Ο αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος στη «Μακεδονία»: Αλληλεγγύη η απάντηση στην κρίση !


“Η οικονομική κρίση πιστεύω ότι είναι αποτέλεσμα της μανιακής κερδοσκοπίας εκ μέρους οικονομικών παραγόντων” επισημαίνει στη “ΜτΚ” ο αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος. Υπογραμμίζει ότι πρόκειται για στρεβλή οικονομική δραστηριότητα, η οποία αδιαφορεί για την αξία του ανθρωπίνου προσώπου, δρα επί τη βάσει εγωιστικών κριτηρίων και δεν εξυπηρετεί τις πραγματικές ανάγκες της ανθρωπότητας.

– Δεν διστάζει να τονίσει ότι, δυστυχώς, σε πολλές περιπτώσεις οι κατά τεκμήριο χριστιανικοί λαοί, για ποικίλους λόγους και με διάφορα προσχήματα, έχουν απομακρυνθεί από τις αρχές που θέσπισε ο Χριστός.

Συνέντευξη στη Σοφία Χριστοφορίδου

Η αδυσώπητη κρίση της οποίας είμαστε μάρτυρες σήμερα είναι αποτέλεσμα ενός μοντέλου ζωής που ταυτίζει την ευτυχία με την εγωιστική συγκέντρωση πλούτου για την εξασφάλιση δυνάμεως, πολυτέλειας και ποικίλων ηδονών, τονίζει ο αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας Αναστάσιος στη συνέντευξη που παραχώρησε στη «ΜτΚ».

Ο μηχανισμός για την αντιμετώπιση της κρίσης που προτείνει ο σεβάσμιος ιεράρχης δεν περιλαμβάνει ούτε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ούτε κανέναν άλλο διεθνή οργανισμό.

Απαιτείται υπέρβαση τη αδικίας, ισόρροπη ανάπτυξη και καλλιέργεια της αλληλεγγύης σε όλα τα επίπεδα. Εξάλλου, για τον αρχιεπίσκοπο Αλβανίας, ο αληθινός πλούτος μιας κοινωνίας είναι η γενναιόδωρη καλοσύνη, η αφιλοκερδής αλληλεγγύη, η γνήσια αγάπη. Ο ίδιος αναγνωρίζει ότι η κρίση συνδέεται με την αστικοποίηση του χριστιανισμού, την προσαρμογή του στα ανθρώπινα συμφέροντα. Ωστόσο ο ίδιος εκφράζει την πεποίθηση ότι ο ορθόδοξος λαός, ιδιαίτερα στις δύσκολες συνθήκες, αναπτύσσει κρυμμένες δυνάμεις ευσπλαχνίας, αλληλεγγύης και γενναιοδωρίας, που έχουν καθορίσει το DNA πολλών γενεών.

Πιστεύετε ότι η οικονομική κρίση της εποχής μας σχετίζεται με μια κρίση αξιών με το μοντέλο ζωής που υιοθετήσαμε τα τελευταία χρόνια;

Πιστεύω ότι είναι αποτέλεσμα μανιακής κερδοσκοπίας εκ μέρους οικονομικών παραγόντων. Πρόκειται για μια στρεβλή οικονομική δραστηριότητα, η οποία αδιαφορεί για την αξία του ανθρωπίνου προσώπου, δρα επί τη βάσει εγωιστικών κριτηρίων και δεν εξυπηρετεί τις πραγματικές ανάγκες της ανθρωπότητας. Τελικά, πρόκειται, πράγματι, για κρίση αξιών που οφείλεται στο μοντέλο ζωής που έχουμε υιοθετήσει όχι μόνο τα τελευταία χρόνια αλλά ήδη από τον προηγούμενο αιώνα. Συνδέεται με μια γενικότερη υλιστική αντίληψη, η οποία ταυτίζει την επιτυχία στη ζωή με την εγωιστική συγκέντρωση πλούτου για την εξασφάλιση δυνάμεως, πολυτέλειας και ποικίλων ηδονών.

Στο μήνυμα των προκαθημένων των Oρθοδόξων εκκλησιών, που έγινε τον Οκτώβριο του 2008 στην Κωνσταντινούπολη υπό την προεδρία του παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, το οποίο έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, έχουμε επισημάνει: «Βιώσιμος οικονομία είναι εκείνη η οποία συνδυάζει την αποτελεσματικότητα με τη δικαιοσύνη και την κοινωνική αλληλεγγύη». Για την ουσιαστική αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσεως, αλλά και της φτώχειας του κόσμου, απαιτείται υπέρβαση της αδικίας, ισόρροπη ανάπτυξη και καλλιέργεια της αλληλεγγύης σε όλα τα επίπεδα.

