Ο «πρώτος» απόστολος Πέτρος και το «πρωτείο» !


Ο «πρώτος» απόστολος Πέτρος και το «πρωτείο»

Η μνήμη του αποστόλου Πέτρου το μήνα αυτό και η επίσκεψη του Πάπα στην Ελλάδα καθιστούν επίκαιρη την αναφορά στη «ρίζα» του περίφημου «πρωτείου του πάπα». Οι παπικοί, ως γνωστόν, «στηρίζουν» το δόγμα τους αυτό στη σχέση που ισχυρίζονται ότι συνδέει την «εκκλησία» της Ρώμης με τον κορυφαίο απόστολο. Κατά την άποψή τους πρώτος επίσκοπος Ρώμης ήταν ο απόστολος Πετρος. Σ’ αυτόν, λένε, ο Κύριος έδωσε την ανώτερη εξουσία μεταξύ των αποστόλων, η οποία, βεβαίως, μεταβιβάσθηκε στον διάδοχό του, τον πάπα. Γι΄ αυτό αξιώνουν πλήρη υποταγή όλου του Χριστιανισμού στον ποντίφικα της Ρώμης, τον οποίο δέχονται ως την κεφαλή του ορατού σώματος του Χριστού, τον «βικάριο», τοποτηρητή και αντικαταστάτη του επί της γης.

Αν όντως ο απόστολος Πέτρος παρέδωσε κάτι ιδιαίτερο στον επίσκοπο Ρώμης, είναι θέμα που θα μας απασχολήσει άλλοτε. Προς το παρόν μία σύντομη περιήγηση στις άφθονες αγιογραφικές μαρτυρίες θα μας δείξει τη θέση του αποστόλου Πέτρου μέσα στην ομάδα των δώδεκα αποστόλων. Οι μαρτυρίες αυτές, όπως τις κατανόησε και τις ερμήνευσε η πατερική μας παράδοση, δεν δίνουν εξ αντικειμένου καμία προτεραιότητα στον απόστολο Πέτρο.

Ο συμπαθέστατος, ηρωικός και ενθουσιώδης αδελφός του πρωτοκλήτου Ανδρέα πρέπει να ήταν στην ηλικία ο μεγαλύτερος από τούς μαθητές του Κυρίου. Τύπος εκφραστικός και δυναμικός, νιώθουμε να μας συγκινεί και να μας εκφράζει πολλές φορές με τις μεταπτώσεις που τον χαρακτηρίζουν. Διακρίνεται ανάμεσα στους συμμαθητές του για τον αυθορμητισμό και τη θερμότητά του. Συχνά σπεύδει να εκφράσει αυτό που όλοι σκέπτονται. Δεν φαίνεται όμως πουθενά να του ανέθεσε ο Κύριος κάποια ιδιαίτερη δικαιοδοσία, όπως δεν έκανε και για κανέναν άλλον από τούς δώδεκα αποστόλους. Όλοι είναι «άρχοντες πνευματικοί, υπό Θεού χειροτονηθέντες ουκ έθνη και πόλεις διαφόρους λαμβάνοντες, αλλά πάντες κοινή την οικουμένην εμπιστευθέντες», όπως γράφει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Από κοινού τούς ανέθεσε ο Κύριος τη διδαχή και διαποίμανση της οικουμένης όλης, όταν τούς απέστειλε με την εντολή• «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη…» (Μθ 28,19).

Οταν, κάποτε, σε σχετική ερώτηση του Κυρίου ο Πέτρος ομολογεί τη Θεότητά Του, εισπράττει τη μεγάλη υπόσχεση ότι «… καγώ δε σοι λέγω ότι συ ει Πέτρος, και επί ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω μου την εκκλησίαν… και δώσω σοι τας κλεις της βασιλείας των ουρανών…» (Μθ 16,18.19). Αλλά εδώ δεν επαινείται ο Πέτρος προσωπικά. Εξαίρεται η ομολογία, που ο ίδιος ο Θεός του αποκάλυψε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός. Παρόμοια αποκάλυψη είχε δοθεί νωρίτερα στον Ναθαναήλ, ο οποίος επίσης ομολόγησε «συ ει ο υιός του Θεού» ( Ιω 1,50), και στη Μάρθα, την αδελφή του Λαζάρου ( Ιω 11, 27).

Η πίστη στη Θεότητα του Ιησού Χριστού είναι η πέτρα, δηλαδή ο βράχος πάνω στον οποίο οικοδομείται η Εκκλησία, της οποίας θεμέλιο μοναδικό και αναντικατάστατο είναι το πρόσωπο του Θεανθρώπου Κυρίου μας• όχι ο Πέτρος ούτε κανείς άλλος άνθρωπος. «Θεμέλιον γαρ άλλον ουδείς δύναται θείναι παρά τον κείμενον, ος εστιν Ιησούς Χριστός» (Α´ Κο 3,11• πρβλ. Εφ 2,20), θα γράψει αργότερα ο απόστολος Παύλος. Αλλά και ο ίδιος ο Πέτρος με έμφαση θα διακηρύξει τον Ιησού Χριστό ως «λίθον ζώντα» (Α´ Πε 2,4). Και θα τονίσει ότι επάνω σ αυτό το αγκωνάρι οικοδομούνται οι πιστοί, για να αποτελέσουν τον πνευματικό οίκο της Εκκλησίας.

