Τα γεγονότα των ημερών, οι αντιδράσεις και οι συμβουλές της Εκκλησίας μέσα από το πρίσμα της Αγίας Γραφής και της σοφίας των Πατέρων της Εκκλησίας


Σε αυτή τη κρίσιμη καμπή των θλιβερών γεγονότων που βιώνουμε σήμερα στην Ελλάδα σκεφτήκαμε να κάνουμε ένα απάνθισμα χωρίων της Αγίας Γραφής και σκέψεων από τους Πατέρες της Εκκλησίας μας μήπως και καταφέρουμε να βρούμε μια πνευματική διέξοδο στο πολιτικό και κοινωνικό αδιέξοδο των ημερών. Σχεδόν παντού επικρατεί η άποψη της αντεκδίκησης, του μίσους, της καταστροφής, της διατάραξης του κοινωνικού ιστού. Τα επεισόδια, οι πράξεις βίας και αντεκδίκησης, οι βρισιές, οι καταστροφές μπορούν , άραγε, να αλλάξουν το τοπίο ; Μπορούν να αλλάξουν τη κοινωνία, τη συμπεριφορά των ανθρώπων, την εξάλειψη της άδικης, εξουσιαστικής βίας ; Μπορούν όλα αυτά να δώσουν λύση στα οικονομικά, κοινωνικά, προσωπικά προβλήματα του καθενός μας ; Μπορεί η βία να πολεμηθεί με βία ;

Σε αυτά τα ερωτήματα έρχονται, ίσως , να απαντήσουν τα ίδια τα λόγια της Αγίας Γραφής, αλλά και οι σκέψεις της ζωντανής Αγίας Γραφής, δηλαδή, των Πατέρων και Αγίων της Εκκλησίας που τα δίδαξαν, αφού τα βίωσαν. Κι η φωνή τους έχει αξία γιατί είναι ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ. Κι η φωνή τους έχει αξία γιατί δεν ζητούν να μας κολακεύσουν, να μας χαϊδέψουν τα αυτιά, δεν ζητούν από εμάς κάποια πολιτικά, οικονομικά οφέλη από πωλήσεις φύλλων, τηλεθεάσεις, διαφημίσεις κλπ !

scannedimage-243

Η έκρηξη οργής και μίσους του ανθρώπου !

scannedimage-251

Και η  εσωτερική γαλήνη της ταπεινής   προσευχής και  της αγάπης του Θεού !

Η Εκκλησία δεν ψάχνει για οπαδούς ή μέλη μιας θρησκευτικής ιδεολογίας . Η Εκκλησία ψάχνει να βρει ανθρώπους, ελεύθερες προσωπικόητες , για να τους γεμίσει με τα δώρα του Χριστού, τα 7 Μυστήρια της ( δώρα της χάριτος του Ιησού Χριστού και της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος ), την προσευχή, την εσωτερική γαλήνη, την υπερνίκηση του θανάτου και της φθοράς, μέσω της  Αγάπης στο Θεό και στο συνάνθρωπο, την Ανάσταση, την Αιώνια ζωή. Γι’ αυτό και η πρόωρη, άδικη κοίμηση του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου θα πρέπει να δημιουργήσει ένα κύμα ΑΓΑΠΗΣ προς όλους ( και εκατομμύρια παιδιά στην Αφρική και την Ασία περιμένουν τη δική μας αγάπη, ενόψει Χριστουγέννων ), ώστε η ψυχούλα του να βρει αληθινή ανάπαυση. Η οργή μας πρέπει να κατευθυνθεί προς όλα εκείνα τα βαθύτερα αίτια που προκάλεσαν αυτόν τον άδικο θάνατο, αλλά πάντα με σύνεση, με διάθεση συγχωρητικότητας στα πρόσωπα και όχι στα πολιτικο-φιλοσοφικά συστήματα ή στις καταστάσεις !