Οι άνεργοι πολλαπλασιάζονται. Οι άνθρωποι που ψάχνουν τα σκουπίδια για να βρουν φαγητό δεν είναι πια σπάνιο φαινόμενο. Αυτή τη σκληρή εποχή υπάρχει κοινωνική αλληλεγγύη και έμπρακτη αγάπη προς τον πλησίον ή ισχύει το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω»;

Έχει, πράγματι, δημιουργηθεί μια τραγική κατάσταση, όχι μόνο στις υπανάπτυκτες ή αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά ακόμη και στις λεγόμενες αναπτυγμένες, με τη φοβερή ανεργία, που είναι το αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσεως, και γενικότερα με την καλλιέργεια του ατομισμού και της αδιαφορία για τις ανάγκες των άλλων. Έτσι βλέπουμε στην εποχή μας το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών να διευρύνεται δραματικά. Σε αυτή τη ζοφερή κατάσταση θα χρειαστεί να υπάρξει μια αντίσταση στην αδικία και στην ασπλαχνία. Πιστεύω ότι ο ορθόδοξος λαός, ιδιαίτερα στις δύσκολες συνθήκες, αναπτύσσει κρυμμένες δυνάμεις ευσπλαχνίας, αλληλεγγύης και γενναιοδωρίας, που έχουν καθορίσει το DNA πολλών γενεών. Και οπωσδήποτε, και αυτήν την περίοδο θα αντιδράσει με τον ενδεδειγμένο τρόπο. Η γενναιόδωρη καλοσύνη, η αφιλοκερδής αλληλεγγύη, η γνήσια αγάπη είναι ο αληθινός πλούτος τον οποίον έχει ανάγκη η κοινωνία μας. Και σ’ αυτή την προσπάθεια, πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν οι διάφοροι εκκλησιαστικοί φορείς. Είναι γνωστό ότι η Εκκλησία της Ελλάδος σε όλες τις δύσκολες στιγμές της ιστορίας του λαού συμπαραστάθηκε και συμπαραστέκεται με την ανάπτυξη ενός ευρύτατου φιλανθρωπικού έργου. Η τεράστια πάντως προσφορά -παρόλο που εκ της φύσεώς της παραμένει άγνωστη- είναι η αυθόρμητη καλοσύνη των συνειδητών πιστών, οι οποίοι προσφέρουν σε όποιον έχει ανάγκη σιωπηλά, «εν κρυπτώ», ακόμη και εκ του υστερήματος.

Και εμείς στην Αλβανία αμέσως μετά την επανίδρυση της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας, στις σκληρές περιόδους που πέρασε η χώρα -1992, 1994, 1997, 1999-, αναπτύξαμε ένα ευρύτατο κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο, εξασφαλίζοντας και διανέμοντας χιλιάδες τόνους τρόφιμα, ιματισμό, φάρμακα κ.ά., χωρίς θρησκευτικές ή άλλες διακρίσεις. Στην κρίση μάλιστα του Κοσσυφοπεδίου, οργανώσαμε ένα ανθρωπιστικό πρόγραμμα, το οποίο βοήθησε περίπου 33.000 μουσουλμάνους πρόσφυγες. Και συνεχίζουμε.

Αναφερθήκατε προηγουμένως στη φτώχεια, που όλο και περισσότερο επεκτείνεται σε παγκόσμια κλίμακα. Γι’ αυτό το θέμα τι έχει να πει η θρησκεία στον σύγχρονο άνθρωπο;

Οι μεγάλες θρησκείες γενικά καταδικάζουν την πλεονεξία, την αδικία και την εγωιστικότητα, που αποτελούν τις ρίζες της φτώχειας. Καταδικάζουν επίσης την οκνηρία, την ανηθικότητα, την ανευθυνότητα, που οδηγούν πολλούς ανθρώπους στην πενία. Η χριστιανική θρησκεία κατεξοχήν τονίζει την προσωπική και πνευματική αξία του κάθε φτωχού, και το χρέος της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης για την υπέρβαση της φτώχειας. Συγχρόνως καθορίζει τη λιτότητα και την αυτάρκεια ως μορφή ζωής, πράγμα που άμεσα συμβάλλει και στην ανακούφιση άλλων που έχουν ανάγκη. Διακηρύσσει, ως απόλυτη αρχή της πνευματικής ζωής, τη χωρίς κανένα σύνορο και όριο αγάπη. «Ο Θεός αγάπη εστί, και ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ» (Α’ Ιω. 4:16).

