral praeguse tragöödia Vahemere mis maksavad elu sadu kaasinimestele, Õnnistatud peapiiskop Ateena ja kõik Kreeka. Jerome tegi järgmise avalduse:

«Kolmsada nelisada … seitsesada. See ei ole miljardeid leida. Ei numbrid riikide majandust või nende igapäevast määrata «turud». Me räägime inimese hinge. Meeste puhul isad, emad, lapsed, isegi imikud, kes uppus, vaid paar tundi tagasi, Vahemeres. Inimesed, kes otsisid turvapaika Euroopas. Sest nad teadsid, nad olid kuulnud, nad lubati need kaubitsejad, et kui sündinud Lääne tsivilisatsiooni inimese elu on austada ja kaitsta ning tõepoolest on esmatähtsaks. Mis kõik juhtus eile? Hiljuti Egeuse? Paar kuud tagasi Lampedusa? Mitte midagi. Absoluutselt mitte midagi.

Aitab! Meie meelepaha on koondunud seda sõna. Vastutus neile, kes lubavad, et see juhtuks sellist tragöödiat, kas mõjub või mitte kohelda neid, on tohutu.

Mis erakorralisel istungil oli tuhandeid inimesi, kes hukkusid Vahemeres? Mitu riigipead oma nädalavahetuse huvitatud selle tragöödia? Kui paljud on pöördunud üksteist, kui palju xagrypnisan in «tippkohtumised», et leida lahendus sellele probleemile ja arutleda, kuidas mahutada inimesed põgenevad rooste Kopad riigist Aafrika mandri Euroopa maad? Avaldused kaastunnet, kaastunnet telegrammid, aruanded rahvusvahelise meedia ei piisa, ei päästa elusid. On aeg käised üles käärida kõik, et leida koos lahendus, mis on vajalik, et takistada nende tragöödiaid.

Lõpetage kaubitsejate, kes lubavad tasuta reisikulude hüvitamise lapsevanematele otsivad paremat tulevikku laste ja nende imikutel. Lõpetage sõda, mis põhjustavad lained põgenikke. Lõpetage need, kes arvavad, tagaküljel meeleheitel vaesed inimesed, kes investeerivad oma varanduse ühe lootust, et tulemusi ei saa voolanud ja maksab neile nende elu.

Ei otsi rikkust need inimesed. Ei tunne hulka. Loodan rahulikku elu, eemal jahindus kulgeb nende kodumaal. Elu ohutult ilma riske. Need «mõned» otsima. Isegi kümnes, normaalne ja vaikset elu me elame meie, eurooplased. Meie igapäevast ärevust ja meie hirmud.

Ei lauale või tekk piisata lained pagulaste ja sisserändajatega. Poliitiline mängud ei sobi ja «tasakaal» paatide üleujutatud inimese hinge ja ei proftainoun isegi eemaldada Vahemere rannikul. See võtab julgust, otsustavust ja tegevust kõigile neile, kes saavad kaasa aidata võidelda selle tohutu probleem, mis on nüüd häbi inimeste tsivilisatsiooni.

Me ühendame meie palvetele rahulikkus hingi nende ohvreid. Olgem ühendada viimaks ja meie jõupingutusi, et viimane ohvrite kaotas selle reisi. Sest parema homse need inimesed teisele poole lootuses, mitte peituvad surma ootab neid. »

. Par godu kārtējā traģēdija Vidusjūrā, kas maksā dzīvi simtiem mūsu līdzcilvēkiem, Viņa svētlaime arhibīskaps Atēnu un visas Grieķijas Jerome sniedza šādu paziņojumu:

«Trīs simti, četri simti … septiņi simti. Tas nav par miljardiem var atrast. Ne numuri valsts ekonomiku vai tiem ikdienas noteikt «tirgus». Mēs runājam par cilvēku dvēseles. Vīriešiem, tēvi, mātes, bērni, pat bērniem, kuri noslīka, tikai pirms dažām stundām, Vidusjūrā. Cilvēki, kuri meklēja drošu patvērumu Eiropā. Tāpēc, ka viņi zināja, viņi bija dzirdējuši, viņi tika solīts šos tirgotājas, ka gadījumos, kad dzimis rietumu civilizācija cilvēka dzīve ir jārespektē un jāaizsargā, un, protams, tiek dota absolūta prioritāte. Kas viss notika vakar? Nesen Egejas jūrā? Dažus mēnešus atpakaļ Lampedūzā? Nekas. Absolūti nekas.