Παλιά Διαθήκη (  βιβλίο 3) ( Στη παρένθεση μπορείτε να δείτε το βιβλίο από το οποίο είναι παρμένα το απάνθισμα των χωρίων της Γραφής και των Πατέρων της Εκκλησίας και το οποίο βρίσκεται στο τέλος, στη βιβλιογραφία )

«Εκείνος που ανταποδίδει κακό αντί αγαθών, δεν θα απομακρύνει τα κακά άπ’ το σπίτι του. Εκείνος που ρίχνει λιθάρι ψηλά πάνω άπ’ το κεφάλι του, το ρίχνει πάνω στο κεφάλι του. Εκείνος που ανοίγει λάκκο για να πέσει ο πλησίον του, θα πέσει ο ίδιος σ’ αυτόν. Εκείνος που στήνει παγίδα, θα συλληφθεί ο ίδιος απ’ αυτήν. Κι’ εκείνος που πράττει κακά εναντίον άλλων, θα πέσουν επάνω σ’ αυτόν» (Σ. Σειρ.27,26).

«Συγχώρησε το αδίκημα που σου έκανε ο πλησίον σου, και τότε, προσευχόμενος προς τον Θεό, θα συγχωρηθούν οι αμαρτίες σου» (Σ. Σειρ. 28,2).

«Θυμήσου το τέλος σου, και παύσε να τρέφεις έχθρα εναντίον του πλησίον σου». Και πάλι: «Φύγε μακριά από τις φιλονικίες, και θα μειώσεις τις αμαρτίες σου» (Σ. Σειρ. 28,10).

«Για κάθε αδίκημα που θα σου κάνει ο πλησίον σου, να μην του κρατήσεις κακία.» (Σοφ. Σειρ. 10,6).

ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ( βιβλίο 3 )

■  «Κάθε πικρία και θυμός και οργή και κραυγή και υβριστικός λόγος να εξαφανιστεί από σας μαζί με κάθε κακότητα» (Εφ. 4,31).

«Να γίνεστε αναμεταξύ σας καλοί, εύσπλαχνοι, συγχωρώντας ο ένας τον άλλο, όπως και ο Θεός δια του Χριστού μας συγχώρησε» (Εφ. 4,32).

■  «Προσέχετε, ώστε να μην ανταποδίδει κανείς σε κάποιον κακό αντί κακού, αλλά να επιδιώκετε πάντοτε το καλό και μεταξύ σας και προς όλους» (Α’ Θεσ. 5,15).

■  «Όταν μας βρίζουν, εμείς απαντάμε με καλά λόγια. Οταν μας διώκουν, δείχνουμε ανοχή. Οταν μας δυσφημούν και μας διαβάλουν, εμείς απαντούμε με λόγια καλοσύνης. (Α΄Κορ.4,12).

■  «Εάν ομιλώ τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, είμαι όμοιος με χαλκό που απλώς βγάζει ήχους, η κύμβαλο που παράγει κρότους» (Α’ Κορ. 13,1 ).

■  «Η αγάπη μακροθυμεί, δείχνει καλοσύνη. Η αγάπη δεν ζηλεύει. Η αγάπη δεν αλαζονεύεται, δεν φουσκώνει από υπερηφάνεια, δεν συμπεριφέρεται απρεπώς, δεν είναι φίλαυτη και ιδιοτελής, δεν είναι ευερέθιστη και ευέξαπτη, δεν μνησικακεί, δεν χαίρει για το κακό, αλλά συμμετέχει στη χαρά και το καλό. Πάντοτε σκεπάζει, πάντοτε πιστεύει, πάντοτε ελπίζει, πάντοτε υπομένει» (Α’ Κορ.13,4-7). «Γιατί, όπως τα μέλη φροντίζουν το ένα για το άλλο, κι όταν χαίρεται ένα μέλος, χαίρονται μαζί με αυτό όλα τα άλλα μέλη, κι όταν πάσχει ένα μέλος, υποφέρουν μαζί με αυτό όλα τα άλλα μέλη, έτσι κι εμείς οφείλουμε να χαιρόμαστε μαζί μ’ εκείνους που χαίρονται και να κλαίμε μαζί με  εκείνους που κλαίνε».

■  «Μην ανταποδίδετε κακό αντί κακού, ή ύβρη αντί ύβρης. Αντίθετα μάλιστα να ευλογείτε, γνωρίζοντας ότι γι’ αυτό κληθήκατε, για να κληρονομήσετε έτσι ευλογία» (Α’ Πετρ. 3,9).