Δυστυχώς, σε πολλές περιπτώσεις οι κατά τεκμήριο χριστιανικοί λαοί, για ποικίλους λόγους και με διάφορα προσχήματα, έχουν απομακρυνθεί από τις αρχές που θέσπισε ο Χριστός. Όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε ο Ν. Μπερντιάγιεφ, «η κρίση στον χριστιανισμό περνάει πρώτα από όλα στην κοινωνική διάσταση που συνθέτει το κεντρικό πρόβλημα της εποχής μας… Οι χριστιανοί δεν βίωσαν άμεσα τη δικαιοσύνη στην κοινωνική ζωή… Κατάφεραν να κάνουν τον χριστιανισμό αστικό. Και σήμερα είμαστε μάρτυρες μιας αδυσώπητης κρίσεως πάνω σε αυτόν τον αστικοποιημένο χριστιανισμό, σε αυτήν την προσαρμογή στα ανθρώπινα συμφέροντα».

Προσωπικά πιστεύω ότι όλοι έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε κάτι περισσότερο από ό,τι έχουμε κάνει μέχρι σήμερα για την αντιμετώπιση της φτώχειας, αρχίζοντας από τον άμεσο κύκλο του γνωστού μας περιβάλλοντος, της πόλεως, της χώρας μας και επεκτείνοντας την εμβέλεια του νου και της καρδιάς μας για την ανακούφιση της φτώχειας όπου Γης.

( http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=53346 )

Τα αναστάσιμα μηνύματα της Ορθοδοξίας

Το αναστάσιμον φως και η σωτηρία εις την ζωήν μας

Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

Ευφρόσυνος και φωτεινή ανέτειλε και πάλιν η αγία ημέρα του Πάσχα και σκορπίζει χαράν, παρηγορίαν, αγαλλίασιν και βεβαίαν ελπίδα ζωής εις όλους τους πιστούς, παρά την επικρατούσαν ανά τον κόσμον βαρείαν ατμόσφαιραν εξ αιτίας της πολυδιαστάτου κρίσεως, με όλας τας γνωστάς οδυνηράς επιπτώσεις της εις τον καθημερινόν βίον της ανθρωπότητος.

Ανέστη εκ του Τάφου ο Χριστός, ο Θεάνθρωπος, και μαζί Του ανέστη ο άνθρωπος! Η καταδυναστεία του θανάτου αποτελεί παρελθόν. Η απελπισία της αιχμαλωσίας του άδου παρήλθεν ανεπιστρεπτί. Ο μόνος Ισχυρός και Χορηγός της ζωής, αφού ανέλαβεν εθελουσίως δια της Ενσαρκώσεώς Του όλην την δυστυχίαν της φύσεώς μας και το ίδιον το κεφάλαιόν της, τον θάνατον, ήδη «τον άδην ενέκρωσε τη αστραπή της Θεότητος» και εχάρισεν εις τον άνθρωπον ζωήν και «περισσόν» ζωής.

Αυτήν την περίσσειαν ζωής, την οποίαν ο Αναστάς εχάρισεν εις ημάς, δεν παύει να συκοφαντή και να διαβάλη πάντοτε με συνέπειαν προς το όνομά του ο διάβολος, καίτοι απονευρωμένος πλέον και εντελώς ανίσχυρος και καταγέλαστος. Την συκοφαντεί με την εις τον κόσμον επικρατούσαν ακόμη «ύβριν», τόσον έναντι του Θεού, όσον και έναντι του συνανθρώπου και της όλης κτίσεως. Την διαβάλλει με την εισέτι υφισταμένην εντός ημών «αρχαίαν σκωρίαν» της αμαρτητικής ροπής, την οποίαν καταλλήλως πάντοτε εκμεταλλεύεται, προσπαθών να μας παγιδεύση είτε εις την έμπρακτον αμαρτίαν, είτε εις την περί την πίστιν πλάνην.

