Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος : «Αν σας κόψουν το ρεύμα, θα το κόψουμε και εμείς από τους ναούς»


Υπάρχει ελπίδα ! Την ώρα που η νεοταξική κυβέρνηση γκρεμίζει τα όνειρα εκατοντάδων χιλιάδων Ελληνικών οικογενειών, την ώρα που τα νεοεποχίτικα νεοφιλελεύθερα, παρακρατικά στηρίγματα της και οι διαπλεκόμενοι των ΜΜΕ  δίνουν τη μάχη για την εξόντωση των Ελλήνων και των παιδιών τους, την ώρα αυτή ακούγεται μια φωνή ελπίδας, η φωνή της Εκκλησίας από μεμονωμένους Ιεράρχες, που αφουγκράζονται το πόνο του Ελληνικού λαού… Μείναμε 400-500 χρόνια ραγιάδες στους Τούρκους, γιατί δείχνουμε την ίδια ανοχή, υποταγή, ανοχή απέναντι στους Νεοεποχίτες που βούλιαξαν την Ελλάδα και ελέγχουν τα πάντα ! Μας έχουν αποχαυνώσει τα νεοταξικά ΜΜΕ ( τηλεοράσεις, εφημερίδες, μπλογκ ) , μας αποκοιμίζουν με τα σήριαλ και τα ριάλιτυ, έχουν διαλύσει τη νεολαία με το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, τα βιντεοπαιχνίδια και το ίντερνετ, το οπαδικό ποδόσφαιρο, μας έχουν απονευρώσει… Έλληνες, ήρθε η ώρα της Αντίστασης κατά της Νέας Τάξης και των στηριγμάτων της. Νυν υπέρ πάντων ο αγών…

«Είναι αυτονόητο ότι δεν αντέχουμε άλλο», αναφέρει μεταξύ άλλων σε εγκύκλιο σημείωμα ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος, όσον αφορά την οικονομική κρίση που διέρχεται η χώρα μας.

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας στην εγκύκλιο του, λέει τα πράγματα με το όνομα τους, ενώ υπογραμμίζει ότι «κάποιοι μας διέσυραν διεθνώς και μας οδήγησαν στα στόματα των θηρίων αυτού του κόσμου είτε από επιπολαιότητα είτε ενδεχομένως και από ύποπτες σκοπιμότητες».

Η Romfea.gr δημοσιεύει παρακάτω την εγκύκλιο του κ. Νικολάου:

Η χάρις και η ευλογία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού εύχομαι να σκεπάζει όλους σας, την κοινωνία, το έθνος και την Εκκλησία μας.

Σκέφθηκα πολύ για να συντάξω αυτή την εγκύκλιο και να την απευθύνω στην αγάπη σας. Μέχρι την τελευταία στιγμή δεν ήμουν σίγουρος αν έπρεπε να το κάνω.

Τις τελευταίες όμως μέρες, μέσα στην κατάσταση του γενικευμένου πανικού που επικρατεί στην πατρίδα μας, των σπασμωδικών αποφάσεων των υπευθύνων διαχειριστών της ζωής και του μέλλοντός μας, την επαναλαμβανόμενη εναλλαγή υποσχέσεων και διαψεύσεων που έχουν τραυματίσει το ηθικό και την αξιοπρέπεια μας, τον καταιγισμό των χωρίς τέλος φορολογικών επιβαρύνσεων, δέχθηκα σωρεία τηλεφωνημάτων και μηνυμάτων πολιτών της περιοχής μας που ζητούν απεγνωσμένα μία παρέμβαση και κάποια συμπαράσταση στο οικονομικό τους αδιέξοδο και δράμα.

Οι μισθοί και οι συντάξεις περικόπηκαν, αρκετοί απολύθηκαν, οι άνεργοι πληθύνονται, πολλοί στέγνωσαν οικονομικά. Και ξαφνικά μας ζητείται απειλητικά και εκβιαστικά να πληρώσουμε, επί πλέον φόρο για το σπίτι που μένουμε σαν να είναι το κράτος πλέον φτωχότερο από τους φτωχούς. Φτάσαμε, αντί τα έξοδά μας να γίνονται για το φαγητό, το σπίτι και τις ανάγκες μας, ό,τι ξοδεύουμε να πηγαίνει σε δύο φοβερές λέξεις: σε φόρους και σε χρέη.

Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς το αίσθημα πνιγμού που διακατέχει ίσως και την πλειοψηφία των συμπολιτών μας, σίγουρα και αρκετούς από μας. Ποιός μπορούσε να φαντασθεί ότι ο υπέροχος και υπερήφανος λαός μας θα έφτανε σε αυτό το κατάντημα; Να έχει δώσει και την τελευταία σταγόνα του ιδρώτα του, του κόπου του, της αξίας του, και παρά ταύτα να έχουμε ως λαός διασυρθεί παγκοσμίως; Και τώρα χωρίς καμμία ελπίδα και εγγύηση να διεκδικεί το κράτος μας πιεστικά τα δάκρυα και το αίμα μας;

Είναι αυτονόητο ότι δεν αντέχουμε άλλο. Δεν είναι υπερβολή αυτό. Πρέπει όμως να το πούμε. Να το φωνάξουμε στα αυτιά των αρμοδίων: «Ως εδώ! Δεν μπορούμε άλλο. Βρέστε άλλες λύσεις. Ίσως πιο δύσκολες, αλλά πιο αποδοτικές, πιο έξυπνες και σίγουρα πιο ανθρώπινες. Αν δεν μπορείτε, ομολογήστε την αδυναμία σας.

Δεν είναι ντροπή να μην μπορεί κανείς. Είναι όμως απαράδεκτο να επιμένει στην ευθύνη της γενικευμένης καταστροφής μας. Μας φτιάξατε ένα κράτος που προσφέρει στον λαό πολύ λιγότερα από όσα του απαιτεί.

Πρέπει να το καταλάβετε∙ δεν είστε μόνο οφειλέτες στους δανειστές σας, είστε οφειλέτες και στον λαό που ταχθήκατε να υπηρετείτε. Αφού δεν καταφέρνετε την εθνική σωτηρία μέσα από πολιτική συνεργασία, αυτή θα προκύψει αναγκαστικά μέσα από λαϊκή απαίτηση και πρωτο­βουλία».

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Ήρθε η ώρα που πρέπει ο λαός να δείξει το διαμέτρημα της δύναμής του, να κάνει γνωστά τα όριά του. Ήρθε η ώρα όλοι μαζί να πάρουμε στα χέρια μας τις τύχες μας.

Όσο παραμένουμε αδρανείς, όσο μένουμε υποτελείς σε εσφαλμένες ή αβάσταχτες επιλογές, τόσο καθιστούμε τον εαυτό μας συνυπεύθυνο στον αργό αλλά βέβαιο υπαρκτικό εκφυλισμό μας. Αν δεν ξυπνήσουμε, τελειώσαμε. Δεν θα υπάρχει συνέχεια!

Καιρός πλέον να ξεσηκωθούμε. Τα πάντα πρέπει να αλλάξουν. Και επειδή δεν θα τα αλλάξουν κάποιοι άλλοι, πρέπει να μπούμε στο παιχνίδι όλοι.

Όποιος πονάει για την κατάσταση και αγαπάει την αλήθεια έχει θέση σε αυτή την αλλαγή. Κανείς δεν περισσεύει. Όλες οι ανατροπές, όλες οι μεγάλες αλλαγές έγιναν από ηρωικούς ανθρώπους, κυρίως νέους. Όχι από συμβιβασμένους ούτε από αγανακτισμένους, αλλά από υγιώς επαναστατημένους. Όλοι μαζί και πρέπει και μπορούμε και επιβάλλεται να αλλάξουμε με δική μας πρωτοβουλία το μέλλον μας. Όχι με βία, αλλά με δύναμη και αποφασιστικότητα.

Όχι με μηδενιστικές επιλογές, αλλά με καθαρότητα, ηρωισμό και εξυπνάδα.

Σίγουρα και η δική μας ευθύνη ως λαού δεν είναι καθόλου μικρή. Συμφωνήσαμε με τις μικρονοϊκές πολιτικές επιλογές και τις κάναμε συνήθειες και νοοτροπία μας.

Η ανειλικρίνεια, η αδιαφορία, το βόλεμα, το εύκολο κέρδος, η προσβολή των θεσμών, η ύβρις κατά της πίστης και παράδοσής μας, η ασέβεια κατά του κράτους και των νόμων, οι αλόγιστες διεκδικήσεις αποτέλεσαν κομμάτια της ζωής του νεοέλληνα που δεν μας τιμούν καθόλου. Δεν μας φταίνε μόνον οι άλλοι είτε αυτοί λέγονται κερδοσκόποι είτε ξένα συμφέροντα είτε πολιτικοί.

Το δικό μας μερίδιο ευθύνης για το σημερινό μας κατάντημα δεν είναι ευκαταφρόνητο. Η λύση της μετάνοιας και αλλαγής είναι μονόδρομος.

Τους άλλους δεν μπορούμε να τους αλλάξουμε. Τη δική μας όμως νοοτροπία και ζωή έχουμε και τη δυνατότητα και την ευθύνη να τις διορθώσουμε. Ας αρχίσει ως επανάσταση αυτή η αλλαγή από τους εαυτούς μας. Αυτό είναι το πιο ηρωικό.

Ομολογώ ότι και ως Εκκλησία μας κάνανε κομμάτι του καταρρεόντος κρατικού συστήματος.

Γι’ αυτό και συχνά μας παρερμηνεύει ο λαός. Αγκαλιάσαμε το κράτος, στηριχθήκαμε σε αυτό και τραυματίσθηκε η βαθειά σχέση μας με τον λαό. Τον υπηρετήσαμε μεν ως πονεμένο και φτωχό, αλλά δεν τον αγκαλιάσαμε ως κομμάτι της υπόστασής μας.

Τουλάχιστον δεν καταφέραμε να μας νοιώσει έτσι. Μολύνθηκε το γάλα της μάνας του, της Εκκλησίας, και απέστρεψε το πρόσωπό του από το στήθος της.