■  «Προπάντων δε η μεταξύ σας αγάπη να είναι θερμή, γιατί η αγάπη θα καλύψει πλήθος αμαρτημάτων» (Α’ Πετρ. 4,8).

«Αφού λοιπόν αποβάλετε κάθε κακία ως ρυπαρό και περιττό πράγμα, δεχθείτε με ταπεινοφροσύνη το λόγο, ο οποίος είναι σύμφωνος με την ανθρώπινη φύση μπορεί να σας σώσει» (Ιακ.1. 21  ).

■  «Όπου υπάρχει ζήλεια και φιλονικία, εκεί υπάρχει ακαταστασία και κάθε κακό πράγμα» (Ιακ. 3,16).

«Αγαπητέ, να μη μιμείσαι το κακό, αλλά το καλό. Αυτός που κάνει το καλό είναι απ ΄ τον Θεό, ενώ όποιος κάνει το κακό, δεν είδε τον Θεό» (Γ΄  Ιω. ,2 ).

Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος ( βιβλίο 5)

116.  Αν θέλουμε να υποφέρουμε με ευκολία την κάθε θλίψη και τους πειρασμούς, ας έχουμε εμπρός στα μάτια μας πάντοτε το θάνατο για Χάρη του Χριστού μας. Τέτοια εντολή έχουμε, να σηκώνουμε το σταυρό μας και να τον ακολουθούμε πρόθυμοι και έτοιμοι για το θάνατο. Γιατί εκείνος, που επιθυμεί να πεθάνει για το Χριστό, καθόλου δεν θα δυσκολευτεί στα επίπονα και λυπηρά. Και όποιος θέλει να γίνει κληρονόμος του Χριστού, πρέπει να επιθυμεί και τα πάθη Του με ζήλο.

117.  Πρέπει λοιπόν και χωρίς να θέλουμε, να σπρώχνουμε τον εαυτό μας στην αρετή: Στην αγάπη, όταν στερούμεθα αγάπης. Στην πραότητα, όταν αυτή μας λείπει. Στο να έχουμε συμπαθή και φιλάνθρωπη καρδιά. Στην προσευχή, όταν δεν έχουμε πνευματική προσευχή. Βλέποντας ο Θεός τον αγώνα ν’ αποκτήσουμε τα πιο πάνω έρχεται βοηθός και μας δίνει και μας γεμίζει με όλους τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος. Επίσης στο να μη κατηγορεί κανένα, να μη κατακρίνει, να μη υπερηφανεύεται. Όλα αυτά γίνονται εύκολα όταν ενωθούμε και έλθει και κατοικήσει μέσα μας ο Κύριος, που είναι το κινούν και το αίτιον εκπληρώσεως κάθε κάλου και κάθε αρετής, όπως μας το είπε :  «Χωρίς εμού, δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε».

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος ( βιβλίο 4)

295. Όποιος προσεύχεται, ενώ μνησικακεί, σπέρνει στη θάλασσα!…

296.    Αν αγαπώ το Θεό, ταπεινώνομαι με πολλή απλότητα.

303.  Ο φθονερός έχει στην καρδιά του το διάβολο!…

304.  Η ταπείνωση και η σωφροσύνη μας οδηγούν στη σωτηρία της ψυχής μας!…

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ( βιβλίο 3)

Ακούσατε το λόγο. Θα αγαπήσεις τον διπλανό σου και θα μισήσεις τον εχθρό σου. Εγώ όμως σας λέγω, Αγαπάτε τους εχθρούς σας και προσεύχεστε γι΄ αυτούς που σας αδικούν. Να προσεύχεστε για όσους σας καταριούνται και να ευεργετείτε όσους σας μισούν. Έτσι θα γίνετε όμοιοι με τον Πατέρα σας που είναι στον ουρανό. Αυτός ανατέλλει τον ήλιο του για τους κακούς και τους αγαθούς και στέλνει τη βροχή του σε δικαίους και αδίκους».

Βλέπεις πως έβαλε τελευταίο το στεφάνωμα των αρετών;

Πρόσεξε τώρα μετρώντας προς τα επάνω…

Πρώτο σκαλί, να μην κάνεις αρχή στην αδικία!