Enough! Mūsu sašutums ir koncentrēta šajā vārdā. Atbildība par tiem, kas ļauj tam notikt šīs traģēdijas, nu izraisot vai ne viņus, ir milzīgs.

Kas ārkārtas sesija bija tūkstošiem cilvēku, kas gāja bojā Vidusjūrā? Cik valstu vadītāji to nedēļas nogalē interesenti par šo traģēdiju? Cik daudzi ir sazinājušies viens otru, cik daudz xagrypnisan in «samitiem», lai rastu risinājumu šai problēmai, un apsvērt veidus, kā uzņemt cilvēkus, kas bēg ar rūsas spaiņiem no Āfrikas kontinenta uz Eiropas zemes? Paziņojumi par līdzjūtību, līdzjūtības telegrammas, ziņojumi par starptautisko mediju nav pietiekami, nav glābt dzīvības. Ir pienācis laiks atrotīt piedurknes mūsu visu, lai kopīgi rast risinājumu, kas ir nepieciešams, lai apturētu šīs traģēdijas.

Pietura tirgotājus, kuri sola bezmaksas ceļojumu atlīdzību vecākiem meklējot labāku nākotni bērniem un viņu bērniem. Apturiet karu, kas izraisa viļņus bēgļiem. Apturētu tos, kas spekulēt uz muguras izmisušu nabadzīgo cilvēku, kuri iegulda savu likteni uz vienu cerībā, ka rezultātus nevar izlijis un maksā viņiem savu dzīvi.

Ne meklē bagātībām šos cilvēkus. Neskatās ērtības. Es ceru uz mierīgu dzīvi, prom no medībām garām dzimtenē. Dzīve droši bez riskiem. Šie «dažas» meklēt. Pat desmito, normāli un klusu dzīvi mēs dzīvojam mēs, eiropieši. Ar mūsu ikdienas raizēm un mūsu raizes.

Ne vakariņas plate vai segu pietiekami, lai risinātu ar viļņiem bēgļiem un imigrantiem. Politiskās spēles neder un «līdzsvars» laivām applūst cilvēku dvēseles un nav proftainoun pat noņemt no Vidusjūras piekrastē. Ir vajadzīga drosme, apņēmība un rīcību visiem tiem, kuri var palīdzēt risināt šo milzīgo problēmu, kas ir tagad, kauns par cilvēku civilizācijas.

Mēs apvienot mūsu lūgšanām, lai suns ir mierīgs un dvēseļu šiem upuriem. Ļaujiet mums apvienoties beidzot, un mūsu centieni būt pēdējie upuri zaudēja par šo braucienu. Par labāku rītdienu šie cilvēki uz otru pusi, cerība un nav uzglūn nāves gaida tos. »

. Dėl dabartinės tragedijos Viduržemio kad kainavo šimtus mūsų tautiečių vyrų gyvenimus proga Jo laimei Atėnų ir visos Graikijos Jerome arkivyskupas padarė šį pareiškimą:

«Trys šimtai keturi šimtai … septyni šimtai. Tai nėra miliardų galima rasti. Nei numeriai nacionalinių ekonomikų ar tie kasdien nustatyti «rinkos». Mes kalbame apie žmogaus sielos. Vyrams, tėvų, motinų, vaikų, net kūdikių paskendusių, vos prieš kelias valandas, Viduržemio jūros. Žmonės, kurie ieškojo saugų prieglobstį Europoje. Nes jie žinojo, jie išgirdo, jie pažadėjo šiuos prekeivius, kad tais atvejais, gimė Vakarų civilizacija žmogaus gyvenimas yra gerbiamas ir saugomas ir, tiesą sakant, yra skiriamas prioritetas. Ką visa tai įvyko vakar? Neseniai Egėjo? Prieš keletą mėnesių, esantys Lampedusa? Nieko. Absoliučiai nieko.