Η «ύβρις» είναι απότοκον της «σκωρίας» εκείνης και αμφότεραι συναποτελούν το απαίσιον ζεύγος των ευθυνομένων δια την διατάραξιν των σχέσεών μας προς εαυτούς, προς αλλήλους, προς τον Θεόν και προς όλην την Δημιουργίαν. Είναι, κατά ταύτα, αδήριτος ανάγκη να αποκαθάρωμεν την σκωρίαν εκείνην μετά πάσης προσοχής και επιμελείας, ώστε να λάμψη άπλετον το ζωοποιόν φως του Αναστάντος Χριστού εις τον νουν, εις την ψυχήν και εις το σώμα μας, να απομακρύνη το σκότος της ύβρεως και να εκχυθή το «περισσόν» της ζωής εις τον κόσμον όλον. Τούτο δεν δύναται να επιτευχθή ούτε δια της φιλοσοφίας, ούτε δια της επιστήμης, ούτε δια της τέχνης, ούτε δια της τεχνικής, ούτε δια τινος ιδεολογίας, ει μη μόνον δια της πίστεως εις τον μέχρι Παθών και Σταυρού και Τάφου και ταμείων του άδου συγκαταβάντα και εκ νεκρών Αναστάντα Θεάνθρωπον Ιησούν Χριστόν, εκφραζομένης δια μυστηριακής εκκλησιαστικής ζωής και εμπόνου και συστηματικού πνευματικού αγώνος.

Η Εκκλησία, ως το Σώμα του Χριστού, ζη αδιαλείπτως και εις τους αιώνας το θαύμα της Αναστάσεως, και δια των αγίων Μυστηρίων της, της Θεολογίας και της πρακτικής διδασκαλίας της, μας δίδει την δυνατότητα να μεταλάβωμεν του θαύματος, να μετάσχωμεν της νίκης κατά του θανάτου, να γίνωμεν τέκνα φωτόμορφα της Αναστάσεως και αληθώς «θείας κοινωνοί φύσεως» , όπως συνέβη και συμβαίνει με όλους τους Αγίους.

Η εις τα βάθη της καρδίας ημών φυομένη κακοβότανος και ακανθηρά δέσμη των παθών, η λιπαινομένη εκ της σκωρίας του εν ημίν «παλαιού ανθρώπου», είναι επάναγκες να μεταμορφωθή το συντομώτερον εν Χριστώ, δια του Χριστού και χάριν του Χριστού και των περί ημάς ζωντανών εικόνων Του, δηλ. των συνανθρώπων μας, εις ανθοδέσμην αρετών, αγιασμού και δικαιοσύνης.

Ούτω, ο ιερός υμνογράφος επικαίρως ψάλλει: «Δικαιοσύνης εσθήτα περιβαλλόμενοι λευκήν υπέρ χιόνα, τη παρούση του Πάσχα ημέρα ευφρανθώμεν, εν η ο Χριστός, δικαιοσύνης ως ήλιος εκ των νεκρών ανατείλας, πάντας ημάς αφθαρσία κατεφαίδρυνεν».

Το λευκόν ένδυμα της δικαιοσύνης μας εδόθη συμβολικώς κατά το άγιον Βάπτισμα και καλούμεθα δια της διαρκούς μετανοίας, των χαροποιών δακρύων, της αδιαλείπτου προσευχής, του περιορισμού των επιθυμιών, της υπομονής εις τα οδυνηρά του βίου και της ανυποχωρήτου προσπαθείας προς πρακτικήν εφαρμογήν πασών των εντολών του Θεού και μάλιστα της κεφαλαιώδους εντολής της αγάπης, να το ανακαθάρωμεν, μετέχοντες ούτως εις την σταυρικήν κένωσιν του Θεανθρώπου, ώστε να έλθη η πασχάλιος ευφροσύνη, το φαιδρόν αναστάσιμον φως και η σωτηρία εις την ζωήν μας και εις τον περί ημάς κόσμον.

Ζούμε σε έναν κόσμο που έχει ξεπέσει απ΄αυτό που ήταν

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος

O αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος, στο πασχαλινό μήνυμά του τονίζει ότι ζούμε “σε ένα κόσμο πεπτωκότα”. Ζούμε σημειώνει σε έναν κόσμο που έχει ξεπέσει απ΄ αυτό που ήταν, όταν πλάστηκε. Σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί η υποκρισία και ο υπερκαταναλωτισμός. Όμως ο εορτασμός του Πάσχα, είναι μια πρόκληση αφύπνισης και δεν θα πρέπει να εορτασθεί εθιμοτυπικά, επισημαίνει ο αρχιεπίσκοπος, ο οποίος καταλήγει λέγοντας ότι, είναι πλέον καιρός αναζήτησης τρόπων πνευματικής αφύπνισης απέναντι στην καταλυτική δύναμη της παρακμής.

