Ένα κέρασμα για την γιορτή του Αγίου Νικολάου !


199gt3

Συνήθως οι εορτάζοντες  δέχονται δώρα και προσφέρουν κεράσματα. Οι συνήθεις ευχές είναι » χρόνια πολλά», «υγεία» , «ευτυχία», «χαρά» ! Για εμάς που θέλουμε ονομαζόμαστε Χριστιανοί οι ευχές κάπως διαφοροποιούνται και προσλαμβάνουν πνευματική διάσταση : » χρόνια πολλά και ευλογημένα», έχοντας μπροστά μας την προσμονή της Ανάστασης και της ουράνιας Βασιλείας του Θεού!

Η Εκκλησία , πολύ σοφά, για να αντικαταστήσει τις παγανιστικές και πολυθεϊστικές εορτές, καθιέρωσε μεγάλες γιορτές , χριστανικές γιορτές, ώστε καθημερινά ο Χριστιανός να μη μένει προσκολλημένος στα επίγεια, αλλά να του δίνεται η αφορμή για πνευματικές ανατάσεις και περισυλλογή κάθε ώρα και μέρα, εξαιτίας αυτών των Δεσποτικών , Θεομητορικών εορτών και των εορτών των Αγίων.

Και, συνήθως, σε αντίθεση με τα κοσμικά γεγονότα η Εκκλησία δεν εορτάζει τη γέννηση του Αγίου, αλλά την κοίμησή του, δηλαδή, το  «θάνατό»  του ! Έτσι η Εκκλησία κατάφερε να παραμερίσει τις ειδωλολατρικές γιορτές και να δώσει πνευματικό περιεχόμενο στις χριστιανικές γιορτές, όπου κέντρο αναφοράς είναι ο Χριστός ( ακόμα και στις Θεομητορικές γιορτές και στη μνήμη Αγίων, κέντρο της γιορτής  είναι η Θεία Ευχαριστία, δηλαδή η Κοινωνία του Σώματος και του Αίματος του Ιησού Χριστού ).

Τι πέτυχε, όμως, η Εκκλησία ;

1) Καθημερινά αντιπροβάλλει στα φθαρτά,θνητά πρότυπα κάθε εποχής ( πολιτικούς, φιλοσόφους, τραγουδιστές, ηθοποιούς, αθλητές κτλ ) τα δικά της ΑΙΩΝΙΑ ΠΡΟΤΥΠΑ, τα οποία καλούμαστε όλοι να μιμηθούμε στην αρετή και στην αγιότητα ( χωρίς τα ελαττώματά τους, αφού και αυτοί υπήρξαν άνθρωποι )!

2) Καθημερινά η Εκκλησία σαλπίζει , σε ένα κόσμο απελπισμένο και αγχωμένο, με πάμπολλα προβλήματα, ότι ο κυριότερος αντίπαλος και φόβος του ανθρώπου, ο θάνατος, έχει ΗΔΗ νικηθεί, με τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Ιησού Χριστού. Ο κάθε Χριστιανός ζει με την βεβαιότητα ότι οι Άγιοι της Εκκλησίας ζουν, έσπασαν το φράγμα της θνητότητας, εξαγιάστηκαν μέχρι το μεδούλι, προσεύχονται για εμάς και σηκώνουν ένα βάρος από τους δικούς μας Σταυρούς. Κάθε μέρα η Εκκλησία φωνάζει στο άνθρωπο κάθε εποχής : «Μη φοβάσαι , άνθρωπε ! Ο Χριστός νίκησε το θάνατο, και απόδειξη είναι οι Άγιοι και οι Μάρτυρες και οι Νεομάρτυρες «!