Δεύτερο μετά την αρχή, να μην ανταποδώσεις το ίσο!

Τρίτο, να μην προξενήσεις ο,τι έπαθες άλλα να μείνεις ήσυχος!

Τέταρτο, να προσφέρεις τον εαυτό σου στην  αδικία!

Πέμπτο, να προσφερθείς για πολύ περισσότερα απ’ όσα θέλει εκείνος που επιθυμεί την αδικία σου!

Έκτο, να μη μισήσεις αυτόν που σε έβλαψε!

Έβδομο, να τον αγαπήσεις επιπλέον!

Όγδοο, να τον ευεργετήσεις κι από πάνω!

Ένατο, να παρακαλείς ταυτόχρονα προς χάριν του τον Θεό!

Βλέπεις ύψος πνευματικότητας;»

[Απ’ την ΙΗ’  Ομιλία του «ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ»]

Ο Αγ. Ιω. Χρυσόστομος και σε άλλη ομιλία απαριθμεί ως εξής τα κέρδη που αποκομίζουμε όλοι απ’ την συγχωρητικότητα:

«Πρόσεχε λοιπόν πόσα κερδίζεις, όταν αντιμετωπίζεις με επιείκεια τις εχθρότητες εκ μέρους των εχθρών σου.

Το πρώτο και μέγιστο, ότι απαλλάσσεσαι από τα αμαρτήματα σου.

Δεύτερο, αποκτάς καρτερία και υπομονή.

Τρίτο, γίνεσαι επιεικής και φιλάνθρωπος. Γιατί αυτός που γνωρίζει να μην οργίζεται εναντίον εκείνων που τον λυπούν, θα γίνει πιο ωφέλιμος και ευνοϊκός προς αυτούς που τον αγαπούν.

Τέταρτο, είσαι πάντοτε καθαρός από οργή, πράγμα με το οποίο τίποτα δεν μπορεί να εξισωθεί Γιατί αυτός που είναι καθαρός από οργή, είναι ολοφάνερο ότι έχει απαλλαγεί κι’ άπ’ τη λύπη που προέρχεται άπ’ αυτήν και δεν θα περάσει τη ζωή του με άσκοπους κόπους κι’ οδύνες. Πράγματι αυτός που δεν γνωρίζει να μισεί τους άλλους, δεν γνωρίζει ούτε και να λυπάται, άλλα θ’ απολαύσει τρυφή και άπειρα αγαθά.

Ώστε τους εαυτούς μας τιμωρούμε, όταν μισούμε τους άλλους, όπως ακριβώς βέβαια τους εαυτούς μας ευεργετούμε όταν αγαπούμε τους συνανθρώπους μας.

Εκτός άπ’ όλα αυτά θα σε σέβονται όλοι και αυτοί οι εχθροί σου ακόμη κι’ αν είναι δαίμονες! Μάλλον δε ούτε καν θα έχεις στο εξής εχθρό εάν ζεις κατ’ αυτόν τον τρόπο. Το μεγαλύτερο όμως και το πρώτο απ’ όλα είναι ότι κερδίζεις τη φιλανθρωπία του Θεού, κι’ αν έχεις αμαρτήσει, θα λάβεις συγχώρηση, αν ζεις ενάρετα, θ’ αποκτήσεις περισσότερη παρρησία.

Ας προσπαθούμε λοιπόν να πετύχουμε ώστε να μη μισούμε κανένα, για να μας αγαπήσει και ο Θεός, ώστε κι’ αν ακόμη είμαστε υπεύθυνοι μυρίων ταλάντων, να μας σπλαχνισθεί και να μας ελεήσει…»

[Απ’ την ΞΑ’ Ομιλία του «ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ»]

Μεγάλο είναι το κακό εκεί που δεν επικρατεί η συγγνώμη. Ας δούμε πως το περιγράφει ο Μ. Βασίλειος:

«Ας μη εισάγουμε επιπλέον τόσο μεγάλο κακό,

αρρώστια της ψυχής,

συσκότιση των λογισμών,

αποξένωση άπ’ τον Θεό,

άγνοια της συγγένειας,

αρχή του πολέμου,

ολοκλήρωση των συμφορών,

δαίμονα κακό που γεννιέται μέσα στις ψυχές μας, ο οποίος σαν κάποιος ένοικος αναιδής καταλαμβάνει εκ των προτέρων το εσωτερικό μας και εμποδίζει την είσοδο του Αγίου Πνεύματος.