Στο μήνυμά του, αρχιεπίσκοπος Αθηνών σημειώνει: “Οι δυνάμεις της φθοράς και οι εργάτες της ανομίας έχασαν την πολυτέλεια των σκοτεινών ορμητηρίων τους. Η αλήθεια νίκησε το ψέμα και ο θάνατος έχασε την εξουσία του. ‘Που σου θάνατε το κέντρον’” “που σου θάνατε το νίκος’” δικαιούται να ρωτά με υπερηφάνεια και ο ταπεινότερος των ανθρώπων.

Οι πανηγυρισμοί για την εορτή των εορτών. Η χαρά της “πανηγύρεως των πανηγύρεων”. Το ευλογημένο Πάσχα που θριαμβευτικά εορτάζει η απανταχού της γης Χριστιανοσύνη γεμίζει τις καρδιές μας με ελπίδα και δύναμη. Το γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού νοηματοδοτεί τη ζωή μας κάνοντας ορατή και βέβαιη την προοπτική της “άλλης βιοτής της αιωνίου”.

Όμως δεν κρύβει από τα μάτια μας το ότι ζούμε συγχρόνως σε ένα κόσμο πεπτωκότα. Σε ένα κόσμο που έχει ξεπέσει από αυτό που ήταν όταν πλάστηκε. Σε ένα κόσμο όπου κυριαρχεί το οργανωμένο ψέμα. Σε μια κοινωνία όπου δεσπόζει η εξωραϊσμένη υποκρισία, ο φίλαυτος ατομικισμός και η υποδούλωση στον φθοροποιό υπερκαταναλωτισμό. Μια κοινωνία όπου η απληστία και ο εγωκεντρισμός έγιναν πολιτισμικά χαρακτηριστικά.

“Η νωπή ακόμα εμπειρία όσων βιώσαμε στη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας των Παθών του Κυρίου υπενθυμίζει, με τον πιο εμφαντικό τρόπο” επισημαίνει ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, “ότι φαινόμενα τόσο γνώριμα στο σύγχρονο βίο: οι μικρότητες, οι δολοπλοκίες, ο φθόνος, η αδικία, ο κατατρεγμός των αδυνάτων, ο ξενιτεμός, ο εξευτελισμός του ανθρώπου, τα προσωπικά και κοινωνικά αδιέξοδα και τόσα άλλα οδυνηρά χαρακτήρισαν τις συνθήκες και τον τρόπο όσων κινήθηκαν γύρω και εναντίον του Ιησού.

Πάσχα σημαίνει κλήση για έξοδο από την επικράτεια της απελπισίας στο φως της ελπίδας. Σημαίνει να διαβούμε πέρα από τις κτιστές ψεύτικες βεβαιότητες και να εμπιστευτούμε τη ζωή μας στον Αναστημένο Χριστό. Σημαίνει την υπέρβαση του ψεύδους και την επικράτηση της αλήθειας.

Σημαίνει ότι είναι καιρός να αναζητήσουμε τρόπους πνευματικής αφύπνισης και καλλιέργειας που θα μας θωρακίσουν απέναντι στην καταλυτική δύναμη της παρακμής.

Πάσχα σημαίνει την απελευθερωτική διάβαση από τον τρόπο της απλής επιβίωσης που σκιάζει τρομακτικά ο θάνατος στον ευλογημένο χώρο της αναστημένης ζωής.

Χαίρετε λοιπόν και μην αγωνιάτε.

Ο Χριστός είναι αναστημένος.

Η ζωή νίκησε τον θάνατο και η εν Χριστώ ελπίδα φωτίζει με το φως της Αναστάσεως τη ζωή μας”.

Παρά ταύτα: Χριστός Ανέστη

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος

“Ει δε Χριστός ουκ εγήγερται ματαία η πίστις υμών” (Α’ Κορ. 15:17)

Ένα συγκλονιστικό μήνυμα δεσπόζει στη σημερινή εορτή. Λιτό και περιεκτικό: Χριστός Ανέστη! Και αντηχεί επί σαράντα ημέρες σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο. Πρόκειται για μια βεβαιότητα στην οποία στηρίζεται η Εκκλησία. Ο Χριστός ανέστη και μαζί Του ανέστη η ανθρώπινη φύση, την οποία προσέλαβε.