Αυτό είναι ο,τι χειρότερο υπάρχει. Ο λαός είναι ό,τι ιερώτερο έχουμε μετά τον Θεό και η Εκκλησία στη φύση της είναι η ανάσα του λαού. Αυτήν την ανάσα τελευταία στερηθήκαμε. Ήρθε η ώρα να ξαναρχίσει ο ζωτικός θηλασμός.

Δεν αμφισβητώ βέβαια ότι είμαστε και θύματα. Κάποιοι μας ξεγέλασαν. Κάποιοι διαχειρίσθηκαν τα θέματά μας με ένοχη ανικανότητα.

Κάποιοι μας διέσυραν διεθνώς και μας οδήγησαν στα στόματα των θηρίων αυτού του κόσμου είτε από επιπολαιότητα είτε ενδεχομένως και από ύποπτες σκοπιμότητες. Και να πού φτάσαμε! Ισοπεδωθήκαμε στο μηδέν της περιουσίας μας και στο τίποτα της αξιοπρέπειάς μας.

Παρά ταύτα δεν ψάχνουμε για ενόχους. Τώρα επειγόμαστε για λύσεις.

Λύσεις όμως που δεν πατάνε τον λαό, αλλά ανασταίνουν την τιμή του. Ήρθε η ώρα που θα πρέπει όσοι παίρνουν αποφάσεις να καταλάβουν τι συμβαίνει στα σπίτια, στους δρόμους, στα μαγαζιά και στην καθημερινότητα. Τι συμβαίνει στις ψυχές μας. Αυτό δεν θα το μάθουν από την τρόϊκα ούτε από τις μεταξύ τους διαβουλεύσεις.

Θα το μάθουν από τον λαό. Πρέπει την φωνή μας να την ακούσουν. Δεν γίνεται αλλιώς.

Θα ήθελα λοιπόν να πω σε όσους δεν μπορούν να πληρώσουν την λεγόμενη «έκτακτη εισφορά ακινήτων» να μη φτάσουν σε απόγνωση. Να ξέρουν ότι θα βρεθούμε όλοι ενωμένοι στο πλευρό τους και θα φωνάξουμε μαζί: «Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος».

Ας καταλάβουν ότι δεν έχουμε. Δεν μπορούμε. Φτάσαμε στα όριά μας, αλλά αρνούμαστε να μας τελειώσουν. Αν αδρανήσουμε δεν θα το καταλάβουν. Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός προφήτευσε πριν από διακόσια πενήντα χρόνια λέγοντας: «Θα σας βάλουν βαρύ και δυσβάσταχτο φόρο ακόμη και στα παράθυρα και στα κοτέτσια, αλλά όμως δεν θα προλάβουν».

Πράγματι, δεν θα προλάβουν! Μη λυγίσετε μπροστά στην οικονομική χρεωκοπία. Αυτήν ήδη τη ζούμε. Αρνηθείτε τη χρεωκοπία της αξιοπρέπειας, της ιστορίας, της εθνικής συνείδησης. Αυτά μπορούμε και πρέπει να τα διεκδικήσουμε μέχρι τελευταίας ρανίδας. Έστω τώρα, την τελευταία στιγμή.

Τα Μεσόγεια και η Λαυρεωτική είναι μια ευλογημένη περιοχή που μέχρι πρότινος έσφυζε από ανάπτυξη και ευημερία. Τον τελευταίο όμως καιρό όλο και πληθαίνουν αυτοί που με απόγνωση στρέφονται στην Εκκλησία η όπου βρουν, και εκλιπαρούν για συμπαράσταση και βοήθεια.

Πολλοί έχουν λυγίσει, έχουν οικονομικά γονατίσει. Δεν μπορούν να θρέψουν τα παιδιά τους. Έχασαν τον ύπνο τους. Ζουν την απειλή του παρόντος και με τον φόβο του μέλλοντος.

Έχουν ιδιοκτησίες, αλλά δεν έχουν χρήματα. Αυτοί πως θα πληρώσουν; Πού να τα βρουν; Θα τους πάρουν το σπίτι; Θα τους κόψουν το ρεύμα; Είναι δυνατόν να βυθίσουν στο σκοτάδι την Κερατέα ή το Λαύριο που φιλοξενούν το μεγαλύτερο εργοστάσιο της ΔΕΗ στην πατρίδα μας;

Ό,τι και να συμβεί, αδελφοί μου, θα ήθελα να ξέρετε ότι η τοπική Εκκλησία μας θα δώσει τα πάντα για να σταθεί στο πλευρό σας. Αν σε έναν κόψουν το ρεύμα, εμείς θα το κόψουμε σε όλους τους ναούς.

Θα κάνουμε γάμους με κεριά στα χέρια και λειτουργίες με δάκρυα στα μάτια. Με κανέναν τρόπο δεν θα δεχθούμε, τη στιγμή που νοικοκυριά είναι βυθισμένα στο σκοτάδι, οι ναοί να λειτουργούν με αναμμένους τους πολυελαίους.

Όλοι μαζί λοιπόν τώρα, οφείλουμε να πιέσουμε τους εκπροσώπους μας περισσότερο από όσο τους πιέζουνε οι δανειστές.

Γιατί η ανάγκη μας για επιβίωση ξεπερνάει την ανάγκη τους να κυριαρχήσουν πάνω μας. Γιατί η αξιοπρέπειά μας αξίζει περισσότερο από τα πάσης φύσεως συμφέροντα.

Γιατί η εθνική μας υπερηφάνεια στηρίζεται σε μια ιστορία που όλοι τους ζηλεύουν. Γιατί την Ευρώπη την βλέπουμε περισσότερο ως οικογένεια που κατανοεί την δυσκολία των λαών παρά ως θηλιά που οδηγεί σε ασφυξία τις κοινωνίες.

Δεν μας έμεινε τίποτε άλλο από το να μεταμορφώσουμε ξανά την Ελλάδα σε πατρίδα μας, την ιστορία της σε ταυτότητά μας, τα παραδείγματα των προγόνων μας σε βιώματά μας και να επιστρέψουμε από τον ασύνετο νεοπλουτισμό στην αξιοπρεπή λιτότητα και ολιγάρκεια, από τις υποτελικές υποχωρήσεις στον ηρωισμό και από τον παγκόσμιο διασυρμό στην εθνική υπερηφάνεια και τον πανθομολογούμενο θαυμασμό.

Έτσι, ο Θεός, όπως λέγει και ο λαός, δεν θα μας αφήσει, γιατί με αυτόν τον τρόπο δεν θα Τον έχουμε κι εμείς αφήσει.

Με πατρικές ευχές και την ελπίδα της αφύπνισης,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής ΝΙΚΟΛΑΟΣ

( http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=9399:-q-q&catid=13 )

ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ : ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΔΕΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ ( Ή ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ ) ΤΙΣ ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΩΝ, ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ, ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ, ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ.

This entry was posted in Ελλάδα - Greece, Κύπρος - Cyprus, Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος : «Αν σας κόψουν το ρεύμα, θα το κόψουμε και εμείς από τους ναούς»

  1. Ο/Η ΛΑΖΑΡΟΣ ΑΡΑΒΑΝΗΣ λέει:

    Η ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
    (ΛΑΖΑΡΟΥ ΑΡΑΒΑΝΗ)

    Σημειώσεις

    1): Νοσταλγώντας τήν παιδαγωγική του Ἀρχιμ. Αὐγουστίνου Καντιώτη, προσπάθησα (στό κατά δύναμιν, πάντα) χωρίς φυσικά νά τόν πλησιάσω, σέ μία μορφή παιδαγωγικῆς προσέγγισης ὀρθόδοξων νοημάτων μέ διηγηματικό τρόπο.