3) Στους Αγίους και στα λείψανά τους προσφέρουμε ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ γιατί δόξασαν τον Τριαδικό Θεό και δείχνουν σε εμάς το δρόμο της ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ και της ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ στην Εκκλησία και στο Θεό. Και προέρχονται από όλες τις κοινωνικές ομάδες, άνδρες και γυναίκες, παιδιά και γέροντες, που τα θυσίασαν ΟΛΑ για χάρη του Νυμφίου Χριστού. Θυσίασαν εξουσία, δόξα, χρήμα για να βρεθούν στο Δείπνο του Κυρίου. Γι’αυτό και ο θάνατός τους είναι τα πραγματικά τους «γενέθλια» στη Βασιλεία των Ουρανών. Και όλοι αυτοί, οι στρατιές των Αγίων και Μαρτύρων, που προσεύχονται καθημερινά στο Ουράνιο Θυσιαστήριο, αυτό το νέφος Μαρτύρων, μας καλεί σε αγώνα ΑΓΑΠΗΣ και ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ και ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ και ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, τώρα που ένα τεράστιο δράμα παίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου, από πολέμους, ασθένειες και χολέρα κλπ.

4)Η Εκκλησία κατάφερε, επίσης, να αντικαταστήσει να προβάλλει στο κάθε πιστό, με την καθιέρωση των εορτών αυτών, την έννοια της διαρκούς Κοινωνίας με τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Σε κάθε γιορτή καλούμαστε να προσερχόμαστε να κοινωνούμε  με τον Θεό, μέσω του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας ( ύστερα από κατάλληλη πνευματική προετοιμασία ), όχι συμβολικά, όχι εμβληματικά, αλλά με αυτό το ίδιο το Σώμα και το Αίμα του Θεανθρώπου.  Ταυτόχρονα,  όμως,  μέσω  των γιορτών επι-κοινωνούμε και με τους άλλους αδελφούς, τους συνανθρώπους μας, συν-εορτάζουμε, πλησιάζουμε ο ένας τον άλλον,πράγμα αναγκαίο μέσα  σε μια κοινωνία απρόσωπη, αφιλόξενη, μοναχική, κρύα , χωρίς πνευματικά και ηθικά ερείσματα ! Χαιρόμαστε μαζί του αληθινά, πρώτα στο ναό και ύστερα στην επίσκεψη στον εορτάζοντα. Γιατί κάθε δώρημα από τον Θεό είναι ευλογία και η δική μας «θέωση» περνάει μέσα από την αγάπη προς τον πλησίον ! Τι κρίμα που υπάρχουν ακραίες «χριστιανικές ομάδες» ( πεντηκοστιανοί, ευαγγελικοί, μάρτυρες της Σκοπιάς )που ζητούν να καταργήσουν όλες τις γιορτές του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων ! Πόσο μιζέρια, πόση πνευματική τύφλωση, πόση ρηχότητα και αδυναμία σωστής θεολογικής προσέγγισης μπορούν να κρύβουν τέτοιες αμερικανόφερτες νοοτροπίες του αμερικανικού θρησκευτικού μάρκετινγκ!

Να τι δώρο, λοιπόν, θα ήθελα από τους αναγνώστες,  αδελφους εν Χριστώ,  του μπλογκ της Ορθόδοξης Ιεραποστολής,  για την ονομαστική μου εορτή, του Αγίου Νικολάου :  να προσφέρετε ένα μικρό ή μεγάλο ποσό σε κάποιο Ορθόδοξο Ιεραποστολικό κλιμάκιο της Αφρικής ή της Ασίας ή όπου αλλού ( δίπλα υπάρχουν οι χώρες της Ιεραποστολής και οι ανάγκες τους ) για να δοθεί για συσσίτια ή εμβόλια ή πόσιμο νερό ή υποτροφίες στα παιδιά του κόσμου. Επίσης μπορεί ένα ποσό να δοθεί στο σύλλογο Αποφυλάκισης κρατουμένων, ο Ονήσιμος !

Το δικό μου κέρασμα είναι μια ιστορία αληθινή που αποδεικνύει ότι καμάρι και καύχημα της Εκκλησίας μας είναι οι μεγάλοι Άγιοι μας, που ήταν ( πριν βαπτιστούν ή πριν μετανοήσουν ) εγκληματίες, πόρνες, μοιχοί, «ρεμάλια της κοινωνίας» που άλλαξαν και αγίασαν –  άνθρωποι καθημερινοί που αποφάσισαν να αφήσουν τα πρόσκαιρα, να αλλάξουν ζωή, να έρθουν κοντά στον Χριστό και την Εκκλησία ( είτε με το Βάπτισμα και Χρίσμα, είτε με την εξομολόγηση και τη Θεία Κοινωνία. Αυτοί όλοι αποτελούν απόδειξη ότι ο Θεός θέλει «πάντας ανθρώπους σωθήναι» , αρκεί εμείς να κάνουμε την καρδιά μας «φάτνη» για να γεννηθεί ο μικρός Χριστός!