Οπωσδήποτε, αυτό το συνταρακτικό γεγονός δεν είναι αποδεκτό από πολλούς. Εδώ στην Αλβανία, στη σκοτεινή περίοδο της αθεϊστικής δικτατορίας, η πίστη και η αναφορά στην ανάσταση του Χριστού εθεωρείτο έγκλημα. Παρά ταύτα, πολλοί άνθρωποι στα μύχια της καρδιάς τους ομολογούσαν: Χριστός ανέστη! Ακόμη, υπάρχουν ιδεολογίες και θρησκείες που αρνούνται την Ανάσταση του Θεανθρώπου. Παρά ταύτα: Χριστός ανέστη!

Οι ίδιοι οι Μαθητές του Χριστού ήσαν επιφυλακτικοί στην πρώτη είδηση της Αναστάσεως. Αλλά κατόπιν έδωσαν όλες τους τις δυνάμεις για να κηρύξουν το χαρμόσυνο μήνυμα που άλλαξε την ιστορία της ανθρωπότητος. Ο απόστολος Παύλος, ο οποίος μαζί με τους άλλους αποστόλους επέμενε στο γεγονός της Αναστάσεως, στην επιστολή του προς Κορινθίους διετύπωσε με απόλυτο τρόπο μια κρίσιμη υπόθεση. “Ει δε Χριστός ουκ εγήγερται, κενόν άρα το κήρυγμα ημών, κενή δε και η πίστις υμών” (Α’ Κορ. 15:14). Και κατόπιν επανέλαβε: Ει δε Χριστός ουκ εγήγερται ματαία η πίστις υμών” (15:17). Χωρίς την Ανάσταση, η χριστιανική πίστη είναι “κενή”, άδεια, άνευ ουσιαστικού περιεχομένου και “ματαία”, ανωφελής.

Ακούγεται σκληρός αυτός ο λόγος. Αλλ’ αποτελεί την ουσία του Ευαγγελίου. Αν αφαιρεθεί η Ανάσταση, όλο το χριστιανικό οικοδόμημα καταρρέει. Δεν σώζουν ούτε οι έξοχες ιδέες, ούτε τα υπέροχα διδάγματα, ούτε τα θαυμαστά παραδείγματα. Το κρίσιμο στοιχείο, το μοναδικό και ζωτικό του Χριστιανισμού, είναι η Ανάσταση. Πολλοί θα προτιμούσαν ένα χριστιανικό κήρυγμα που θα περιορίζεται σε ηθικοπλαστικά διδάγματα και γενικότητες περί αλληλεγγύης, ισότητος, ειρήνης χωρίς το κήρυγμα περί της Αναστάσεως. Αλλά ένα τέτοιος “Χριστιανισμός” είναι άγευστος, ατελής, χωρίς πνοή ζωής. Τελικά, δεν είναι Χριστιανισμός.

Ο συλλογισμός του αποστόλου ολοκληρώνεται στον επόμενο στίχο, “ει εν τη ζωή ταύτη ηλπικότες εσμέν εν Χριστώ μόνον, ελεεινότεροι πάντων ανθρώπων εσμέν” (15:19). Αν η χριστιανική ελπίδα μας περιορίζεται μόνο σ’ αυτή τη ζωή, τότε είμαστε οι πιο αξιοθρήνητοι από όλους τους ανθρώπους. Η αλήθεια όμως είναι ότι ο Χριστός έχει αναστηθεί κάνοντας την αρχή για την ανάσταση των κεκοιμημένων. “Νυνί δε Χριστός εγήγερται εκ νεκρών, απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο” (στ. 20-21). Και ο Παύλος αναπτύσσει το επιχείρημά του τονίζοντας ότι όλοι καταγόμεθα από τον Αδάμ, αλλά προσέτι ότι όσοι έχουν ενσωματωθεί εν τω Χριστώ, τω νέω Αδάμ, θα μετάσχουν σε μια νέα ζωή. “Επειδή γαρ δι’ ανθρώπου ο θάνατος και δι’ ανθρώπου ανάστασις νεκρών. Ώσπερ γαρ εν τω Αδάμ πάντες αποθνήσκουσιν, ούτω και εν τω Χριστώ πάντες ζωοποιηθήσονται” (21:22). Ο Χριστός όχι μόνο αναστήθηκε ο ίδιος, αλλά ανήγειρε και ανέστησε την ανθρώπινη φύση, την οποία προσέλαβε.