Γιατί, όπου υπάρχουν έχθρες, έριδες, θυμοί, προκλήσεις, φιλονικίες, που προκαλούν ασίγαστους θορύβους στις ψυχές, εκεί το Πνεύμα της πραότητας δεν αναπαύεται».

[Απ’ τα «ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ», ] του Αγ. Ιωάννου του Δαμασκηνού. ( βιβλίο 3)

Βυθιζόμαστε στο μίσος! ( βιβλίο 3)

Τονίζει επ’ αυτού ο Όσιος Αντίοχος  Μοναχός ή Πανδέκτης:

«Έχει γραφεί, ότι εκείνος που αγαπά τον Θεό, αγαπά και τον αδελφό του, ενώ εκείνος που μισεί τον αδελφό του, όχι μόνο είναι Θεομίσητος, αλλά έχει ονομαστεί και ανθρωποκτόνος. Γιατί φονεύει αυτόν με τη διάθεση του μίσους μέσα στη διάνοια, του οποίου το αίμα δεν το βλέπουν οι άνθρωποι χυμένο με ξίφος, αλλά το βλέπει ο Θεός χυμένο με τη διάθεση του μίσους, ο οποίος παρέχει στεφάνια η τιμωρίες όχι μόνο για τις πράξεις, αλλά και για τους λογισμούς και τις προαιρέσεις του καθενός, όπως αυτό το λέει μέσω του Προφήτη: «Εγώ έρχομαι να συγκεντρώσω τα έργα και τους λογισμούς και τις ενθυμήσεις αυτών»(Ησ. 66,18).

Αλλά και η κακία που μελετάται μέσα στους λογισμούς, θρασύνει την καρδιά, ενώ όταν θανατώνεται με την εγκράτεια και την ελπίδα, συντρίβει αυτήν.

Είναι παράνομο λοιπόν να έχουμε μίσος προς τον ομόφυλο και ομόπιστο και συγκληρονόμο της Βασιλείας των Ουρανών. Επομένως ας μισήσουμε το διάβολο, που μισεί εμάς, και τα έργα του, τον κοινό εχθρό όλων των ανθρώπων, και ιδιαίτερα των πιστών.

Γιατί κανένας που υπόσχεται πίστη, δεν αμαρτάνει, ούτε, έχοντας αγάπη, μισεί. Γιατί το δένδρο γίνεται φανερό από τον καρπό του (Ματθ. 12,33).

Ο ΘΥΜΟΣ ΔΕ ΣΥΜΦΕΡΕΙ  ( βιβλίο 1)

Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι το να αμύνεται κανείς δεν είναι άδικο, αλλά πρέπει και συ να συμφωνήσεις ότι δεν είναι και φιλοσοφημένο. Αυτό που λες θα ήταν λογικό, αν ήταν εύκολο και χωρίς πολλές περιπλοκές. Αν όμως, πριν να δικαιωθεί κανείς, αδικείται χίλιες φορές, τότε είναι καλύτερα να μην προσθέτει στην αδικία που του έγινε κι άλλο κακό. Σου φαίνεται ότι μιλάω με αινίγματα; Θα προσπαθήσω λοιπόν να σου εξηγήσω. Σκέψου, αν θελήσει κανείς να αμυνθεί, τι χρειάζεται να πάθει. Πρώτα τον πλημμυρίζει ο θυμός και μετά τον διαλύει η οργή. Γιατί πρώτα φέρνει στο μυαλό του αυτό που έπαθε και μετά οργίζεται και επιθυμεί την ανταπόδοση. Τρίτο, προκαλεί ταραχή γύρω του. Τέταρτο, κάνει χίλιους δυο λογισμούς. Πέμπτο, τον πιάνει δέος και τρεμούλα και αγωνία γιατί τον τρώει ο θυμός και τον συγκλονίζει ο φόβος για το πως θα πετύχει την αντεπίθεση του. Δε μου φαίνεται λοιπόν πως τιμωρείται αυτός ο ίδιος, πριν τιμωρήσει τον άλλον; Ενώ αυτός που φιλοσοφεί απαλλάσσεται από όλα αυτά. Φυσικά. Είναι κύριος της κατάστασης και εκεί τελειώνει το πράγμα. Με τον άλλο δεν είναι έτσι, χρειάζεται να βρει κατάλληλο χρόνο, τόπο, πονηριά και κακία, όπλα και μεθόδους, κολακεία και δουλικότητα και υποκρισία. Βλέπεις πόσο  δύσκολη είναι η κακία ενώ η αρετή είναι εύκολη; | Πόσο η μια είναι γεμάτη φασαρίες ενώ η άλλη ατάραχη; Κι όσο ο  άνθρωπος τα παθαίνει αυτά, άλλο τόσο απολαμβάνει γαλήνη αυτός που επιλέγει την αρετή. Επιπλέον, αυτός που αντεπιτίθεται ανοίγει ένα φαύλο κύκλο έχθρας, ενώ αυτός που φιλοσοφεί βάζει γρήγορα στην έχθρα ένα τέλος. Γι’ αυτό το λόγο ημερεύει και τον άλλο, που είναι ανόητος, και τον προκαλεί να γίνουν φίλοι.

