Ιεραποστολική περιοδεία στο Μαλάουι ( ελληνικά- english )


With the prayers and blessings of His Beatitude Theodoros II, Pope and Patriarch of Alexandria and All Africa, during the period between 31st may to 4th June 2008, I visited Malawi, formerly known as Nyasaland, one of the 4 countries in the jurisdiction of the Holy Metropolis of Zimbabwe. Father Ermolaos Iatrou, has been working as a missionary in Malawi for the past two years with the prayers and permission of His Eminence Iakovos Metropolitan of Mytilene and the approval of the Holy Synod of the Church of Greece. At the same time, Father Ermolaos is a teacher and is in charge of the Greek School in Malawi. We should emphasize here that the Ministry of Education of Greece never forgets the Greeks living abroad, and always sees that there is a teacher available for every community to teach Greek to Greek children. In a spirit of self-sacrifice and contribution, Father Ermolaos, together with Presvytera Chrysanthe and their four children, works daily so that the light of Orthodoxy may shine in far-off Malawi.

At the Cathedral of St Nektarios on the evening of Saturday 31st May 2008, we conducted the Service of Vespers. Greeks and Africans attended and prayed with us. Following the Service we held discussions with our African brothers and sisters, those who were newly baptized and those who are still catechumens. In their thirst to know more about Orthodoxy, they posed constant questions, as do the innocent little children at school. On the Sunday morning we conducted the Divine Liturgy at the Cathedral and in the afternoon we visited an orphanage at which there are 110 little orphans whose parents have either died or have abandoned them to God’s mercy. However, God allowed them to be embraced by the Orthodox Church, to care for them, to nurture them and to educate them; to give them a plate of porridge and a glass of milk; a smile and a little hope.

On the Monday morning we again conducted the Divine Liturgy at the Cathedral, this time in English, and many more of our African brothers and sisters attended. Following the homily and the catechesis which followed for the catechumens, we handed out foodstuffs to needy families, who had gathered in the churchyard from very early on, and waited patiently to accept from the hands of the Orthodox for some food to take home. In the afternoon we visited the printing works and the translation centre, where the translations of services and other spiritual and useful book are done into the local dialect and which are then printed and freely distributed to the faithful.

On the Tuesday morning, we visited the Missionary Centre of St George, which is situated in the lush green tea plantations and was donated by George Tseligas’ family from Lemnos. On a beautiful hill in the area, which belongs to the Tseligas family, rises the huge Church of St George. The foundation stone was laid by the then Metropolitan of Zimbabwe and now Patriarch Theodoros II of Alexandria, and it is he who will inaugurate it soon. There were many catechumens and faithful waiting for us there. Following a short service we handed out foodstuff to all who were present and lots of candy to the little children. Afterwards, accompanied, as always, by the Consul General of Greece, Mr. Hermes Kavourides, his wife Katerina and the Ladies of the Benevolent Society, we visited the central prisons for the youth. We met around 166 underage children who are imprisoned there. I will not describe their living conditions for the sake of their own dignity as well as that of the officials who allowed us to visit the prisons, which is not usual in ‘developed’ countries. I will mention only the yearning with which these children looked us in the eye, and their joy when we gave them food and homemade sweets which the ladies had prepared. When we left, they thanked us for being there, and asked us that when we go again to take Bibles and other Christian books for them.

This small effort of Evangelizing our African brothers and sisters in Malawi and our contribution to the easing of the pain and suffering which they endure, could bear fruit both in Angola and Botswana too. Through your prayers God will allow for Missionaries to be found in those countries too so that the flame of Orthodoxy can ignite there also.