Αυτή τη σωτήρια βεβαιότητα αναγγέλλει επίμονα η Ορθόδοξη Εκκλησία ψάλλοντας επανειλημμένως το Χριστός ανέστη! Και συνάμα τονίζει: Η Ανάσταση του Χριστού διακηρύσσει ότι η αλήθεια είναι δυνατότερη από το ψέμα, το αγαθό ισχυρότερο από το κακό, η αγάπη δυνατότερη από το μίσος, η ζωή κραταιότερη από τον θάνατο. Το Ευαγγέλιο δεν περιορίζεται μόνο σε ηθικές κατευθύνσεις. Διαβεβαιώνει και τη δική μας οντολογική ανάσταση. Γι’ αυτό παραμένει αναλλοίωτο χαρμόσυνο μήνυμα ανά τους αιώνες.

Προφανώς, δεν είμαστε αφελείς. Γνωρίζουμε ότι πολλοί συνάνθρωποί μας δεν δέχονται “την εν ημίν ελπίδα”. Ίσως, μάλιστα, με πείσμα την αποκρούουν ή απλώς την παραθεωρούν. Παρά ταύτα: Χριστός ανέστη! Ούτε υπάρχει λόγος να κρύψουμε ότι και στις καρδιές πολλών χριστιανών κάποτε εισδύει ο δισταγμός. Παρά τις διάφορες όμως επιφυλάξεις και αντιρρήσεις, Χριστός ανέστη!

Αυτή την αναστάσιμη βεβαιότητα η Εκκλησία μας καλεί να τη ζήσουμε πιο συνειδητά στις ημέρες του Πάσχα. Όσο και αν ο νους μας κάποτε υποκύπτει στην ολιγοπιστία, Χριστός ανέστη! Το ζητούμενο είναι να στηριχθεί αυτή η πίστη μέσα μας, να γίνει πιο σαφής και ατράνταχτη. Και ακόμη, να διακηρυχθεί θαρρετά στο περιβάλλον, το κοντινό όσο και το μακρυνό: Χριστός ανέστη!

Οι αιώνες που πέρασαν μαρτυρούν ότι κάθε άλλο παρά “κενή” και “ματαία” υπήρξε η πίστη των χριστιανών. Άνοιξε νέους ορίζοντες για την αποδοχή του Αρρήτου. Προσέφερε σε εκατομμύρια ανθρώπους ακατάβλητη δύναμη αντοχής, δημιουργίας και εκπληκτικών αθλημάτων και τους ανέδειξε πρωταγωνιστές προόδου και πολιτισμού.

Ας χαρούμε, αδελφοί μου, το φετεινό Πάσχα ζητώντας από τον αναστάντα Κύριο να δυναμώσει την πίστη μας στην Ανάστασή Του και να στερεώσει το αναστάσιμο φρόνημά μας. Στην περιρρέουσα ζοφερή ατμόσφαιρα, που δυσκολεύει συχνά την αναπνοή και την όρασή μας, το αναστάσιμο φως ας καταυγάσει τη σκέψη μας, ας φωτίσει τον νου και την συνείδησή μας, ας στηρίξει την καρδιά μας. Ασφαλώς, η καθημερινή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε, οι αδικίες, οι στερήσεις, δεν έπαυσαν να υπάρχουν. Παρά ταύτα: Χριστός ανέστη! Ασφαλώς ο πόνος από τα αναπάντεχα –ανέχεια, ασθένειες, θανάτους και άλλα δεινά- είναι συχνά αφόρητος. Παρά ταύτα: Χριστός ανέστη!

Ναι, πιστεύουμε στην Ανάσταση. Και η πίστη μας δεν είναι ούτε “κενή” ούτε “ματαία”. Είναι αστείρευτη πηγή δυναμικής και καρποφόρου ζωής. Χριστός ανέστη!

Θάνατος ημών ουκέτι κυριεύει

Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος

“Η Εκκλησία, το Σώμα του Χριστού το Άγιον, η υπ’ Αυτού ιδρυθείσα ευδοκία του Θεού Πατρός και δυνάμει Πνεύματος Αγίου, η εν πληρότητι χάριτος την αλήθειαν Αυτού κατέχουσα, διαλαλεί εν χαρά, ευφροσύνη και αγαλλιάσει κατά την λαμπροφόρον αυτήν νύκτα της Αναστάσεως τω πληρώματι αυτής και παντί τω κόσμω μυστήριον καινόν και παράδοξον” τονίζει στο Αναστάσιμο μήνυμα ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος.