Η παρακάτω ιστορία είναι από το βιβλίο «Η Ευχή Μέσα στον Κόσμο» του Πρωτοπ. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου και αναδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Φίλοι Φυλακισμένων, του Σύλλογου αποφυλάκισης κρατουμένων, ο Ονήσιμος.

Πριν πολλά χρόνια και μετά την λήξη του εμφυλίου σπαραγμού και του αδελφοκτόνου πολέμου, σε κάποιο χωριό, έγινε ένας φόνος, για πολιτικούς μάλλον λόγους και εξαιτίας του μεγάλου φανατισμού, που επικρατούσε εκείνη την εποχή.

Κατηγορήθηκε, λοιπόν, κάποιος χωριανός, ο Πέτρος Γ. και με τις μαρτυρίες πέντε συγχωριανών του δικάστηκε και καταδικάστηκε σε 30 χρόνια φυλάκιση. Ο κατηγορούμενος όμως ισχυρίζετο συνεχώς ότι ήταν αθώος… Κλείστηκε σε αγροτικές φυλακές, αλλά μέρα-νύχτα διαλαλούσε και μονολογούσε ότι ήταν αθώος.

Σ’ αυτές τις φυλακές πήγαινε μια φορά τον μήνα ένας ευλαβέστατος ιερεύς και λειτουργούσε στο εκκλησάκι που υπήρχε και κατόπιν δέχονταν για Εξομολόγηση όσους εκ των φυλακισμένων το επιθυμούσαν.

Ύστερα από 5-6 μήνες, πήγε και ο εν λόγω χωριανός στον ευλαβή εκείνον ιερέα και εξομολόγο, και ενώπιον του Άγιου Θεού και μπροστά στο πετραχήλι του Πνευματικού, βεβαίωνε με όρκους ότι ήταν αθώος.

Από τότε που εξομολογήθηκε μέσα στις φυλακές ο Πέτρος Γ., άλλαξε τελείως διαγωγή και έγινε ο άνθρωπος της προσευχής και της μελέτης του Ευαγγελίου, που του δώρισε εκείνος ο καλός ιερεύς.

Μέσα σ’ έναν χρόνο αλλοιώθηκε τόσο πολύ, που όλοι οι συγκρατούμενοί του και βαρυποινίτες άρχισαν να τον σέβονται και να του φέρονται φιλικά. Και με την Χάρη και τον φωτισμό του Θεού γρήγορα πείσθηκε ο ευλαβής ιερεύς για την αθωότητα του, ώστε του επέτρεπε να κοινωνεί κάθε φορά που λειτουργούσε στις φυλακές.

Ο ιερεύς προσπάθησε κάτι να κάνει μέσω κάποιων δικηγόρων, αλλά οι μάρτυρες ήσαν απολύτως κατηγορηματικοί, γιατί ήσαν δήθεν παρόντες στον φόνο. Παρά ταύτα ο Εξομολόγος πίστευε ότι όντως ήταν αθώος και θύμα σκευωρίας.

Ο Πέτρος Γ. όχι μόνο προσεύχονταν με το Όνομα του Ιησού Χριστού ( « Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησέ με τον αμαρτωλό» ), που το έμαθε από το βιβλίο «Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού», αλλά μελετούσε το Ευαγγέλιο και κοινωνούσε των Αχράντων Μυστηρίων ( Θεία Κοινωνία ) , σκορπώντας σε όλους τους συγκρατουμένους του πολλή καλοσύνη. Συγχωρούσε δε με όλη του την καρδιά και τους κατηγόρους του και αυτόν ακόμα τον άγνωστο φονιά.