Užteks! Mūsų pasipiktinimą sukoncentruota šio žodžio. Tiems, kurie leistų tai atsitiks šių tragedijų, bet sukelia ar ne juos gydyti atsakomybė, yra milžiniškas.

Kas neeilinis posėdis buvo skirtas žmonių, kurie žuvo Viduržemio jūroje tūkstančių? Kiek valstybių vadovai savo savaitgalį suinteresuotos šios tragedijos? Kiek susisiekė tarpusavyje, kiek xagrypnisan į «viršūnių susitikimų» rasti šios problemos sprendimą ir apsvarstyti būdus, kad tilptų žmones bėgančius su rūdžių kibirai nuo Afrikos žemyno už Europos žemės? Iš užuojautos pareiškimai Užuojautas telegramos, tarptautinių žiniasklaidos pranešimai nepakanka, nereikia gelbėti gyvybes. Atėjo laikas suristi savo rankovėmis visas, rasti kartu sprendimą, kuris yra reikalinga sustabdyti šių tragedijų.

Stop prekeivius, kuris žada free «Kelionės grąžinti tėvams ieško geresnės ateities vaikų ir jų kūdikiams. Sustabdykite karus, kurie sukelia bangas pabėgėlių. Stop, kurie spėlioti beviltiška neturtingų žmonių, kurie investuoja savo nelaisvę vieną viltį, kad rezultatai negali būti išpilta ir kainuoja jiems savo gyvenimą atgal.

Ne ieško turtai šiuos žmones. Ne ieško patogumai. Tikėdamiesi ramioje gyvenimo, atokiau nuo medžioklės artimųjų savo gimtuosius namus. Gyvenimas saugiai be rizikos. Šie «nedaug» ieškoti. Net dešimtadalis, normalus ir ramus gyvenimas mes gyvename mes, europiečiai. Su mūsų kasdienio nerimo ir mūsų rūpesčių.

Ne vakarienė plokštės arba antklodė užtenka pabėgėlių ir imigrantų bangos. Politiniai žaidimai netelpa ir «balansas» valčių užtvindytas žmogaus sielas, o ne proftainoun netgi gali būti pašalintas iš Viduržemio jūros pakrantėje. Tai užtrunka drąsą, ryžtą ir veiksmus visiems tiems, kurie gali prisidėti sprendžiant šią didžiulę problemą, kuri yra dabar, gėdą žmonių civilizacijai.

Mes vienijame mūsų maldas už šių aukų sielų poilsiui. Leiskite mums susivienyti pagaliau ir mūsų pastangos bus paskutinis aukos prarado apie šią kelionę. Dėl geresnio rytojaus šie žmonės į kitą pusę vilties, o ne pasiklysti mirties jų laukia. »

. Med anledning av den aktuella tragedin i Medelhavet som kostade hundratals våra män, Hans salighet ärkebiskopen av Aten och allt Grekland Jerome gjorde följande uttalande:

«Tre hundra, fyra hundra … sju hundra. Det är inte för miljarder för att hittas. Varken siffror för de nationella ekonomierna eller de dagliga bestämma «marknader». Vi talar om mänskliga själar. För män, fäder, mödrar, barn, även barn som drunknade, bara några timmar sedan, i Medelhavet. Människor som sökt en fristad i Europa. Eftersom de visste, hade de hört, de lovade dessa smugglare, att när född västerländska civilisationen mänskligt liv respekteras och skyddas och faktiskt ges absolut prioritet. Vad hände igår? Nyligen i Egeiska havet? För några månader sedan i Lampedusa? Ingenting. Absolut ingenting.

Tillräckligt! Vår harm koncentreras i detta ord. Ansvaret för de som låta det ske dessa tragedier, antingen orsakar eller inte behandla dem, är enorm.

Vad ett extra möte var för de tusentals människor som omkom i Medelhavet? Hur många statschefer i deras helg intresserade för denna tragedi? Hur många har kontaktat varandra, hur många xagrypnisan i «toppmöten» för att hitta en lösning på detta problem och överväga olika sätt att rymma människor som flyr med rosthinkar från den afrikanska kontinenten för europeisk mark? Uttalandena av sympati, beklagande telegram, rapporter från internationella medier inte tillräckligt, inte rädda liv. Det är dags att kavla upp ärmarna alla, för att finna tillsammans den lösning som behövs för att stoppa dessa tragedier.