    2) Συνηγορῶ ὑπέρ φυσικά τοῦ Ἀρχιμ. Καντιώτη, γιά ὅσους τόν ἐπικρίναν γιά τό ὅτι κρατοῦσε τήν μητροπολιτική θέση, μέχρι τά βαθιά του γεράματα. Διότι τό θέλησε: ἐκ ἀπουσίας ὄχι τόσο ὡς ἱκανῶν ἡγετῶν, μέτριων, ὡς καί πολύ καλῶν, ὅπου θά βελτιώνονταν σταδιακά ἐάν ἔκαναν ὅλα ἐκεῖνα ὅπου τούς ἔλεγε, ἀλλὰ ὅσο ὡς αἴτιο τήν ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΦΙΛΟΤΙΜΙΑΣ ΤΩΝ, ἦταν σάν νά τούς ἔλεγε: « Νά μωρέ ! ἐγώ ὁ γέροντας !! ἀκόμα εἶμαι στό τιμόνι, γιατί ἐσεῖς δέν θέλετε νά μάθετε ἀκόμα νά ὁδηγῆτε !!!» Τό θέλησε δηλαδή ὄχι ἀπό κοσμική φιλοδοξία, ἀλλὰ ἀπό ἔλλειψη ἀρίστων μαχητῶν στήν ὀρθοδοξία μας.
    Καί ὅσο δέν ἔβλεπε νά ἔρχονται δίπλα του μέ ζῆλο νά κάνουν ὅσα ἐκεῖνα τούς διακονοῦσε , τόσο ἀπό τήν πολύ του ἀγάπη δέν ἀποφάσιζε στό νά ἀφήσει τό ποίμνιο τοῦ ἀκέφαλο. Διότι ἐάν οἱ 300 τοῦ Λεωνίδα κρατῆσαν μακριά στρατό ἑκατομμυρίων γιά πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα (ἐν ἀριθμητική σύγκριση πάντα ) , οἱ δικοί μας μητροπολίτες μέ τό νά πιστεύουν μόνο τά δικά τους μικρά πολεμοφόδια , καί «γιατροσόφια ἀσπιρίνες» στήν μάχη, ΔΕΝ ΘΑ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΒΕΡΗ ΕΧΘΡΙΚΗ ΟΡΜΗ ΟΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ. Καί ὅπου φυσικά ΔΕΝ τήν κράτησαν (ἡ ἠθική κρίση, ὅπου ἔγινε οἰκονομική κρίση, τό ἀποδεικνύει ἱστορικά). Καί δέν τήν κράτησαν καθότι κανένας μητροπολίτης δέν ἦταν διατεθειμένος νά κρατήσει τήν «Καντιωτικὴ» παιδαγωγική καί δράση , ὅπου ἐδίδαξε ὁ μακαριστός γέρων. Οἱ μαθητές του δυστυχῶς κράτησαν τά δικά τους τάλαντα (θεολογικά ταλέντα) καί ἀδυνατοῦσαν πεισματικά νά λάβουν καί μερικά τάλαντα-«τάλληρα» ἀπό τόν διδάσκαλο. Ἀποτέλεσμα; Νά μήν μποροῦμε σήμερα νά ἀποπληρώσουμε τίς ἁμαρτίες μας, καί νά εἴμεθα καταχρεωμένοι μέχρι τόν λαιμό. Διότι ἐάν δεχόταν οἱ μαθητές τοῦ Καντιώτη τά τάλαντα του, ὡς τάλληρα μεγαλύτερης ἀξίας ἀπό τά δικά τους (μέτρια εἰς ἀξία καί καλά νομίσματα , δέν ἀντιλέγω ) θά εἴχαμε σήμερα ξεχρεώσει ὡς Ἑλληνική κοινωνία τήν οἰκονομική κρίση ὅπου πηγάζει ἀπό τήν ἠθική κρίση.
    {ΣΗΜ: ὅταν ἐννοῶ μαθητές τοῦ Καντιώτη ἐννοῶ ὑποψήφιους μητροπολίτες ὡς ἱερεῖς, Ἀρχιμανδρίτες, καί πολίτες (μέ φοβερά κρυμμένα ταλέντα μέσα τους } , ὅπου ΔΕΝ θέλησαν, οὔτε προσπάθησαν νά πάρουν τά ἠνία στίς μητροπόλεις καί στήν πολιτεία). Διότι τά δικά τους τάλαντα, μαζί μέ τά χρυσά τάλαντα (συμβουλές – ὡς πνευματικά τους τέκνα) τοῦ Αὐγ. Καντιώτη θά μαζευόταν τό ποσὸ ἐκεῖνο ὅπου ἐπιζητοῦσε ἡ κοινωνία μας νά ἀποπληρώσει τίς ἁμαρτίες της. Διότι ἀκόμα, τό παλαιό νόμισμα ποτὲς δέν τό καταφρονοῦν ὡς παλαιά καί πεπερασμένη ἄξια, ἀλλὰ ὡς συλλεκτική ἀξία πολύ ἀνώτερη τῆς σημερινῆς ἀξίας, καί ἡ δύναμις τῶν παλαιῶν ἐκείνων νομισμάτων ὅπου κρατοῦσε στίς τσέπες του ὁ Μητροπολίτης Αὐγ. Καντιώτης, καί ὅπου τά ἐκσφενδόνιζε στίς κεφαλές τῶν ἐχθρῶν τῆς ἐκκλησίας μας, ξεπληρώνοντας προκαταβολικά τίς ἁμαρτίες μας, ἦταν κατευθείαν ἀπό τό πρῶτο ἐκεῖνο θησαυροφυλάκιο: ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ & ΜΑΡΤΥΡΩΝ, ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΗΤΑΝ ΤΟ ΑΡΧΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, καί τά ὑπόλοιπα τάλαντα ὅλων τῶν ὑποψηφίων μητροπολιτῶν , καί πολιτῶν μαζί, θά ἐλάμβαναν τήν θέση τους ὡς ἐνισχυτικά οἰκονομικά βοηθήματα στό κυρίως κεφάλαιο (Αὐγ. Καντιώτης). Ὁ σεβασμ. Μητροπολίτης Αὐγ. Καντίωτης περίμενε νά ἐξαργυρωθοῦν τά χρυσά του νομίσματα, ἐκεῖνοι ὅμως (οἱ νεαρώτεροι) δέν τά θεωροῦσαν ἐξαργυρώσιμα νομίσματα, διότι θεωροῦσαν ὅτι δέν περνοῦσαν στήν σημερινή νομισματική ἀξία. Σήμερα ἐπιμένουμε νά εἴμεθα στό εὐρώ, τό νόμισμα τῆς μερίδας ἐκείνης ὅπου σταυρῶσαν τόν Χριστό, καί ὅπου οἱ ἀπόγονοι τους καταδυναστεύουν οἰκονομικά καί ἠθικά τούς ὑπόλοιπους λαούς τῆς γῆς. Ὁ γέροντας Αὐγ. Καντιώτης δέν περίμενε ἄλλο πιά, οἱ προκαταβολές σωθῆκαν, τό χρέος μεγάλωσε, μᾶς βαρέθηκε κι ἔφυγε γιά τούς οὐρανούς, ἀφήνοντάς μας μέ τά φτερωτά ὄρνια νά ἐξορμοῦν ἀπό ψηλά, ἐπιζητώντας ἐκβιαστικά τό χρέος μας. Γρήγορα ὅμως θά εὐχόμεθα νά μήν εἴμεθα ποτὲς σέ αὐτό τό νομισματικό σύστημα, γιατί τό τίμημα θά εἶναι πολλαπλάσιο, καί ὀδυνηρότερο , καθότι περιφρονήσαμε τήν παραδοσιακή δραχμή καί τήν ἐξηφανίσαμε ντρεπόμενοι νά τήν παρουσιάσουμε στούς εὐρωπαίους ὡς τό ἐθνικό μας νόμισμα, ὅπως το ἴδιο συνέβη μέ τόν γέροντα , οἱ νεότεροι τοῦ κλήρου ἐξηφάνισαν τά συγγραφικά του ἔργα, καί ὁμιλίες του , καθώς ντρεπόταν νά τά ἐμφανίσουν ἔμπροσθεν στήν «κυρία» «ἐξελιγμένη» πολιτεία. Ὅμως οἱ δῆθεν εὐρωπαῖοι «φίλοι» μας ἀποδείχθηκαν οἱ χειρότεροι ἐχθροί μας. Γιατί μόνον ὁ χειρότερος ἐχθρός σου σέ δανείζει μέ τόκο ὅπου δέν μπορεῖς νά ἀποπληρώσεις.

    ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ

    Ἅς θίξουμε λοιπόν σήμερα (6-10-2011) ἕνα νευραλγικό σημεῖο τῆς Ἑλληνικῆς πολιτείας, καί αὐτό ὀνομάζεται : Ἡ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, καί οἱ ἁρμόδιοι φορεῖς ὡς πολιτικά καί κοινωνικά πρόσωπα ὅπου τό συγκροτοῦν. Κατ’ ἀρχήν ὅλοι θά γνωρίζετε ὅτι ἡ Ἑλληνική κοινωνία, ἡ Ἑλληνική χιλιοχτυπημένη πολιτεία δέν βαδίζει ὄχι μόνο καθόλου καλά, ἀλλὰ καί τρέχει πλέον, (καί ὄχι βαδίζοντας) ἀπό τό κακό στό χειρότερο. Ἀναρωτιόμαστε ὅλοι τί φταίει, ἀγανακτοῦμε καί θυμώνουμε μέ τίς ἀδικίες εἰς βάρος ὅλων σχεδόν τῶν πολιτῶν μας.
    Ἅς τό ἀναλύσουμε λοιπόν μέ παραδείγματα καί μέ τρόπους ἐπίλυσης, γιά νά τό ἐμβαθύνουμε τό πρόβλημα καί νά τό κατανοήσουμε καλύτερα.

    ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

    Μιά συνηθισμένη κακή περίπτωση.
    Μία οἰκογένεια ἐπισκέπτεται ἐντελῶς τυχαῖα κάποιο ἑστιατόριο, κάθονται στίς καρέκλες τους, καί εὐθύς ἀμέσως καταφθάνει ὁ σερβιτόρος: «καλησπέρα σας, ὁρίστε κύριε, καί κυρία» (προσφέροντας τόν κατάλογο μέ τά φαγητά), Ὁ πατέρας καί ἡ μητέρα ἀποφασίζουν νά διαλέξουν 2-3 φαγητά ἀπό τό σύνολον τῶν 10 ὅπου ὑπάρχουν. Γνωρίζουν ὅτι ἐκεῖνα μόνο διαθέτει τό ἑστιατόριο, καί ἐάν καί δέν ἦταν τῆς καλύτερης προτίμησής τους, ἀποφάσισαν νά τά δοκιμάσουν. Ὁ σερβιτόρος μετά ἀπό λίγο βγαίνει ἀπό τήν κουζίνα καί σερβίρει ἐκεῖνα ὅπου παράγγειλε τό ζευγάρι. Τό φαγητό εἶναι μαγειρεμένο μέ χιλιοτηγανισμένο λάδι, τά ὑλικά δέν εἶναι φρέσκα, καί ἡ ἀπόλαυση τοῦ φαγητοῦ πάει χαμένη, καθώς προβαίνουν σέ μία ἀκόμα ἐπιβάρυνση τοῦ ὀργανισμοῦ τους μέ ἀνθυγιεινά φαγητά. Βεβαίως καί ἔχουμε κι ἄλλα μεῖον στήν περίπτωση αὐτὴ, ὅπως: τό οἰκογενειακό αὐτό ἔξοδο τῆς ἐξόδου ὅπου γίνεται χωρίς μία καθώς πρέπει ἀμοιβαία ἀνταμοιβή. Ἔδωσε λοιπόν ἡ οἰκογένεια τόν ἐλεύθερο χρόνο της, τά χρήματα της, καί ξεμπρόστιασε τήν ὑγεία ὅλων τους στήν δοκιμασία μίας ἐπιβάρυνσης τοῦ ὀργανισμοῦ : καταναλώνοντας ἀνθυγιεινά φαγητά.