Δεν φταίνε, οι καημένοι, έλεγε. Φταίει το πολιτικό και ιδεολογικό πάθος, φταίει και ο διάβολος που τους σκοτείνιασε το μυαλό κι έτσι κρύψανε την αλήθεια. Θεέ μου, συγχώρεσε τους… και από μένα να ‘ναι συγχωρεμένοι… και χάρισε τους πλούτη και αγαθά πολλά, αλλά χάρισε τους προπαντός και ιδιαιτέρως φωτισμό και υγεία.

Έτσι πέρασαν 19 χρόνια. Κατόπιν, λόγω της καλής και άριστης διαγωγής και επειδή έκανε και στις τότε αγροτικές φυλακές, όπου μειώνονταν η ποινή, αποφυλακίσθηκε. Ήταν πλέον 50 ετών.

Στο χωριό όμως δεν έγινε δεκτός, επειδή τον πίστευαν όλοι για φονιά και κυρίως οι συγγενείς του φονευμένου. Έτσι, μετακόμισε σε μια γειτονική πόλη και έκαμε τον εργάτη, τον οικοδόμο και κυρίως τον μαραγκό, δουλειά που την έμαθε στην φυλακή.

Η ζωή του όμως εξακολουθούσε να είναι ζωή ενός αληθινού χριστιανού, με την ακριβή συμμετοχή στα Μυστήρια, με την σωστή τήρηση των ευαγγελικών εντολών και ιδιαιτέρως με την προσευχή. Η προσευχή ήταν το οξυγόνο της ζωής του. Η Ευχή και το Ευαγγέλιο ήταν γι’ αυτόν «άρτος ζωής» και «ύδωρ ζων».

Μία κοπέλα 42 ετών, θεολόγος σε κάποιο Γυμνάσιο της περιοχής, πληροφορήθηκε από τον Πνευματικό των φυλακών, που ήταν και δικός της Πνευματικός, τα πάντα για τον Πέτρο Γ. και ιδιαιτέρως για το πόσο ήταν αφοσιωμένος στον Χριστό και στην Εκκλησία Του. Πήγε, τον βρήκε και κατόπιν τον ζήτησε η ίδια σε γάμο!… Από τον ευλογημένο αυτό γάμο προήλθαν δυο παιδιά, υγιέστατα.

Ύστερα από μερικά χρόνια, στο χωριό που έγινε ο φόνος, κάποιος αρρώστησε βαριά με ανεξήγητους φοβερούς πόνους σε όλο του το σώμα. Η επιστήμη με τους γιατρούς και τις κλινικές εξετάσεις, που ήσαν προηγμένες, στάθηκαν αδύνατον να τον βοηθήσουν!!! Ούτε καν την αίτια δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν!

Έτσι, μια βραδιά στο σπίτι του, αφού επέστρεψε από το νοσοκομείο, σ’ αυτήν την φοβερή κατάσταση, άρχισε να κραυγάζει μέσα στους φοβερούς του πόνους ότι αυτός ήταν ο φονιάς και με τους 4 ψευδομάρτυρες, τους οποίους εξαγόρασε με μεγάλα χρηματικά ποσά, κατηγόρησαν τον Πέτρο Γ., που συμπτωματικά περνούσε από εκείνο το σταυροδρόμι, την ώρα που έγινε ο φόνος.

Φώναξαν τον αστυνόμο του τμήματος του χωρίου, υπέγραψε την ομολογία του κατονομάζοντας και τους 4 ψευδομάρτυρες και συνεργούς του. Ποια νομική διαδικασία ακολουθήθηκε μετά, δεν γνωρίζω. Η ομολογία του όμως έκανε κρότο στο χωριό, προκαλώντας σύγχυση, ταραχές και πολλές κατάρες, οι οποίες βάραιναν τον φονιά. Παρά ταύτα, η ψυχή του φονιά δεν έφευγε. Κι αυτός εξακολουθούσε να τσιρίζει και να κραυγάζει.