Ισίδωρος Πηλουσιώτης

«Επειδή η αμαρτία στο βάθος της δεν είναι παρά κακία και υπερηφάνεια, πρέπει να θεραπεύουμε κάθε αμαρτωλό με την αγαθότητα και την αγάπη. Είναι αυτό μια μεγάλη αλήθεια που συχνά τη λησμονούμε. Πράγματι συχνά, πολύ συχνά, ενεργούμε αντίθετα προς αυτή την αλήθεια. Προσθέτουμε κακία στην κακία, αντιθέτουμε υπερηφάνεια στην υπερηφάνεια. Έτσι η αρρώστια μεγαλώνει εξαιτίας μας και δεν υποχωρεί. Αντί να τη θεραπεύουμε την επιδεινώνουμε. Κύριε, ελέησε μας, απάλυνε την καρδιά μας».

Ιωάννης της Κρονστάνδης

ΠΟΣΑ ΧΩΡΑΕΙ ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ; ( βιβλίο 1)

Τι είναι η καρδιά που συμπονάει; Να καίγεται η καρδιά σου για ολόκληρη την κτίση, για τους ανθρώπους και τα πουλιά και τα ζώα και για τους δαίμονες ακόμα, και για κάθε δημιούργημα. Και μόνη η θύμηση τους ή η θέα τους να σου φέρνει δάκρυα στα μάτια. Από τη δύναμη της αγάπης, η καρδιά σου να γίνεται μια σταλιά μικρή και να μην μπορείς να αντέξεις ή να ακούσεις ή να δεις να συμβαίνει κάτι κακό ή να υπάρχει ο παραμικρός πόνος στην οικουμένη. Γι’ αυτό να προσεύχεσαι κάθε στιγμή με δάκρυα και για τους εχθρούς ακόμα της αλήθειας και για όσους σου κάνουν κακό, να τους φυλάξει ο Θεός και να τους συμπονέσει. Να προσεύχεσαι μέχρι και για τα ερπετά, τόση να είναι η συμπόνια που κατοικεί την καρδιά σου, η άπειρη, σαν του Θεού την άπειρη συμπόνια.

Ισαάκ ο Σύρος

Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου ( βιβλίο 2)

Τι θα πει συγχώρηση; Συγχώρηση θα πει να ανοίξουμε την πόρτα της ψυχής μας για να φιλοξενηθεί στον χώρο της ο συνάνθρωπος μας, ο γείτονας μας, ο συγγενής μας, η γυναίκα ή ο άντρας μας, τα παιδιά μας, τα αδέλφια μας, οι συνάνθρωποι μας – οποίος μας περιβάλλει και οποίος ενδεχομένως μας δημιουργεί κάποια δυσκολία στη σχέση μας μαζί του. Είναι τόσο δύσκολο πολλές φορές να έχουμε την αρχοντιά να ζητήσουμε οι ίδιοι συγγνώμη; Ή να έχουμε το θάρρος να δεχθούμε την αίτηση της συγγνώμης από τον άλλο και να  διαγράψουμε αυτό που μας χωρίζει, αυτό που μας πικραίνει, αυτό που μας κάνει όχι μόνο να μη νιώθουμε τον διπλανό μας ως αδελφό, αλλά να μην τον νιώθουμε καν ως πλησίον.