    ΟΙ ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ

    Τό ἑστιατόριο εἶναι ἡ Ἑλλάς, καί τό μαγειρεῖο εἶναι τά πολιτικά κόμματα μέ ὅλα ἐκεῖνα τά πολιτικά πρόσωπα ὅπου τό ἀποτελοῦν ὡς τά φαγητά μας. Ξινίλα μυρίζουν, μούχλα καί σαπίλα ἀναδύουν, φροντίζοντας κάθε φορά μέ σάλτσες , ἰνδικά μπαχαρικά , καί τεχνικά ἀρώματα νά μᾶς ξεγελάσουν τήν γεύση καί νά τούς χωνέψουμε. Οἱ βαρυστομαχιές ὅμως καί οἱ διάρροιες εἶναι καθημερινό φαινόμενο, καί ἐάν δέν τούς διώξουμε ἀπό τήν ἐνεργῆ κοινωνία καί τούς ἀπομονώσουμε ὡς ἐπικίνδυνα πλέον μολυσματικά κατάλοιπα , διότι ὅλο καί χειρότεροι κι ἐπικίνδυνοι γίνονται, κινδυνεύει ἡ κοινωνία μας μέ βαριά μολυσματική κι ἀνεπανόρθωτη σήψη.

    ΟΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ

    Στή παραπάνω περίπτωση τοῦ παραδείγματος παρατηροῦμε τά ἑξῆς κάτωθι:
    1) Παρατηροῦμε τήν ἀπόφαση τῶν γονέων νά ἐπισκεφθοῦν ἕνα ἑστιατόριο φιλοδοξώντας νά ἔχει μία καλὴ κατάληξη ἡ ἔξοδος τούς αὐτὴ , χωρίς νά ἔχουν πάρει προηγουμένως ἀπό τρίτους μία θετική ἄποψη γιά τά φαγητά (πολιτικές καί κοινωνικές ἰδέες) ὅπου σερβίρει τό ἐν λόγω κατάστημα (κάθε κυβέρνηση), ἤ καί τό κατάλληλο ὀρθόδοξο οἰκογενειακό περιβάλλον.
    2) Παρατηροῦμε τήν ἀπόφαση τῶν γονιῶν ὅπου διὰ τῆς πολλαπλῆς δοκιμασίας (κάθε τετραετία μέ τίς ἐκλογές) διακινδυνεύουν τήν ὑγεία των, τρώγοντας τά φαγητά (σκουπίδια) ὅπου σερβίρισε τό κάθε νέο παλιοκατάστημα (ἡ κάθε παλιοκυβέρνηση).
    3) Παρατηροῦμε μία ἔξοδό τους (νά πᾶνε νά ψηφίσουν), ὅπου τελικά τήν συνοδεύει ἡ ἀπογοήτευση μίας ἀτυχοῦς ἐπιλογῆς, «κατόπιν ἑορτῆς», καί τό χάσιμο τοῦ χρόνου των , τῶν χρημάτων τους , μά πάνω ἀπ’ ὅλα τήν ὑγεία τους , πνευματική ὑγεία μέ τήν ἔλλειψη παιδείας, καί σωματική ὑγεία μέ τόν μή σωστό κι ὀρθόδοξο ἔλεγχο ἀπό τήν πολιτεία γιά τίς ἐπικίνδυνες τροφές ὅπου μᾶς ταΐζουν .

    ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΙΔΕΩΝ

    1) Οἱ γονεῖς μίας συνηθισμένης Ἑλληνικῆς οἰκογένειας ἐνῶ ἔχουν πολύ σωστά καλές φιλοδοξίες γιά τόν μελλοντικό βίο τῶν τέκνων τους, ὅπως καί καλές φιλοδοξίες γιά τόν δικό τους ἐπαγγελματικό καί οἰκογενειακό βίο τους, ΔΕΝ θεωροῦν ὅτι μία ἁπλή ἔξοδο ἀπό τό σπίτι τους ἀποτελεῖ ἕνα μικρό κομμάτι ἑνός ὀρθόδοξου οἰκογενειακοῦ προγράμματος διαβίωσης. Ἡ σχέση καί ἡ ἔννοια τῆς λέξεως ὀρθόδοξου μέ τήν ἔννοια φιλόδοξου εἶναι ἄμεσα συνδεδεμένες μεταξύ τους.
    Ἡ λέξη- ὀρθόδοξη ἔννοια : ΦΙΛΟΔΟΞΟΣ σημαίνει ὅτι κάποιος ἐπιθυμεῖ τήν ΔΟΞΑ τῆς κοινωνίας, δηλαδή τό ἄπλετο φῶς της . Ὁ φιλόδοξος ἄνθρωπος φωτίζει τήν κοινωνία, καί φωτίζεται ἀπό τήν κοινωνία.
    Φωτίζει τήν κοινωνία μέ τό λυχνάρι τῆς ὀρθῆς γνώσεως του, τῆς φιλότιμης ἐργασίας του, καί τέλος μέ τήν ὅποια ὠφέλιμη δημιουργία του ὅπου προσφέρει στήν κοινωνία, καί παρομοίως φωτίζετε ἀπό τήν κοινωνία ὅταν αὐτὴ κάνει πράξη τό ὁποιοδήποτε ἐκεῖνο φῶς του. Παράδειγμα: ὁ ἐφευρέτης τῆς λάμπας τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος διὰ τῆς αὐτῆς του ἐφευρέσεως δημιούργησε μία λάμπα ὅπου πυρακτώνεται (φωτίζει) τόν χῶρο μας. Ἡ κοινωνία τόν ἐδόξασε , δηλαδή τόν «ἐφώτισε»(ἔπεσαν οἱ προβολεῖς ἐπάνω του, γιά νά ἀναδείξουν τήν δημιουργική του πράξη, ὡς καλό παράδειγμα πολίτη. Βεβαίως ἐπακόλουθο εἶναι μία καλή πράξη νά φωτίζει καί τό φυσικό πρόσωπο ἐκείνου ὅπου τήν ἔκανε (ἡ ἔννοια ἐδῶ τοῦ φωτισμοῦ εἶναι πραγματική, δηλαδή προβάλει(βλέπε: οἱ προβολεῖς) τό φυσικό πρόσωπο, ἀλλά καί φωτίζεται τό πρόσωπο του ἀπό τήν καλή του πράξη. Ἡ ἔννοια ἐδῶ εἶναι καί πραγματική (ὡς μυστήριο –πηγάζει ἀπό την πνευματικότητα) ὡς ἐπακόλουθο φυσικό γεγονός, ἀλλά καί μεταφορική. Καί ἡ πολιτεία τόν δοξάζει (τόν ἄνθρωπο) μέ δύο πράξεις: Ἡ πρώτη πράξη της ἦταν ὅτι ἀναγνώρισε ὅτι ἐκεῖνο ὅπου δημιούργησε γιά τήν κοινωνία εἶναι χρήσιμο καί καλό. Ἑπομένως τόν ἀναγνώρισε καί τόν ἴδιο, ὡς τό φυσικό πρόσωπο ὅπου ἀπό ἐκείνον προῆλθε κάτι καλό. Τό κάθε καλό ὅμως δέν εἶναι ἀποκλειστικό δημιούργημα τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά ἐκπηγάζει ἐκ τῆς πηγῆς τοῦ καλοῦ ὅπου εἶναι ὁ Θεός (βλέπε: ΤΟ ΚΑΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ Κεφάλαιο 15 :

    Κείμενο:

    1 «Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, καὶ ὁ πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστι. 2 πᾶν κλῆμα ἐν ἐμοὶ μὴ φέρον καρπόν, αἴρει αὐτό, καὶ πᾶν τὸ καρπὸν φέρον, καθαίρει αὐτό, ἵνα πλείονα καρπὸν φέρῃ. 3 ἤδη ὑμεῖς καθαροί ἐστε διὰ τὸν λόγον ὃν λελάληκα ὑμῖν. 4 μείνατε ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν. καθὼς τὸ κλῆμα οὐ δύναται καρπὸν φέρειν ἀφ’ ἑαυτοῦ, ἐὰν μὴ μείνῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ, οὕτως οὐδὲ ὑμεῖς, ἐὰν μὴ ἐν ἐμοὶ μείνητε. 5 ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα. ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν, ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν».

    Μετάφραση:

    Ἐγώ εἶμαι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή καί ὁ Πατέρας μου εἶναι ὁ γεωργός. 2 Κάθε κλῆμα ἑνωμένο μ’ ἐμένα ποῦ δέ φέρει καρπό το ἀφαιρεῖ. Καί καθένα ποῦ φέρει καρπό το κλαδεύει, γιά νά φέρει περισσότερο καρπό. 3 Ἤδη ἐσεῖς εἶστε καθαροί, ἐξαιτίας του λόγου ποῦ σας ἔχω μιλήσει. 4 Μείνετε ἑνωμένοι μ’ ἐμένα, κῖ ἐγώ θά μένω ἑνωμένος μ’ ἐσᾶς. Καθώς το κλῆμα δέ δύναται νά φέρει καρπό ἀπό τον ἑαυτό του ἄν δέ μένει ἑνωμένο μέ την ἄμπελο, ἔτσι οὔτε ἐσεῖς ἄν δέ μένετε ἑνωμένοι μ’ ἐμένα. 5 Ἐγώ εἶμαι ἡ ἄμπελος, ἐσεῖς τα κλήματα. Ὅποιος μένει ἑνωμένος μ’ ἐμένα κῖ ἐγώ μέ αὐτόν, αὐτός φέρει καρπό πολύ, γιατί χωρίς ἐμένα δέ δύνασθε νά κάνετε τίποτα. Ἑπομένως ἡ ἀναγνώριση τοῦ δημιουργοῦ (Θεός) εἶναι πρωταρχικῆς σημασίας, καθότι εἶναι ἡ πηγή τοῦ καλοῦ, ἀπό τόν ἄνθρωπο (ἄνθρωπος= πλάσμα τοῦ Θεοῦ), ὁ ἄνθρωπος ὅπου εἶναι τό μέσον γιά νά δοξάζεται τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ πρῶτα, καί δεύτερα (τό μέσον-ἄνθρωπος) ὅπου δοξάζεται τό πρόσωπο-ἄνθρωπος. Τό πολύ ὡραῖο λαϊκό ρητό: «Ἐξ αἰτίας τοῦ βασιλικοῦ ποτίζεται καί ἡ γλάστρα» ταιριάζει ἀρκετά κατά κάποιον τρόπο στήν παραπάνω ἔννοια .
    Ὁ δεύτερος τρόπος εἶναι ὅτι ἐκεῖνο ὅπου δημιούργησε ὁ δίνων τό φῶς (φιλόδοξος) το πολλαπλασίασε ἡ πολιτεία (βιομηχανική παραγωγή) πρός ὠφέλεια χιλιάδων ἤ ἑκατομμυρίων , κλπ, ἀνθρώπων. Καί τέλος ἡ ἐνεργῆ φιλότιμη κοινωνία, ὅπου ἑδρεύει μέσα εἰς τήν νόμιμη πολιτεία ἀντανακλᾶ τό φῶς ὅπου ἔλαβε, ὡς κάποιον καθρέφτη δοξάζοντας (φωτίζοντας) τόν εὐεργέτη της. Ὅπως καί τόν φώτισε (ἐδόξασε) διὰ τῶν ἑκατομμυρίων λαμπτήρων ὅπου τοποθέτησε στίς οἰκίες μας, στούς δρόμους καί τά πεζοδρόμια, κλπ. Ἡ πρόοδος αὐτὴ τῆς κοινωνίας τείνει οὐσιαστικά εἷς δόξαν ἐκείνου ὅπου παρουσίασε τήν δημιουργία του στήν κοινωνία , καί ἡ κοινωνία προσωποποιημένη εἰς πολιτείαν τόν δοξάζει ἐξ αἰτίας τῶν καλῶν του δημιουργιῶν.

    Ἄλλο παράδειγμα ἀρνητικῆς ὅμως ἐξέλιξης.
    Ὁ πολίτης διὰ μίας του πράξεως ψηφίζει τούς πολιτικούς ὅπου θά τοῦ «σερβίρουν» προγράμματα φαινομενικῆς ἀνάπτυξης. Τόν ψηφίζει φιλοδοξώντας μία καλύτερη κοινωνία καί γι’ αὐτόν, ἀλλὰ καί γιά τό σύνολον τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας καί τοῦ Ἔθνους μας. Οἱ πολιτικοί δέν ἐφαρμόζουν ὀρθόδοξα ἀναπτυξιακά προγράμματα καί ἡ χώρα βυθίζεται στό πνευματικό σκοτάδι μέ ὅλες ἐπίσης τίς ἀρνητικές συνέπειες καί γιά τήν ὕλη (οἰκονομία, κλπ) ἀλλὰ καί γιά τό πνεῦμα (κυρίως). Ὁ πολιτικός τόλμησε νά πολιτευθεῖ γιά τίς φιλοδοξίες του, ὅμως φιλοδοξία μέ τήν κοσμική της ἔννοια, δηλαδή τήν σκοτεινή της ἔννοια, καί ὄχι μία φιλοδοξία μέ τήν ὀρθόδοξη ἔννοια της ὅπου καί σημαίνει: ΦΩΣ.
    Ὁ πολιτικός ἔδωσε σκότος, καί τό σκότος ἔδωσε πυράκτωση πλάνης στήν καρδιά του καί στούς ὀφθαλμούς του, μέ πλανεμένο «φῶς» , δηλαδή (βλέπε: μετασχηματίζεται ὁ διάβολος σέ ἄγγελο φωτός – Β’ Κορινθίους 11:14 ) παρασέρνοντας ὁ πλανεμένος τούς πλανεμένους. (βλέπε: καί τό Ἀποστολικόν Ἀνάγνωσμα τῆς Θείας Λειτουργίας : Πρός Τιμόθεον Β’ Ἐπιστολή Παύλου (γι’ 10 – 15) «Τέκνον Τιμόθεε, σύ παρακολούθησες τήν διδασκαλίαν μου, τόν τρόπον τῆς ζωῆς, τήν πρόθεσιν, τήν πίστιν, τήν μακροθυμίαν, τήν ἀγάπην, τήν ὑπομονήν, τούς διωγμούς, τά παθήματα, τά ὁποῖα μοῦ συνέβησαν εἰς τήν Ἀντιόχειαν, εἰς τό Ἰκόνιον, εἰς τά Λύστρα. Πόσους διωγμούς ὑπέφερα καί ἀπό ὅλα μέ ἔσωσεν ὁ Κύριος. Καί ὅλοι ὅσοι θέλουν νά ζήσουν εὐσεβῶς ἐν Χριστῶ Ἰησοῦ θά διωχθοῦν. Πονηροί ὅμως ἄνθρωποι καί ἀπατεῶνες θά προκόψουν εἰς τό χειρότερον πλανῶντες καί πλανώμενοι. Σύ ὅμως, μένε εἰς ἐκεῖνα ποῦ ἔμαθες καί διὰ τά ὁποία ἀπέκτησες βεβαιότητα, διότι ξέρεις ἀπό ποιὸν τά ἔμαθες, καί διότι ἀπό τῆς βρεφικῆς ἡλικίας ξέρεις τά ἱερά γράμματα, τά ὁποῖα ἔχουν τήν δύναμιν νά σέ ὁδηγήσουν εἰς τήν σοφίαν πρός σωτηρίαν διὰ τῆς πίστεως τῆς ἐν Χριστῶ Ἰησοῦ».
    Ἡ λέξη-ἔννοια : ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ σημαίνει ὅτι κάποιος ἐπιθυμεῖ τήν ΟΡΘΗ ΔΟΞΑ = ΟΡΘΟ ΦΩΣ , τό ἀληθινό φῶς δηλαδή, καί ὄχι τό ψεύτικο ἐκεῖνο τῆς πλάνης. Ἄρα: Ἡ φιλοδοξία τῶν σύγχρονων ἀνορθόδοξων Ἑλλήνων στερῆται τῆς ὀρθῆς δόξας , καί πλανᾶτε στήν δῆθεν φιλία μίας πλανεμένης δόξας = κοσμική φιλοδοξία (δηλαδή: κοσμικῆς δόξας κατά τήν ἔννοια : «ἔρχεται γάρ ὁ τοῦ κόσμου ἄρχων καί ἐν ἐμοί οὐκ ἔχει οὐδέν» (Ἰω. Ἰδ’, 30).

    ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ (ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ)

    Ὁ μακαριστός Αὐγ. Καντιώτης, θέλησε μέχρι τά βαθιά του γεράματα νά εἶναι στό τιμόνι, ἐμεῖς δυστυχῶς οἱ χλιαροί ὀρθόδοξοι χριστιανοί ποτὲς δέν θελήσαμε νά ἀναλάβουμε τό τιμόνι, ἐάν ὑπῆρξε ἡ περίπτωση νά μεθύσουν οἱ καπεταναῖοι, (ὅπως κι ἔγινε) καί νά νοσήσουν στά πάθη τους ἐπάνω στό καράβι (Ἑλλάς), μέ ἀποτέλεσμα τό σκάφος νά μείνει ἀκυβέρνητο (βλέπε: γέροντα Παϊσιο «ὅτι θά παθαίνετε θά τό παθαίνεται γιατί ἡ χώρα δέν θά ἔχει στήν οὐσία κυβέρνηση» ) διότι μποροῦσαν ἐάν προσπαθοῦσαν , ἀλλά ἀπ’ ὅτι φαίνεται προτιμούσαμε ὅλοι οἱ χλιαροί ὀρθόδοξοι νά μᾶς ὁδηγοῦν οἱ ἄλλοι . . . οἱ τά τοῦ κόσμου φιλόδοξοι, πλανώμενοι πῶς εἴμεθα . . . «ταπεινοί», καί θεωρώντας παρόμοια μεγάλα ἀξιώματα (ἐκκλησίας καί πολιτείας) ὅτι δέν ἅρμοζαν σέ . . . ταπεινούς χριστιανούς. Ἀλοίμονο τότες, ὁ αὐτοκράτορας Βατάτζης κατά αὐτή τήν λογική ΔΕΝ θά δεχόταν ποτές νά γίνει αὐτοκράτορας στό Βυζάντιο, οὔτε ὁ Ἅγιος Κωνσταντίνος, θά παῖρναν τά ἠνία οἱ «φιλόδοξοι» καί θά χάνονταν οἱ ὀρθόδοξοι, ἔγιναν ὅμως κυβερνῆτες, καί θεωρῶ ὅτι ἀπό τά πολλά καλά ὅπου κάναν στήν πολιτεία , καί στήν ἐκκλησία, μετ’ ἔπειτα Ἁγίασαν κι ὅλας , (ἐξ αἰτίας βεβαίως καί τῶν ὑψηλῶν ἁρμοδιοτήτων τους). Ἀλοίμονο ἐπίσης ἐάν μέσα σέ ὑπουργεῖα, σέ κάθε ὀργανωμένο κύτταρο τῆς κοινωνίας δέν ὑπάρχει καί ἕνας καλός, ἕνας χριστιανός, ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, ὅταν συκοφαντήθηκε καί κινδύνεψε νά μήν εἶναι πλέον οὔτε ἱερέας , ἕνας χριστιανός εὑρέθηκε μέσα στό ὑπουργεῖο Παιδείας , καί εἶδε τά δακρυσμένα του μάτια, καί τόν συντάραξε ἡ ἀδικία, καί τόν βοήθησε. Βοήθησε αὐτόν τόν ἅγιο, ὅπως τόν εἶχε ξαναβοηθήσει καί ὡς ἐπιχειρηματίας (σέ ἄλλη χρονική στιγμή τῆς ζωῆς του), καί ὁ Ἅγιος ὅπως ἀποδείχθηκε βοήθησε τήν ἐκκλησία μας : πλῆθος καλῶν ἱεραρχῶν ἔβγαλε ἡ Ριζάρειος σχολή , ὅταν ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἀξιώθηκε νά γίνει ὁ διευθυντής της. Αὐτό εἶναι τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ, νά βοηθιόμαστε ὄχι μόνον ἀπ’ εὐθείας ἀπό τόν μεγαλοδύναμο, ἀλλά κι ἀπό τούς συνανθρώπους μας. Πῶς ὅμως θά βοηθηθοῦμε ἀπό τούς συνανθρώπους μας χριστιανούς ὀρθόδοξους ὅταν θεωροῦν κάποιοι (οἱ χλιαροί χριστιανοί) νά τούς παίρνουν ἄλλοι (οἱ φιλόδοξοι) τήν σκυτάλη στό ἀγώνισμα ; καί ὁ ὀρθόδοξος χριστιανός στήν ἑπόμενη γραμμή ἐκκίνησης νά περιμένει (μπουκάλα) τόν κοιμισμένο «χριστιανό» ὅπου ἔχασε τήν σκυτάλη ; ; ; Ὑπῆρξαν ἄνθρωποι ὅπου θά μποροῦσαν σήμερα (μαθητές καί πνευματικά τέκνα τοῦ Αὐγ. Καντιώτη) νά εἶναι στήν Βουλή !! ἀλλὰ πλανήθηκαν ὅτι αὐτό ἀποτελοῦσε γι’ αὐτούς μιά κακέκτυπη . . . φιλοδοξία. Ἐάν ὅμως, ἀπό κάπου τούς ἄκουγε ὁ Αὐγ. Καντιώτης θά σήκωνε τό ἐπισκοπικό ραβδί του καί θά τούς ἔδινε μία δυνατή στίς πλάτες των (πολίτες, ἱερεῖς, μητροπολίτες, καί Ἀρχιμανδρίτες) μήπως καί τούς συνέφερνε ἀπό τήν «πλανεμένη «γαϊδουριά τους», τήν μουλαρίσια ἐπιμονή τους νά μήν ἐπιζητοῦν νά ὁδηγήσουν μπροστά, παριστάνοντας τούς . . . ταπεινούς, καί θαρρῶ ὅτι θά τούς ἔλεγε ἐπίσης καί τοῦτα ἐδῶ τά λόγια μέ δυνατή φωνή:

    «ΟΔΗΓΗΣΤΕ ΜΩΡΕ !!!, ΣΑΣ ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΟΔΗΓΗΤΕ !!! ΟΔΗΓΗΣΤΕ , ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΟΙ ΤΟ ΠΗΡΑΝ ΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟ ΓΚΡΕΜΟ ΜΑΣ ΠΑΝΕ.» –

    ΛΑΖΑΡΟΣ ΑΡΑΒΑΝΗΣ -ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ.

    ———————————————–

  2. Ο/Η ΛΑΖΑΡΟΣ ΑΡΑΒΑΝΗΣ λέει:

    Η ΑΦΡΙΚΗ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΙΝΟΥΣΕ ΕΑΝ ΕΜΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥΣ ΔΙΔΑΣΚΑΜΕ ΠΩΣ ΝΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΟΥΝ ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΤΟΥΣ

    ΤΙΤΛΟΣ ΠΟΝΗΜΑΤΟΣ : ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΒΟΤΑΝΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ ΩΣ ΒΑΛΣΑΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ.

    ΠΗΓΕΣ ΕΜΠΝΕΥΣΕΩΣ:

    1) ΟΜΙΛΙΑ. ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ ΣΤΙΣ 10 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1993 , στόν ἱερό ναό τοῦ Ὁσ. Ναοὺμ Ἀρμενοχωρίου Φλωρίνης.

    2)« Τό χρῶμα τοῦ δέρματος τοῦ Χριστοῦ μας ὁμοίαζε πολύ μέ ἐκεῖνο τοῦ ὥριμου σταχυοῦ. »

    Γέροντας Παϊσιος (σέ ὅραμα του ὅταν εἶδε κάποτε τόν Χριστό ) .

    ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΗΜΑΤΟΣ.

    Μέσα ἀπό τά πολύ ὄμορφα λογοτεχνικά κείμενα τοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη νά ὑπάρξει (ἐπιτέλους) ἕνα νέο παιδαγωγικό μάθημα στήν πρωτοβάθμια καί δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση στήν χώρα μας ὅπου θά ὀνομάζεται: ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ, καί κατά ὀρθόδοξο συστηματικό καί μεθοδικό τρόπο νά ἀντλοῦνται ἀποθησαυρίσματα ἐννοιῶν μέσα ἀπό τίς κύριες λέξεις τοῦ κειμένου ( δηλαδή : πολλαπλασιαζόμενες ὀρθόδοξες ἔννοιες μέσα ἀπό προτάσεις, λεξικό-ἐτυμολογικό, κλπ ).

    ΕΙΣΑΓΩΓΗ

    Ἐκλεγμένο ἀπόσπασμα ὁμιλίας ( ἡμερομηνία: 10-10-1993 ) παρακάτω τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου στόν ἱερό ναό τοῦ Ὁσ. Ναοὺμ Ἀρμενοχωρίου Φλωρίνης γιά τό βάλσαμο στήν ἐπερχόμενη χειρότερη οἰκονομική κρίση ὅπου θά πλήξη ἐνδεχομένως τήν χώρα μας.

    ΑΡΧΙΚΟ ΕΚΛΕΓΜΕΝΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

    «Τὸ εἶπε ὁ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός• θά᾽ ρθουν χρόνια δύσκολα ποὺ θ’ ἀξίζη «μιὰ φούχτα ἀλεύρι – μιὰ φούχτα χρυσάφι».

    ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ-ΕΡΩΤΗΜΑ

    Ὑπάρχει πρακτική διέξοδος σήμερα ἀπό τήν χειρότερη ἐνδεχομένως ἐπερχόμενη οἰκονομική κρίση ; »

    Δύο ἀποσπάσματα ὁμιλίας (παρακάτω) τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου στόν ἱερό ναό τοῦ Ὁσίου Ναοὺμ Ἀρμενοχωρίου Φλωρίνης μέ ἡμερομηνία: 10-10-1993, ὅπου κι εὐελπιστῶ (ὡς ὁ συγγραφέας τοῦ παρόντος πονήματος) νά ἀποτελέσουν τά βότανα ὅπου θά δημιουργήσουμε τό βάλσαμο , τό βάλσαμο ὅπου ὡς κάποιο μάννα ἐξ οὐρανοῦ θά βοηθήσουν κάποιους συνανθρώπους μας ( τούς περισσότερο φτωχούς ).

    ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΠΡΩΤΟ.

    « Ω ! Ναί, ὑπάρχει ἀνάστασις!!
    Τὸ φωνάζει ὁ κάθε σπόρος. Τί εἶνε ὁ σπόρος; Ἕνα μικρούτσικο πραγματάκι. Τὸ σπέρνεις μέσα στή γῆ, σαπίζει, καί μετά ἀπό αὐτό βγαίνει ἕνα στάχυ ποὺ ἔχει ἄλλοτε τριάντα, ἄλλοτε ἑξήντα, ἄλλοτε ἔκατὸ κουκιά, καί βλέπεις τὸ καλοκαίρι τὰ σπαρτὰ νὰ κυματίζουν σάν μιὰ πράσινη θάλασσα, ἕνα ὡραῖο θέαμα. Κάποιος ἄπιστος ἔπιστήμων πῆγε στό Ἅγιον Ὄρος. Ἔφθασε σ᾽ ἕνα κελλί, ὅπου ὁ καλόγερος ἦταν φιλανθής. Καθώς ἡ αὐλή εὐωδίαζε ἀπό πολύχρωμα λουλούδια, λέει στόν ἐπισκέπτη του• ― Ξέρεις ἀπό ποῦ βγῆκαν ὅλα αὐτά; ― Ἀπό ποῦ; ―Περίμενε νὰ σοῦ δείξω. Πάει λοιπόν καί τοῦ φέρνει ἕνα κουτί. Μέσα σ’ αὐτό εἶχε σπόρους. Ἄν ἔχετε δεῖ, οἱ σπόροι εἶνε συχνά μικρότεροι κι ἀπ’ τὸ κεφάλι τῆς καρφίτσας. Κι ὅμως μέσα στό μικρό ἔκεῖνο σπόρο κρύβεται ἕνα ἄνθος, ἕνα φυτό, ἢ καί ἕνα δέντρο πελώριο. Πῶς; Ὅλη ἡ ἐπιστήμη νὰ μαζευτῆ, ἕνα σπόρο δέν μπορεῖ νὰ κάνη. Τὸ παράδειγμα αὐτό χρησιμοποιεῖ καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Ἀμφιβάλλεις, λέει, ὅτι θ᾽ ἀναστηθῇ ὁ νεκρός; Δές τὸ σπόρο. Ὅπως ὁ σπόρος πέφτει μέσ᾽ στή γῆ, σαπίζει καί μετά φυτρώνει καί γίνεται ἕνα ὡραῖο στάχυ ἢ δέντρο, ἔτσι κι ὁ ἄνθρωπος θάπτεται καί σαπίζει μέσα στό χῶμα, ἀλλ’ ἀπό τὸ σαπισμένο αὐτό σῶμα θά προέλθη μιὰ μέρα ἕνα νέο ὡραιότατο σῶμα (βλ. Α’ Κορ. 15,36-38).
    Ὅλη ἡ φύσις κηρύττει τὴν ἀνάστασι. Ὁ ἥλιος ποὺ ἀνατέλλει τὸ πρωΐ, ἡ σελήνη ποὺ βγαίνει τὴ νύχτα, τὰ ἄστρα ποὺ λάμπουν στό στερέωμα, ὅλο τὸ σύμπαν αὐτήν διαλαλεῖ.»

    Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΛΕΞΕΩΝ-ΕΝΝΟΙΩΝ

    Ἐκ τοῦ παραπάνω ἀποσπάσματος ὁμιλίας τοῦ Ἐπ. Αὐγουστίνου συλλέγουμε ὡς τήν μέλισσα τήν οὐσία τῶν ἑξῆς λέξεων-ἐννοιῶν:
    Α ) Τόν σπόρο. Β ) Φυτρώνει. Γ ) Στάχυ. Δ ) Πράσινη θάλασσα ( Ὁ πολλαπλασιασμός τοῦ σταχυοῦ, μέσα ἀπό τήν πρόταση: «καί μετά ἀπό αὐτό βγαίνει ἕνα στάχυ ποῦ ἔχει ἄλλοτε τριάντα, ἄλλοτε ἑξήντα, ἄλ¬λότε ἔ¬κατὸ κουκιά» . Ε ) Ἀνάστασις.

    Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΕΚ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ-ΕΝΝΟΙΩΝ:

    1) Ὁ πολλαπλασιασμός τοῦ σταχυοῦ μπορεῖ νά προκύψει ὡς ἔννοια ἀπό : Τό θαῦμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ μέ τόν πολλαπλασιασμό τῶν ἄρτων καί τῶν ἰχθύων. ( ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΝΟΗΜΑΤΑ) .

    ΤΟ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΝΟΗΜΑ.

    Ὡς δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ (ἄνθρωποι) θά μπορούσαμε μέσα ἀπό τήν ἐπιμελημένη, σώφρονα, καί ὀρθόδοξα προγραμματισμένη ἐργασία μας νά πολλαπλασιάσουμε τό στάχυ, καί ἀπό τόν ἕναν σπόρο νά προκύψουν δισεκατομμύρια σπόρους μέ τούς ὥριμους καρπούς του. Ἡ ἀξία τῶν γενομένων σπόρων, ὅπως καί κάθε ἄλλο ἀγαθό πρωτοβάθμιας διαβίωσης μέσα ἀπό τον φυσικό πολλαπλασιασμό των εἶναι σαφῶς ἄπειρη τῶν σημερινῶν οἰκονομικῶν συστημάτων τῆς χρηματιστηριακῆς τεχνικῆς ἀξίας (χρηματηστήριο. Ὁ πολλαπλασιασμός τῶν ἄρτων (Χριστός) στήν Ἑλληνική ἐπικράτεια προϋποθέτει πρῶτα ἀπό ὅλα καί τόν Χριστό μέσα στίς καρδιές τῶν Ἑλλήνων .

    Η ΠΡΑΞΗ (ἄσκηση) ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΗ

    { Φυτεύει μέσα πολύ μικρό γλαστράκι ἕνα σπόρο σταριοῦ, καί ὅταν φυτρώσει ὁ βλαστός του τόν παρουσιάζει στόν δάσκαλο. }

    Η ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΕΚΘΕΣΗ ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΑ & ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ (ἀπό τόν μαθητή) ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ .

    ΠΕΛΙΛΗΨΗ ΕΚΘΕΣΗΣ

    Ὁ δῆμος μας (ἤ ἡ κοινότητα μας) φυτεύει μέσα σέ τετράγωνες γλάστρες (πλάτους 30 ἐκ. καί μέ βάθος χώματος 20 ἐκ. , ὅσο δηλαδή φθάνει στή μεγιστη χρησιμότητα του τό ριζικό συστημα τοῦ φυτοῦ) ἀπό 10 σπόρους σέ κάθε μία γλάστρα . Ἔπειτα τίς ἐναποθέτει (τίς γλάστρες) τήν μία δίπλα στήν ἄλλη εἰς χώρους ἐλεύθερους δημόσιας & δημοτικῆς ἐπικράτειας, ὅπως βουνά τῆς Ἀττικῆς, πεζοδρόμια, κλπ. Σκοπός ὅταν θά βγάλει βλαστό τό κάθε ἕνα στάχυ νά ἔχει ἀπό 30-100 σπόρους, σπόρους ὅπου θά γίνει ἡ συγκομιδή του ἀπό ὁμάδες ἐθελοντῶν.

    ΑΝΑΛΥΣΗ ΕΚΘΕΣΗΣ

    Ὁ δῆμος μας (τάδε) ἔχει εἰς πεζοδρομιακήν ἔκταση (δημόσια περιουσία) μῆκος 30 χιλιόμετρα. Ἐάν σέ μία γραμμή του, πλάτους 30 ἑκατοστῶν ἐναποθέσουμε τετράγωνες γλάστρες μέ συνολικό μῆκος 30 χιλιομέτρων μᾶς κάνουν (ἐνδεικτικά) 300 τόνους ἀλεύρι. Διότι τό κάθε κλωνάρι τοῦ σίτου καί ὅλα συνολικά θά ἐπιφέρουν αὐτό τό ἀξιόλογο κεφάλαιο. Κάποιο μικρό μέρος τῶν 300 αὐτῶν τόνων ἀλεύρι θά μποροῦσαν οἱ μητέρες ἑνός δήμου τῆς Ἀττικῆς νά κατασκευάσουν ψωμί γιά τά πεινασμένα παιδιά των, τούς γέρους καί τά ὀρφανά. Ἐάν ἐπίσης ὁ δῆμος μας ἦταν δίπλα σέ βουνό (ὅπως ὁ δῆμος Ἡλιούπολις Ἀττικῆς) τότες θά μπορούσαμε στήν ἄγονη πλευρά του νά ἐναποθέσουμε ἄλλα 60 χιλιόμετρα τό λιγότερο (σέ ἔκταση) μέ τό σπόρο. Τό ὄφελος τότες θά ἦταν διπλάσιο τοῦ ἀρχικοῦ. Ἄρα: 300 τόνους πεζοδρομιακῆς ἔκτασης + 600 τόνους δασικῆς ἔκτασης (δημόσια περιουσία) μᾶς κάνουν 900 τόνους ἀλεύρι. Ἀλεύρι ὅπου ἀποθηκεύουμε (ἐάν χρειάζεται) σέ δημόσιες καί δημοτικές ἀποθῆκες γιά νά διανεμηθεῖ στόν κατάλληλο ἀναγκαῖο χρόνο εἰς ὠφέλειαν τῶν συνανθρώπων μας. Ἀπό ἔρευνα μου (δηλαδή: ἡ ἔρευνα τοῦ μαθητοῦ στό διαδίκτυο) πληροφορήθηκα γιά μία ποικιλία σταριοῦ ὅπου μοῦ ἔκανε ἐντύπωση ὁ τρόπος ὅπου εὑρέθηκε. Σᾶς τό ἀναφέρω περιληπτικά: Ἕνας ἄνδρας καταγόμενος ἀπό τήν Λῆμνο κάποτε ἐπισκέφθηκε τό Ἅγιο ὄρος, καί ἐκεῖ συνάντησε ἔκπληκτος μία σπάνια παλαιά ποικιλία σταριοῦ φυτρωμένη μέσα σέ πιθάρια ὅπου διατηροῦσαν κάποιοι μοναχοί. Τό συγκεκριμένο εἶδος σταριοῦ εἶχε ἐξαφανισθεῖ ἀπό τό νησί του ἐδῶ καί δεκάδες χρόνια. Τότες ἦταν ὅπου ἀποφάσισε νά τό ἐπαναφέρει (συγκινημένος) στήν Λῆμνο, καί εὐτυχῶς νά τό καλλιεργεῖ ἕως σήμερα. Πρόκειται γιά τό ΜΑΥΡΑΓΑΝΙ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ.
    Τό μαυραγάνι Λήμνου (σιτάρι) εἶναι ψηλό φυτό, φτάνει τά 140 ἐκ, καί σέ συμβατικῆς μορφῆς καλλιέργεια, ἀποδίδει περίπου 250 κιλά ἀνά στρέμμα. (Ἡ πηγή τῆς πληροφορίας εἶναι : ἀπό τήν ἱστοσελίδα: http://www.peliti.gr)

    Ἐάν λοιπόν μέσα στά δικά μας «πιθάρια» (γλάστρες μας) καλλιεργήσουμε ἐπί παραδείγματι αὐτήν τήν ποικιλία σταριοῦ τότες : ἐάν φυτεύουμε σέ ἕνα δῆμο (καί ἄγονους λόφους , καί βουνά) έκτασης 90 χλμ. σιτάρι (κατά τό προαναφερόμενο χῶρο: 30 ἑκατοστά πλάτους σέ πεζόδρομο, καί ὁπουδήποτε ἀλλοῦ ὅπως ἄγονα βουνά, κλπ,) μέσα σέ γλάστρες θά ἔχουμε ἀπόδοση περίπου 300 τόνους (τό λιγότερο) σπόρους σιταριοῦ. Πληροφοριακά μαθαίνουμε ὅτι μία παρόμοια ἄποψη (πολλαπλασιασμοῦ ἀγαθῶν) εὑρέθησαν ἱστορικά σέ πρόχειρη ἔρευνα μου ἀπό δύο Πηγές. Πρώτη πηγή ἦταν ὅταν ὁ αὐτοκράτορας τοῦ Βυζαντίου Βατάτζης (ὁ ἱστορικά γνωστός Ἕλλην : Ἅγιος Βατάτζης) δημιούργησε γιά τήν αὐτοκρατορία του βιομηχανίες ὀρνιθοτροφείων, ὅπου ἐκμεταλλεύτηκε (πολλαπλασίασε τά ἀγαθά) στό ἄριστο δυνατόν τά ἀβγά καί τό κρέας, ὅπως καί τό βιολογικό λίπασμα, κλπ, ὅπου προέκυψαν ἀπό αὐτές τίς ΕΘΝΙΚΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ ὅπου ἐπέφεραν τήν οἰκονομική ἀνάπτυξη στό Βυζάντιο. Βεβαίως προηγουμένως ἀπαγόρευσε κάθε εἰσαγωγή ἀγαθῶν. Δεύτερη πηγή εὑρίσκουμε στήν σύγχρονη ἐποχή μας μέσα ἀπό τούς λόγους τοῦ γέροντα ἁγιορείτη Παϊσίου (ἁγίου -γιά πολλούς) ὅπου κάποτε τόν ἄκουσαν νά λέγει: « Γιατί νά μήν φυτεύουμε ἐλιές ἀντί πεῦκα ; μήπως καί ἐκεῖνα δέν δίνουν τό ὀξυγόνο; , καί νά ἔχουμε μπόλικο τό λαδάκι μας ; » .

    ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

    « Ἐλπίζω ἀκόμη ὅτι ἐκκλησιάζεσθε. Εἶστε τίμιοι καί ἐργατικοί ἄνθρωποι. Εὐλογημένη ἡ δουλειά• ὁ γεωργός στό χωράφι, ὁ τσοπάνος στά πρόβατα, ὁ ψαράς στά δίχτυα, ὁ ἐργάτης στό ἐργοτάξιο. Ὅλη τὴν ἑβδομάδα δουλειά. Ξημέρωσε ὅμως Κυριακή, χτύπησε ἡ καμπάνα; Φτερά στά πόδια, ὅλοι στήν ἐκκλησία! »

    ΣΥΛΛΟΓΗ ΛΕΞΕΩΝ –ΕΝΝΟΙΩΝ.

    Α) Ὁ γεωργός, Β) ὁ τσοπάνος, Γ ) ὁ ψαράς (στά δίχτυα) , Δ) ὁ ἐργάτης (στό ἐργοστάσιο, κλπ ).

    Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΕΚ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ-ΕΝΝΟΙΩΝ:

    Ὁ πολλαπλασιασμός τῶν ἀγαθῶν (καί ἐξαγωγή των σέ ἄλλες χῶρες: ἐκ τοῦ περισσεύματος ) ἀπό τήν γεωργία, ἰχθυοκαλλιέργεια (ἀνοιχτῆς θαλάσσης κατά προτίμηση – * ὑπάρχει μελέτη μου), ζώων μέ ὀρθόδοξη συστηματική φυσική μέθοδος ἀναπαραγωγῆς των, καί περισσοτέρων ἐργαζομένων σέ ἐπαγγέλματα ὅπου παράγουν ὠφέλιμα διατροφικά καί θεραπευτικά προϊόντα (βότανα-φάρμακα, κλπ ) ὅπως καί τόν πολλαπλασιασμό τοῦ ὀρυκτοῦ πλοῦτο τῆς χώρας μας. Ὅλα τά παραπάνω προκύπτουν ἐπίσης ὡς ἔννοια ἀπό : Τό θαῦμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ μέ τόν πολλαπλασιασμό τῶν ἄρτων καί τῶν ἰχθύων.

    Πρέπει ὅμως νά δώσουμε καί περισσότερη σημασία τῶν ἑξῆς κάτωθι:
    α) Τήν συλλογή τῶν βροχῶν τοῦ χειμώνα εἰς τεχνικές λίμνες, διά ἐπιστημονικῶν ὀρθόδοξων μεθόδων, (* ὑπάρχει μελέτη μου) ὥστε νά ἔχουμε πλῆθος περίσσευμα ὑδάτινων πόρων γιά τήν καλλιέργεια τῶν φυτικῶν προϊόντων μας, κλπ, β) τήν συλλογή τῆς ἡλιακῆς ἐνέργειας, εἰς δεξαμενές (μπαταρίες, κλπ) ὅπως καί ἄλλες μορφές της ὅπου δέν ἐπιβαρύνουν τό περιβάλλον, καί μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ μποροῦμε ὡς Ἕλληνες νά πρωτοστατήσουμε εἰς νέες ἀνακαλύψεις διά νέων μορφῶν της.
    Γ) Τήν ὀρθόδοξη συστηματική ἀνακύκλωση (ἀνταποδοτική & ἀνακατασκευαστική ( * ὑπάρχει μελέτη μου γι’ αὐτήν), καί ὄχι τόσο στήν βιομηχανική. Δ) Μία ἄλλη μορφή παιδείας γιά τήν πρωτοβάθμια καί δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση μέσα ἀπό δημιουργικά μαθήματα, γιά νά ἔχουμε στό μέλλον ἀληθινά μορφωμένους ἀνθρώπους χρήσιμους εἰς τήν κοινωνίαν.

    ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
    Παραλείπουμε (γιά τό δεύτερο ἀπόσπασμα) τήν κατά σειρά μαθητική διαδικασία , α) τό διδακτικό νόημα, β) ἡ πράξη γιά τόν μαθητή (ἄσκηση) γ) κλπ, , κλπ , διότι προκύπτουν ἴδια ἀπό τό πρῶτο ἀπόσπασμα ὡς ἐπιπλέον χρήσιμα, καί ἕως ἐκ τούτου διά λόγου συντομίας δέν τά ἐπαναλαμβάνουμε .

    ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΙΔΕΑ

    Ὡς ὀρθόδοξοι Χριστιανοί καί Ἕλληνες, μποροῦμε νά χρησιμοποιήσουμε μέ συστηματική μέθοδο τόν πολλαπλασιασμό τῶν ἀγαθῶν μας. Ὁ Χριστός (ὁ σίτος) ὅπου λαμβάνουμε κάθε Κυριακή ὡς ἀντίδωρο στήν λήξη τῆς Θείας λειτουργίας στήν Ἐκκλησία μας μᾶς ἔδωσε σήμερα (τό ἐλπίζω) μέσα ἀπό τήν παραβολή τοῦ καλοῦ σπορέως, καί τήν λήξη (ἐάν τό θελήσουμε) τῶν οἰκονομικῶν μας προβλημάτων. Σᾶς ἀνέφερα γιά τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ (τόν ἄρτο, τόν σίτον), βεβαίως ὅμως ἐάν τό θελήσουμε μποροῦμε νά δημιουργήσουμε καί ἑκατοντάδες χιλιόμετρα ἀπό τό «αἷμα» του, τό γνωστό μας κρασί, τήν γνωστή κοινωνιά στήν ἐκκλησιά μας, ὅπου γιά νά τήν λάβουμε θά πρέπει πρῶτα νά ἐξομολογούμεθα, καί νά εἴμεθα σωστοί Χριστιανοί Ὀρθόδοξοι, εἰδεμή δέν θά ἔχει καμμιά ὠφέλεια. Ἔρχεται στήν ἐνθύμησιν μου «ὁ ἀμπελώνας τοῦ οὐρανοῦ» ἡ γνωστή μας κληματαριά, τό σταφύλι δηλαδή ὅπου εὑρίσκεται ἐκεῖ ψηλά στόν οὐρανό (κληματαριά). Ἑκατοντάδες λοιπόν χιλιόμετρα θά μπορούσαμε νά ἔχουμε ἐπάνω ἀπ’ τά πεζοδρόμια τῆς Ἑλληνικῆς ἐπικράτειας (κληματαριές) ὅπου θά συλλέγουμε κάθε χρόνο ποταμῶν τοῦ οἴνου. Καί νά ἀπελευθερώναμε τήν γῆ ἀπό τόν ἐπίγειο ἀμπελώνα του σέ πολλά σημεῖα του, κατά οἰκονομίαν ὡς προσπελάσιμου χώρου γιά κάτι ἄλλο. Οἶνο ὅπου θά ἐξάγουμε, καί ἀπό τά κουκούτσια καί τήν φλούδα τοῦ σταφυλιοῦ , ὅπως καί ἄλλων παραγώγων του νά παρασκευάζουμε (μέ τήν βοήθεια πάντα τοῦ Θεοῦ) πλῆθος θεραπευτικῶν καί φαρμακευτικῶν προϊόντων πρός ἐνχώρια κατανάλωση ἀλλά καί ἐξχώριας κατανάλωσης (ἐξαγωγή).

    Ἔχουμε τόν ἥλιο, τήν θάλασσα, τό περίφημο κλίμα, τόν ὀρυκτό πλοῦτο , ὅπου καμμιά χώρα στόν κόσμο δέν ἔχει τόσο πλουσιοπάροχα ἀγαθά δωρισμένα ἀπ’ τόν Θεό. Τί τά θέλουμε λοιπόν τά δάνεια τῆς τρόϊκας ; γιά νά ἀνακυκλώσουμε τόν δαιμονικό καταναλωτισμό τοῦ κόσμου; (πολλά ἐξ αὐτῶν εἰσαγόμενα προϊόντα ) . Ἄς σηκώσουμε λοιπόν τά μανίκια , καί ἄς βάλουμε εἰς ἐνεργοποίησιν τοῦ ὀρθόδοξου Ἑλληνικοῦ πνεύματος μας πρός πολλαπλασιασμό τῶν ἀγαθῶν μας. Εἰδεμή, ἐκεῖ ἀπ’ ἔξω εἶναι ἀπό τήν πόρτα μας (οἱ τροϊκανοί) καί περιμένουν ὡς ὄρνια , λύκοι, κι ἀλεποῦδες νά τούς τά πουλήσουμε : ὀρυκτό πλοῦτο, ἐκμετάλλευση τῆς θάλασσας μας, τῶν χωραφιῶν μας, κλπ, κλπ, καί νά γίνουμε οἱ «σερβιτόροι» (κάθε ἀγαθοῦ μας, ἱεροῦ καί ὅσιου μας) ὅπως καί οἱ δουλοπάροικοι ὑπηρέτες τους ( ἄνδρες , γυναῖκες καί παιδιά) δηλαδή: ΟΙ ΘΛΙΒΕΡΟΙ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΗΣ ΜΑΣΩΝΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ. –

    ΛΑΖΑΡΟΣ ΑΡΑΒΑΝΗΣ –ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ

    ————————————————-

  3. Ο/Η ierapostoli λέει:

    Σας ευχαριστούμε. Θα σας παρακαλούσαμε τα σχόλια σας να είναι σύντομα
    και όσο το δυνατόν περιεκτικά, για να μπορούν να τα διαβάζουν οι αναγνώστες.

  4. Παράθεμα: Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος : "Αν σας κόψουν το ρεύμα, θα το κόψουμε και εμείς από τους ναούς" » Greece on WEB

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s