Ο Πέτρος Γ., όπως ήταν επόμενο, το έμαθε. Δεν κίνησε όμως καμιά διαδικασία για την αποκατάσταση της τιμής του με αναθεώρηση της δίκης, με μηνύσεις κατά των ενόχων και άλλων ενδίκων νομίμων μέσων. Αλλά τι έκανε; Πήγε στο σπίτι του φονιά!…

Οι πάντες πάγωσαν. Οι περισσότεροι χωρικοί, όταν τον είδαν να περνάει μέσα από το χωριό, από την ντροπή τους κρύφθηκαν. Πάγωσε και ο φονιάς όταν τον αντίκρισε, και με γουρλωμένα τα μάτια από την έκπληξη και την φρίκη, τον άκουσε να του λέει: – Γιώργο, σε συγχωρώ με όλη μου την καρδιά… Και σ’ ευχαριστώ, γιατί ήσουν η αίτια να γνωρίσω τον Χριστό με την Εκκλησία Του και τα άγια Μυστήρια της. Εύχομαι να Τον γνωρίσεις κι εσύ, με μετάνοια και προσευχή!

Τον αγκάλιασε, τον φίλησε και έφυγε, ενώ κάποια δάκρυα κρυφά έτρεχαν από τα μάτια του.

Ο θρίαμβος της δικαιοσύνης του Θεού ήλθε, ύστερα από 35 χρόνια! Αλλά υπήρξε και θρίαμβος της εμπιστοσύνης, της πίστεως και της αδιάλειπτου προσευχής του αδικημένου Πέτρου Γ. στην Πρόνοια του Θεού. Και ταυτόχρονα στέφανος δόξης στην υπομονή και μακροθυμία, που έδειξε τόσα χρόνια.

Ευλογήθηκε η μετέπειτα ζωή του, όπως προείπαμε, μ’ έναν χριστιανικό γάμο και με οικογένεια που ήταν «κατ’ οίκον εκκλησία» και με δύο τρισευλογημένα παιδιά. Και μάλιστα, μετά την ολοκάρδια συγχώρηση που έδωσε και την αγάπη που έδειξε προς όλους, πολλαπλασιάσθηκε η ευλογία του Θεού στο σπιτικό του. Είχε την Χάρη του Θεού πάνω του, την ευλογία της Παναγίας, την προστασία των Αγίων και την συμπαράσταση των Αγγέλων.

Κοιμήθηκε οσιακώς σε ηλικία 80 ετών, το 1999. Παρών στην κοίμηση του ήταν και ο ενενηντάχρονος ιερεύς των φυλακών …

Ο άνθρωπος αυτός, παρ’ όλο που ήταν έγγαμος και ζούσε μέσα στον σημερινό κόσμο, μετά από την τεράστια και άδικη δοκιμασία και ταλαιπωρία του στην φυλακή, μαζί με βαρυποινίτες, είχε καρπούς της Ευχής, της Θείας Κοινωνίας και της ευαγγελικής ζωής. Η έγγαμη ζωή δεν τον εμπόδισε να λέει μέρα-νύχτα την Ευχή, όπως την έμαθε από το βιβλίο «Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού «!

(     www.onisimos.gr )

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Ένα κέρασμα για την γιορτή του Αγίου Νικολάου !

  1. Ο/Η egolpion λέει:

    Χρόνια Πολλά αδελφέ!!!
    ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ!

  2. Ο/Η pilotos91 λέει:

    Κώστα μου,

    σ’ευχαριστώ και δημοσίως για τις ευχές σου! Να προσεύχεστε να μας δίνει ο Θεός δύναμη, υπομονή , κουράγιο, πίστη, αγάπη, ελπίδα και κάθε δωρεά του Αγίου Πνεύματος, στον ανηφορικό δρόμο του καθημερινού μας Γολγοθά. Δύναμη να Τον δοξολογούμε καθημερινά και στις καλές και στις δύσκολες στιγμές της ζωής, στις θλίψεις.

    Σ’ευχαριστώ για τη δική σου ιδέα να φτιαχτεί αυτό το μπλογκ προς δόξαν Θεού και καθημερινή στήριξη των Ορθοδόξων Ιεραποστόλων, αλλά και των αδελφών μας των ελαχίστων στην Αφρική, την Ασία, την Ωκεανία, τη Λατινική Αμερική, παντού.