Προφανώς την πίστη του Πέτρου διαθέτουν και οι άλλοι μαθητές. Γι΄ αυτό και σ’ εκείνους ο Κύριος αναθέτει απαράλλακτα την ίδια εξουσία• « Αμήν λέγω υμίν, όσα εάν δήσητε επί της γης, έσται δεδεμένα εν τω ουρανώ, και όσα εάν λύσητε επί της γης, έσται λελυμένα εν τω ουρανώ» (Μθ 18,18). Θα επαναλάβει δε την ανάθεση και θα την κάνει ακόμη πιο συγκεκριμένη ο Κύριος μετά την ανάσταση. Θα δώσει σ όλους τούς μαθητές του το άγιο Πνεύμα, για να μπορούν να συγχωρούν τις αμαρτίες ως δικοί του εντεταλμένοι ( Ιω 20,22).

Στους δώδεκα επίσης αδιάκριτα υπόσχεται ο Κύριος ότι κατά τη δευτέρα παρουσία του, «όταν καθίση ο υιός του ανθρώπου επί θρόνου δόξης αυτού, καθίσεσθε και υμείς επί δώδεκα θρόνους, κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ» (Μθ 19,28). Δεν κάνει κάποια διάκριση στον Πέτρο, προς τον οποίο μάλιστα απευθύνεται ο λόγος. Η ίδια υπόσχεση επαναλαμβάνεται στην προφητεία για την ουράνια πόλη της Αποκαλύψεως, όπου φαίνεται «το τείχος της πόλεως έχον θεμελίους δώδεκα, και επ΄ αυτών δώδεκα ονόματα των δώδεκα αποστόλων του αρνίου» ( Απ 21,14).

Ο ίδιος ο απόστολος Πέτρος δεν είχε ποτέ τη συνείδηση ότι σε κάτι υπερτερεί των άλλων αποστόλων. Γι’ αυτό, στη ζωή της πρώτης Εκκλησίας, τίποτε δεν αποφασίζει μόνος του. Εισηγείται τα θέματα στο σώμα των δώδεκα, όπως κάνουν και όλοι οι άλλοι, και από κοινού λαμβάνονται οι αποφάσεις. Αυτό βλέπουμε π.χ. κατά την εκλογή του Ματθία, ο οποίος αντικατέστησε τον Ιούδα (Πρξ 1,15-26), στη διευθέτηση του παραπόνου των ελληνιστών με την εκλογή των επτά διακόνων (Πρξ 6,1-7), στην αποστολική σύνοδο (Πρξ 15,6-29) και σε πάρα πολλά άλλα περιστατικά που ιστορούνται στις Πράξεις των αποστόλων.

Τη συνείδηση της ισότητας του Πέτρου προς τούς άλλους μαθητές επιβεβαιώνει η ταπείνωση με την οποία δέχεται αδιαμαρτύρητα τον έλεγχο από τον Παύλο στην Αντιόχεια. Επειδή η συμπεριφορά του Πέτρου έδινε αφορμή επάρσεως στους εξ ιουδαίων χριστιανούς «κατά πρόσωπον αυτώ αντέστην», ιστορεί ο Παύλος (Γα 2,11-14). « Ο Παύλος επιπλήττει και ο Πέτρος ανέχεται και συμμορφώνεται προς την υπόδειξη», θαυμάζει ο άγιος Χρυσόστομος. Αυτό σημαίνει αγιότητα και συναίσθηση της ιερής αποστολής!

Την ίδια άγια συναίσθηση βλέπουμε και στις Επιστολές του αποστόλου Πέτρου, όπου συστήνεται ως «δούλος και απόστολος Ιησού Χριστού» (Β´ Πε 1, 1). Απευθύνεται προς τούς υφισταμένους του πρεσβυτέρους ως «ο συμπρεσβύτερος» (Α´ Πε 5,1). Αναγνωρίζει στο πλήρωμα της Εκκλησίας, στούς απλούς χριστιανούς, την «ισότιμον ημίν λαχούσι πίστιν» (Β´ Πε 1,1) και τούς παροτρύνει• «την ταπεινοφροσύνην εγκομβώσασθε» (Α´ Πε 5,5).

Αυτή την παρακαταθήκη της ταπεινοφροσύνης κληροδοτεί σ όλη την Εκκλησία ο κορυφαίος απόστολος κι όποιος την ενστερνίζεται αναγνωρίζεται ως «μέγας» από τον Κύριο• Ο ποιμένας και διδάσκαλος αναδεικνύεται άξιος διάδοχος και συνεχιστής της ιστορίας του αποστόλου και γνήσιος μαθητής του Κυρίου Ιησού Χριστού. Ο πιστός ευλογείται και αγιάζεται και η Εκκλησία θριαμβεύει.

Στέργιος Ν. Σάκκος

( http://www.apolytrosis.gr/web/guest/home )

Πήγε ο απόστολος Πέτρος στη Ρώμη; Α’

Πήγε ο Απόστολος Πέτρος στη Ρώμη ; Β’

Did the Apostle Peter actually go to Rome?

Did Peter have more authority than the other Apostles?

This entry was posted in Ελλάδα - Greece, Κύπρος - Cyprus, Ορθοδοξη μελέτη της Αγίας Γραφής, Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s