Stoppa människohandlare som lovar gratis reseersättning till föräldrar som söker en bättre framtid för barn och deras spädbarn. Stoppa krig som orsakar vågor av flyktingar. Stoppa de som spekulerar på baksidan av desperata fattiga människor som investerar sina förmögenheter för en förhoppning om att resultaten inte kan spillas och kostar dem livet.

Inte ser rikedom dessa människor. Inte ser bekvämligheter. Jag hoppas på ett fridfullt liv, bort från jakt som passerar i sina hemländer. Ett liv säkert och riskfritt. Dessa «några» söker. Även den tionde, normalt och lugnt liv vi lever vi européer. Med våra dagliga bekymmer och vår oro.

Inte en tallrik eller filt är tillräcklig för att hantera de vågor av flyktingar och invandrare. Politiska spel passar inte och «balans» för båtar svämmade mänskliga själar och inte proftainoun ens tas bort från Medelhavets kust. Det krävs mod, beslutsamhet och åtgärder från alla som kan bidra till att hantera detta enorma problem som nu, skam på den mänskliga civilisationen.

Vi förenar våra böner för vila av själar dessa offer. Låt oss förenas till sist och vår strävan att vara de sista offren förlorade på denna resa. För en bättre morgondag dessa människor till andra sidan hoppet och inte lurar döden väntar på dem. »

. I anledning dagens tragedie i Middelhavet som kostet hundrevis av våre medmennesker, Hans salighet erkebiskopen av Athen og All Hellas Jerome gjort følgende uttalelse:

«Tre hundre, fire hundre … syv hundre. Det er ikke for milliarder for å bli funnet. Verken tall for nasjonale økonomier eller de daglige bestemme «markeder». Vi snakker om menneskesjeler. For menn, fedre, mødre, barn, selv babyer som druknet, bare noen timer siden, i Middelhavet. Folk som søkte en trygg havn i Europa. Fordi de visste, hadde de hørte, ble de lovet disse bakmenn, at der født vestlige sivilisasjon menneskeliv er respektert og beskyttet, og faktisk gis absolutt prioritet. Hva skjedde i går? Nylig i Egeerhavet? For noen måneder siden i Lampedusa? Ingenting. Absolutt ingenting.

Nok! Vår indignasjon er konsentrert i dette ordet. Ansvaret for de som tillater det å skje disse tragediene, enten forårsaker eller ikke behandle dem, er enorm.

Hva en ekstraordinær sesjon var for de tusenvis av mennesker som omkom i Middelhavet? Hvor mange statsledere i deres helg interesserte for denne tragedien? Hvor mange har kontaktet hverandre, hvor mange xagrypnisan i «toppene» for å finne en løsning på dette problemet og vurdere måter å imøtekomme mennesker som flykter med rust bøtter fra det afrikanske kontinentet for europeiske land? Uttalelsene fra sympati, kondolanser telegrammer, rapporter om internasjonale medier ikke nok, ikke redde liv. Det er på tide å brette opp ermene alle, for å finne sammen den løsningen som er nødvendig for å stoppe disse tragediene.

Stoppe smuglere som lover gratis reise refusjon til foreldre på jakt etter en bedre fremtid for barn og deres spedbarn. Stoppe krigene som forårsaker bølger av flyktninger. Stoppe de som spekulerer på baksiden av desperate fattige folk som investerer sine formuer for ett håp om at resultatene ikke kan bli sølt og koster dem livet.

Ikke ser rikdommer disse menneskene. Ikke ser fasiliteter. Jeg håper på et fredelig liv, vekk fra jakt passerer i sine hjemland. Et liv trygt uten risiko. Disse «noen» søker. Selv den tiende, normal og rolig liv vi lever vi europeere. Med våre daglige bekymringer og våre bekymringer.

Ikke en middagstallerken eller teppe tilstrekkelig til å håndtere bølger av flyktninger og innvandrere. Politisk spill ikke passer og «balanse» for båter oversvømmet menneskelige sjeler og ikke proftainoun selv fjernes fra Middelhavskysten. Det krever mot, besluttsomhet og handling av alle som kan bidra til å takle dette stort problem som er nå, skam på menneskelig sivilisasjon.