«Συν-χώρεση»· αυτό το «συν-» σημαίνει «μαζί». Τον αγώνα αυτόν πρέπει να τον κάνουμε, όπως μας λέει η Εκκλησία μας, μέσα από μια ζωή συμφιλίωσης – κι εδώ υπάρχει το «συν-». Η συγχώρηση οδηγεί στη συμφιλίωση, η συμφιλίωση στη συναδέλφωση, η συναδέλφωση στη συμπόρευση, στη συνάθληση, και, τέλος, σ’ αυτό που ο Απόστολος Παύλος περιγράφει, στην ευλογημένη κατάσταση του να γίνουμε σύμψυχοι, «το εν φρονούντες» (Φιλ. 2,2), «εν μια ψυχή συναθλούντες» (Φιλ. 1,27)· να είμαστε ενωμένοι σαν μία ψυχή, με ένα κοινό φρόνημα, ενωμένοι στο πρόσωπο του Θεού και της αγάπης που Αυτός δίδαξε και ενέπνευσε σ’ εμάς.

Τι ωραίες λέξεις! «Συγχώρηση», «συμφιλίωση», «συναδέλφωση », «συμπόρευση», «συνάθληση» και η κατάσταση του να είμαστε «σύμψυχοι», ομόφρονες και, ακόμη περισσότερο, ομόψυχοι, με μία ψυχή, ενωμένοι στο όνομα του Χριστού.

Υπάρχει όμως και μία άλλη κλίμακα εξαγιασμού και σωτηρίας, η οποία προκύπτει από μία άλλη συγχώρηση, τη συγχώρεση μας από τον Θεό, η μετάνοια που έλεγαν τα τροπάρια. Πόσα δεν έχουμε κάνει που μας απομακρύνουν από Αυτόν! Πόσα δεν έχουμε κάνει που μας κάνουν δύσκολη την αίσθηση της παρουσίας Του στη ζωή μας! Εμείς φταίμε που δημιουργούμε την ομίχλη των παθών μας, εμείς φταίμε που έχουμε αυτή τη θολούρα των αδυναμιών μας. Μας λείπει η αρχοντιά και η ελευθερία της ομολογίας της αμαρτίας μας.

Ας κατεβούμε στο επόμενο σκαλί, που  είναι η τάση και η ροπή προς το κακό. Εκεί μιλήσαμε για την απροσπαθή προσπάθεια. Καρπός αυτής της απροσπαθούς προσπάθειας είναι δύο πολύ μεγάλες αρετές, στις οποίες αφιερώνει από ένα κεφάλαιο ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος: Η αοργησία και η αμνησικακία. Να μην μπορείς να αισθανθείς κάτι κακό για τον συνάνθρωπο σου, ούτε καν για τον χειρότερο άνθρωπο, τον μεγαλύτερο εχθρό σου. Να μην μπορείς να οργιστείς, να θυμώσεις, να αγανακτήσεις, ούτε για το μεγαλύτερο εμπόδιο ούτε για τη χειρότερη αδικία που θα μπορούσε κάποιος να σου προκαλέσει. Αυτή η κατάσταση είναι κατάσταση αγιότητας, είναι κατάσταση ειδικής χάριτος που τη δίνει ο Θεός και την περιγράφουν οι άγιοι της    Εκκλησίας μας.

Βιβλιογραφία :

1. Μικρή Φιλοκαλία της καρδιάς, Ελένη Κονδύλη, εκδόσεις Ακρίτας, Μια ανθολογία πατερικών κειμένων με παραθέματα σύγχρονων θεολόγων και διδακτικές οδηγίες για το μαθητικό κοινό, Οκτώβριος 2006.

2. Από το καθ’ ημέραν στο καθ’ ομοίωσιν, Νικολάου, Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, εκδόσεις ΕΝ ΠΛΩ, Φεβρουάριος 2008.