Με τις ευχές και τις ευλογίες της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄, το διάστημα από 31 Μαίου μέχρι 4 Ιουνίου ε.ε. επισκέφθηκα το Μαλάουι, πρώην Νυαζυλάνδη, μία από τις 4 χώρες της δικαιοδοσίας της Ιεράς Μητροπόλεως Ζιμπάμπουε. Στο Μαλάουι εργάζεται ιεραποστολικά εδώ και δύο χρόνια ο π. Ερμόλαος Ιατρού, με τις ευχές και την άδεια του Σεβ. Μητροπολίτη Μυτιλήνης κ. Ιακώβου και την έγκριση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Παράλληλα, ο π. Ερμόλαος είναι διδάσκαλος και υπεύθυνος του Ελληνικού Σχολείου στο Μαλάουι. Εδώ, θα πρέπει να τονίσουμε ότι το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδος δεν ξεχνάει ποτέ τον απόδημο Έλληνα και πάντα φροντίζει να υπάρχει ένας δάσκαλος σε κάθε παροικία για να διδάσκει την ελληνική γλώσσα στα ελληνόπουλα. Με πνεύμα αυτοθυσίας και προσφοράς ο π. Ερμόλαος μαζί με την πρεσβυτέρα Χρυσάνθη και τα τέσσερα χαριτωμένα παιδιά του, εργάζεται καθημερινά για να λάμψει το φως της Ορθοδοξίας στο μακρινό Μαλάουι.

Στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Νεκταρίου το απόγευμα του Σαββάτου 31 Μαίου ε.ε. τελέσαμε την Ακολουθία του Εσπερινού. Μαζί μας συμπροσευχήθηκαν Έλληνες και Αφρικανοί. Μετά το πέρας της ακολουθίας, ακολούθησε συζήτηση με τους Αφρικανούς αδελφούς μας, νεοφώτιστους και κατηχούμενους. Διψασμένοι για να γνωρίσουν περισσότερο την Ορθοδοξία, διατύπωναν συνεχώς ερωτήσεις, όπως συνηθίζουν τα μικρά και αθώα παιδιά στα σχολεία. Την Κυριακή το πρωί τελέσαμε την Θεία Λειτουργία στον Καθεδρικό Ναό και το απόγευμα επισκεφθήκαμε ένα ορφανοτροφείο με 110 μικρά ορφανά παιδιά, που είτε οι γονείς τους πέθαναν είτε τα εγκατέλειψαν στο έλεος του Θεού. Ο Θεός όμως ευδόκησε να τα αγκαλιάσει η Ορθόδοξη Εκκλησία, να τα περιθάλψει, να τα γαλουχήσει και να τα μορφώσει. Να τους εξασφαλίσει ένα πιάτο ρυζάλευρο και ένα ποτήρι γάλα. Ένα χαμόγελο και λίγη ελπίδα.

Την Δευτέρα το πρωί τελέσαμε την Θεία Λειτουργία και πάλι στον Καθεδρικό Ναό, αυτήν την φορά στην αγγλική γλώσσα, έτσι προσήλθαν περισσότεροι Αφρικανοί αδελφοί μας. Μετά τον Θείο Λόγο και την κατήχηση που ακολούθησε για τους κατηχουμένους, διανείμαμε τρόφιμα σε φτωχές οικογένειες, που από πολύ νωρίς είχαν κατακλύσει τον προαύλιο χώρο του ναού και περίμεναν υπομονετικά να πάρουν από τα χέρια των Ορθοδόξων λίγα τρόφιμα για το φτωχικό τους σπιτικό. Το απόγευμα επισκεφθήκαμε το τυπογραφείο και το μεταφραστικό κέντρο, όπου γίνονται οι μεταφράσεις των ακολουθιών και άλλων πνευματικών και ψυχωφελών βιβλίων στην τοπική γλώσσα και στην συνέχεια τυπώνονται και διανέμονται δωρεάν στους πιστούς.