Αναφέρει ότι “ο άδης, ο θάνατος και ο Τάφος δεχθέντες Τούτον, δεν ηδυνήθησαν να κρατήσουν, διότι προσέλαβον εις τα σπλάγχνα αυτών ουχί ψιλόν άνθρωπον αλλά τέλειον Θεόν και τέλειον άνθρωπον. Ο Θεός Πατήρ ανέστησε τον Υιόν Αυτού άνθρωπον Ιησούν. Η θεία φύσις του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού ανέστησε την ανθρωπίνην Αυτού φύσιν, την φύσιν ημών την ανθρωπίνην, την προσληφθείσαν εν τη ενανθρωπήσει. Ανέστησεν ημάς τους ανθρώπους, παγγενή τον Αδάμ, αυτόν και τους απογόνους αυτού.

Αληθώς το γεγονός τούτο ζωοποιεί ημάς. Θάνατος ημών ουκέτι κυριεύει. Καν τω σώματι αποθνήσκωμεν, τη ψυχή και τω πνεύματι ζώμεν. Αποθέτομεν το σαρκικόν ημών σκήνωμα ενταύθα, ίνα μετά Χριστού συζήσωμεν εν ουρανοίς. Επί γης ως άνθρωποι ζώντες, ως άγγελοι πολιτευόμεθα, εργαζόμεθα έργα αγαθά, έργα δικαιοσύνης, ειρήνης και αληθείας, “όσα αληθή, όσα σεμνά, όσα δίκαια, όσα αγνά, όσα προσφιλή, όσα εύφημα, ει τις αρετή και ει τις έπαινος” (Φιλιππ. 4, 8), υφιστάμενοι αλλοίωσιν ευπρεπεστάτην.

Επιζητούμε σταθερά, την ειρήνη, την αγάπη και τη δικαιοσύνη

Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος

“Στις ημέρες μας οι άνθρωποι δεν τρομάζουν από τα περί Θεού ιερά γεγονότα” επισημαίνει στην Πασχάλιο Εγκύκλιό του ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος.

Τονίζει ότι “άλλοι μεν διότι γνωρίζουν το βάθος της θείας φιλανθρωπίας και αγωνιζόμενοι τελούν κάτω από την ευλογία του θεού, και άλλοι επειδή μένουν θεληματικά μακρυά από τον άγιο Θεό και εξελίσσονται σε απίστους. Οι άνθρωποι σήμερα τρέμουν από τις απειλές των ιδίων των συνανθρώπων τους. Φοβούμεθα όλοι τον πόλεμο. Και δικαίως. Φοβούμεθα την οικονομική κατάρρευση και πτώχευση του Κράτους μας και ημών των ιδίων. Αγωνιούμε για την παλινδρόμηση της φτώχειας, της πείνας, της δυστυχίας. Ανησυχούμε για τον κίνδυνο εσωτερικής αναταραχής. Φρίττομε στο φαινόμενο της παράφρονος βίας. Ασθμαίνομε δυσάρεστα στη διαπίστωση της αρρώστιας και στο άκουσμα του θανάτου. Και δικαίως μέχρις ενός σημείου. Οι άνθρωποι του Θεού και της Εκκλησίας με πίστη και συνέπεια επιζητούν σταθερά την ειρήνη, την αγάπη και την δικαιοσύνη. Ο δρόμος της ζωής μας είναι δύσβατος και ανηφορικός. Αλλά πρέπει να τον διαβούμε και να φθάσωμε νικηταί στην κορυφή των ανθρωπίνων και ιερών επιδιώξεων, που είναι η εν Χριστώ Ιησού σωτηρία των ψυχών μας.

Ο μητροπολίτης Άνθιμος απευθύνει ευχές για “χαρούμενο και ευφρόσυνο το Πάσχα Κυρίου. Απ’ άκρου έως άκρου της Πατρίδος μας και στους Έλληνες αδελφούς μας τους εξωτερικού απευθύνω ευχές και τον παγχριστιανικό χαιρετισμό “Χριστός Ανέστη”. Ιδιαίτερα απευθύνω πρακτικές ευχές προς την Νεολαία της Ελάδος μας, στους φοιτητές, στους μαθητές και στους εργαζομένους νέους και νέες με την προτροπή να μένουν πάντα συνδεδεμένοι με την ορθόδοξη πίστη μας, να είναι αφωσιωμένοι στην Πατρίδα μας την Ελλάδα και να αναδειχθούν στη ζωή επιτυχημένοι και δημιουργικοί προς όφελος της κοινωνίας μας”.

( http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=53347 )

Advertisements
This entry was posted in Ελλάδα - Greece and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s