3. Μέγας ο Πλούτος της Συγγνώμης, κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας, Κ.Γ. Παπαδημητρακόπουλος, Εκδόσεις Φωτοδότες.

4.    475 Αποφθέγματα του Αγίου Ισαάκ του Σύρου, έκδοση 6η, Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη».

5.   133 Σταχυολογήματα από τις 50 πνευματοφόρες ομιλίες του Αγ. Μακαρίου του Αιγυπτίου, έκδοση 4η, Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη» .

This entry was posted in Ευρώπη, Ελλάδα - Greece, Ορθοδοξη μελέτη της Αγίας Γραφής, Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

7 Responses to Τα γεγονότα των ημερών, οι αντιδράσεις και οι συμβουλές της Εκκλησίας μέσα από το πρίσμα της Αγίας Γραφής και της σοφίας των Πατέρων της Εκκλησίας

  1. Ο/Η pilotos91 λέει:

    Παρέμβαση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου στη σοβαρή κρίση των ημερών :

    ( http://www.naftemporiki.gr/news/static/08/12/10/1603881.htm )

    Ελλάδα, ώρα μηδέν :

    ( http://www.antibaro.gr/articles/society/1208-wramhden.html )

  2. Ο/Η pilotos91 λέει:

    Και ένα μικρό αφιέρωμα στον Αλέξη :

    ( http://egolpio.wordpress.com/2008/12/09/alexis/ )

  3. Ο/Η νίκος λέει:

    Επιστρέφοντας στην Πόλη ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος εξέφρασε λύπη για τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στην Ελλάδα, και ευχήθηκε να επικρατήσει ειρήνη και ηρεμία.

    ( http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_11/12/2008_259908 )

  4. Ο/Η pilotos91 λέει:

    Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος για τα γεγονότα των ημερών.

    ( http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2003&Itemid=1 )

  5. Ο/Η pilotos91 λέει:

    Ολόκληρο το άρθρο του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου μπορείτε να το δείτε στο μπλογκ Μανιτάρι του Βουνού. Νομίζω ότι η παρέμβαση αυτή δίνει προοπτικές και ελπίδες στον ελληνικό λαό.

    ( http://manitaritoubounou.wordpress.com/ierwnymosb-ey8ynimas-exegersi-niatwn/ )

  6. Ο/Η xristostzi λέει:

    poso tha hthela na se gnoriso pilotos91!!!!!!
    kali h tapeinvsei giati xoris ayth prosopo ueoy oyk eidomen alla;

  7. Ο/Η pilotos91 λέει:

    Αδελφέ,
    το έργο αυτό δεν είναι δικό μου. Όλα αυτά που βλέπεις τα γράφουν με αυτοθυσία, αυταπάρνηση οι Πατέρες της Εκκλησίας και οι σύγχρονοι Ορθόδοξοι Ιεραπόστολοι σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Κι αυτοί, πάλι, έκαναν και κάνουν όλα αυτά, με τη χάρη και την ευλογία του Θεού. Εμείς, απλώς, είμαστε στα μετόπισθεν, ελάχιστοι, αμαρτωλοί, που μακάρι να πλησιάζαμε το 1/000 από την δράση τους.

    Ας γνωρίσουμε, λοιπόν, καλύτερα τους Αγίους, τους Πατέρες, τους Ορθόδοξους Ιεραποστόλους της Εκκλησίας μας και δοξολογήσουμε τον Τριαδικό Θεό γι’ αυτούς που ενέπνευσε και εξαγίασε και απέστειλε. Ας προσευχόμαστε στον άλλον Παράκλητο, το Πνεύμα της Αληθείας, να φωτίσει και να στείλει και άλλους στον Αμπελώνα του Κυρίου στα έθνη, και άλλους συνεργάτες της Ορθόδοξης Ιεραποστολής ( ιερείς και λαϊκούς, άνδρες, γυναίκες, φοιτητές, συνταξιούχους, έγγαμους και άγαμους ) προς δόξαν Θεού και προς συμπαράσταση στους αδελφούς μας που βρίσκονται σε κατάσταση πείνας, δίψας, φυλακής, ασθενείας κτλ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s