    Στο λίγο χρονικό διάστημα συνέβησαν τόσα πολλά και οι Ορθόδοξοι Ιεραπόστολοι χρειάστηκαν και χρειάζονται τη βοήθειά μας για να στηρίξουν τους ανθρώπους, σε διάφορες περιοχές του κόσμου, από την πείνα, τη χολέρα, την προσφυγιά, τα ατυχήματα, κλπ. Και ένας να βρέθηκε να συγκινήθηκε ( από τους εκατοντάδες επισκέπτες του μπλογκ ) και να βοήθησε και να προσευχήθηκε για τους εμπερίστατους αδελφούς, τότε το μπλογκ αυτό θα έχει πετύχει το σκοπό του.

    Αν έγινε καλό, έγινε με τη χάρη και την ανοχή του Θεού. Αν κάτι δεν λειτούργησε σωστά, είναι δική μας η ευθύνη, γιατί ως άνθρωποι κάνουμε
    σφάλματα. Συγχωρέστε μας, αν κάποιον στεναχωρήσαμε, αν κάπου υπερβάλαμε ή κάπου δεν αποδώσαμε σωστά αυτά θα θέλαμε να πούμε.

    Προσευχηθείτε ώστε και άλλοι άνθρωποι, κι άλλοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί να γίνουν συν-εργάτες της Ορθόδοξης Ιεραποστολής, με τακτική ενίσχυση, πνευματική, αυτοπρόσωπη και υλική. Προσευχηθείτε ώστε οι αδελφοί μας σε όλο το κόσμο να αντέξουν τις κακουχίες, τις αντιξοότητες και να έχουν πνευματικές ευλογίες.

    Σε όλους τους επισκέπτες του μπλογκ της Ορθόδοξης Ιεραποστολής , σε όλους τους μπλογκερς ( ανεξαρτήτου πεποιθήσεων ) αντ – εύχομαι χρόνια καλά και ευλογημένα, χρόνια προσφοράς και αγάπης στο συνάνθρωπο, χρόνια που θα οδηγούν στη Βασιλεία των Ουρανών, χρόνια ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ κοντά στον αληθινό Τριαδικό Θεό.

  3. Ο/Η ΣΠΥΡΟΣ λέει:

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ,ΚΑΛΑ & ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΟΡΤΑΖΟΥΝ ΚΥΡΙΩΣ ΟΜΩΣ ΣΤΟΝ ΠΙΛΟΤΟ91! Σ’ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ & ΣΥΝΑΜΑ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΟ ΑΥΤΟ ΚΕΡΑΣΜΑ ΣΟΥ.. ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΣΟΥ ΜΑ & ΠΡΟΣ ΔΟΞΑ ΘΕΟΥ! ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΘΟΥΝ ΑΠΛΟΧΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΣΟΥ ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ ΤΟΥ & ΝΑ ΣΕ ΟΔΗΓΗΣΟΥΝ & ΕΣΕΝΑ ΟΠΩΣ & ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ, ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΟΘΟΥΜΕ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ! ΜΑ Η ΘΕΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΗ & ΚΑΘΕ ΑΡΧΗ & ΔΥΣΚΟΛΗ! ΟΠΟΤΕ ΚΑΛΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ, ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ & ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΕΡΑΣΜΑ..!

  4. Ο/Η pilotos91 λέει:

    Καλό παράδεισο να έχουμε, αδελφέ. Είθε οι Άγιοι μας να μας βοηθούν με τις προσευχές τους και να αποτελούν αιώνιο πρότυπο μίμησης, κυρίως για τους νέους ανθρώπους, που σύντομα θα δουν την άνοστη γεύση μιας κοινωνίας απολιθωμένης, παρακμιακής, μιας κοινωνίας χωρίς όρια, όπου κυριαρχεί το πάθος για το χρήμα ( απληστία ), η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, η ασπλαχνία, η μοναξιά, η έλλειψη αγάπης αληθινής και αφοσίωσης, η σκληροκαρδία, η υποκρισία, η κενή διασκέδαση … Η ζωή των Αγίων έχει να πει πολλά σε όσους έχουν ανοιχτά τα μάτια της καρδιά τους. Ο Θεός να μας ελεεί και να μας συγχωρεί και να μας δίνει δύναμη να βοηθάνε, κατά το δυνατόν, τους εν Χριστώ αδελφούς μας, άσχετα από φυλή και θρησκεία, μέσω της Ορθόδοξης Εξωτερικής Ιεραποστολής.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s