Vi forene våre bønner for hvile for sjelene til disse ofrene. La oss forene endelig, og vår innsats for å være de siste ofrene tapt på denne turen. For en bedre morgendag disse menneskene til den andre siden håp og ikke lur døden venter på dem. »

. По повод на текущата трагедията в Средиземно море, която коства живота на стотици нашите ближни, Негово Блаженство архиепископ на Атина и цяла Гърция Йероним направи следното изявление:

«Триста, четиристотин … седемстотин. Това не е за да се намери милиарди. Нито номера за националните икономики, или тези, ежедневно определя «пазарите». Ние говорим за човешки души. За мъжете, бащи, майки, деца, дори бебета, които са се удавили, само преди няколко часа, в Средиземно море. Хората, които са търсили убежище в Европа. Защото те са знаели, че са чували, че са обещали тези трафиканти, които не са родени западната цивилизация човешкия живот се зачита и защитава и, наистина, се дава абсолютен приоритет. Какво всички се случи вчера? Наскоро в Егейско море? Преди няколко месеца в Лампедуза? Нищо. Абсолютно нищо.

Достатъчно! Нашата негодуванието се концентрира в тази дума. Отговорността за тези, които позволяват то да се случи тези трагедии, нито причинява или не ги третират, е огромен.

Какво извънредна сесия е за хилядите хора, загинали в Средиземно море? Колко държавни глави в тяхната уикенд заинтересовани за тази трагедия? Колко от тях са в контакт помежду си, колко xagrypnisan в «срещи на върха», за да се намери решение на този проблем и да се обмислят начини да се настанят хората, които бягат с ръжда кофи от африканския континент за европейска земя? Изявленията на съчувствие, съболезнования телеграмите, докладите на международните медии не е достатъчно, не се спасят човешки животи. Това е време да запретнем ръкави всички, за да намерим заедно решение, което е необходимо, за да спрат тези трагедии.

Спрете трафиканти, които обещават да пътуват без възстановяване на родителите търсят по-добро бъдеще за децата и бебетата си. Спрете войните, които предизвикват вълни от бежанци. Спрете тези, които спекулират на гърба на отчаяни бедни хора, които инвестират богатството си за една надежда, че резултатите не могат да се разлее и ги струва живота им.

Не търси богатство на тези хора. Не търси удобства. Надявам се за спокоен живот, далеч от лов, преминаваща в родните си места. А животът безопасно без рискове. Това «малко» потърси. Дори десетия, нормален и спокоен живот, в който живеем ние, европейците. С ежедневните ни тревоги и нашите тревоги.

Не чиния или одеяло достатъчно, за да се справят с вълните от бежанци и имигранти. Политическите игри не се вписват и «баланс» за лодки наводнени човешките души и не proftainoun дори да бъдат отстранени от брега на Средиземно море. Трябва смелост, решителност и действия от страна на всички, които могат да допринесат за решаването на този огромен проблем, който е, сега, срам за човешката цивилизация.

Ние се обединят нашите молитви за кончината на душите на тези жертви. Нека се обединим най-сетне, и нашите усилия да бъдат последните жертвите загубили по този път. За по-добро бъдеще на тези хора до другата страна на надеждата и не дебнат смъртта ги чака. «

This entry was posted in Ευρώπη, Ελλάδα - Greece, Κύπρος - Cyprus and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 απαντήσεις στο Δήλωση του Ορθόδοξου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδας για το νέο ναυάγιο με 700 νεκρούς στη Μεσόγειο.Statement by the Orthodox Archbishop of Athens and All Greece on the new wreck with 700 deaths in the Mediterranean.

  1. Χριστός ανέστη.
    Συγχωρέστε με, να προσθέσω κάτι γι’ αυτό που νομίζω ως χρέος της Εκκλησίας μας (& του καθενός μας, στο μέτρο του κατά Χριστόν δυνατού), με αυτή την ανάρτηση:
    http://o-nekros.blogspot.gr/2015/04/blog-post_15.html
    Ευχαριστώ από καρδιάς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s