Την Τρίτη το πρωί επισκεφθήκαμε το Ιεραποστολικό Κέντρο του Αγίου Γεωργίου, που βρίσκεται μέσα στις καταπράσινες φυτείες του τσαγιού και είναι δωρεά της οικογένειας Γεωργίου Τσέλιγκα από την Λήμνο. Σε έναν όμορφο λόφο της περιοχής, που ανήκει στην οικογένεια Τσέλιγκα, δεσπόζει ο μεγάλος Ναός του Αγίου Γεωργίου. Τον θεμέλιο λίθο έθεσε ο τότε Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε και νυν Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ.κ. Θεόδωρος Β΄, ο οποίος και θα τον εγκαινιάσει εν ευθέτω χρόνω. Εκεί μας περίμεναν δεκάδες κατηχούμενοι και πιστοί. Μετά από σύντομη ακολουθία διανείμαμε τρόφιμα σε όλους τους παρευρισκομένους και πολλά γλυκά στα μικρά παιδιά. Στην συνέχεια και με την συνοδεία πάντοτε του Προξένου της Ελλάδος κ. Ερμή Καβουρίδη, της ευλαβεστάτης συζύγου του κας. Κατερίνας και κυριών του Φιλοπτώχου, επισκεφθήκαμε τις κεντρικές φυλακές ανηλίκων. Συναντήσαμε γύρω στα 166 ανήλικα παιδιά που φιλοξενούνται στις κεντρικές φυλακές. Δεν θα περιγράψω τις συνθήκες διαβίωσης προς σεβασμό των ιδίων αλλά και των αρχών που μας επέτρεψαν να επισκεφθούμε τις φυλακές, κάτι που δεν συνηθίζεται στις ‘ανεπτυγμένες’ χώρες. Θα σας αναφέρω μόνο την λαχτάρα με την οποία μας κοίταζαν στα μάτια τα παιδιά και την χαρά τους, όταν τους μοιράσαμε τρόφιμα και σπιτικά γλυκά που είχαν ετοιμάσει οι κυρίες. Φεύγοντας μας ευχαρίστησαν για την εκεί παρουσία μας και μας ζήτησαν την επόμενη φορά να έχουμε μαζί μας να τους μοιράσουμε την Αγία Γραφή και άλλα Χριστιανικά βιβλία.

Αυτή η μικρή και ταπεινή προσπάθεια Ευαγγελισμού των Αφρικανών αδελφών μας στο Μαλάουι και η συνεισφορά στην ανακούφιση του πόνου και της δυστυχίας που τους μαστίζει, θα μπορούσε να αποδώσει καρπούς και στην Αγκόλα και στην Μποτσουάνα. Ο Θεός δια των προσευχών σας θα μας αξιώσει μια μέρα να βρεθούν ταπεινοί Ιεραπόστολοι και για αυτές τις χώρες, για να μπορέσει η φλόγα της Ορθοδοξίας να ανάψει και εκεί.


Μπορεί στις φυλακές του Μαλάουι να μην υπάρχουν Ορθόδοξοι φυλακισμένοι για να ‘σωφρονιστούν’ – αν μπορεί κανείς να σωφρονιστεί κάτω από τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές, είτε αυτές είναι φυλακές της Δύσης ή της Ανατολής ή της Αφρικής, θεωρήσαμε καθήκον μας να τις επισκεφθούμε μαζί με τον π. Ερμόλαο Ιατρού, τον Έλληνα προξένου κ. Ερμή Καβουρίδη και τις κυρίες του Φιλοπτώχου της ενορίας Αγίου Νεκταρίου Μπλαντάιαρ. Αφού εξασφαλίσαμε την απαραίτητη άδεια από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της χώρας, φτάσαμε στις κεντρικές φυλακές ανηλίκων που ‘φιλοξενούν’ σήμερα γύρω στα 166 παιδιά, ηλικίας 12 μέχρι και 21 ετών. Δεν είχαμε την δυνατότητα να επισκεφθούμε τα ενδότερα των φυλακών αλλά και μόνο η παρουσία μας στον αυλόγυρο ήταν αρκετή για να νοιώσουμε ένα βάρος στην καρδιά και στο στομάχι. Οι δεσμοφύλακες μας υποδέχτηκαν με σεβασμό και ευγένεια, το ίδιο και ο ιερέας των φυλακών. Μας εξέπληξε η ευγένειά τους και η προθυμία να μας εξυπηρετήσουν και να μας βοηθήσουν στην διανομή των τροφίμων που οι κυρίες του φιλοπτώχου σαν σύγχρονες μυροφόρες είχαν ετοιμάσει με περισσή αγάπη. Από τις κλειστές πόρτες των κελιών, που στην καλύτερη περίπτωση φιλοξενούν 15 παιδιά ερχόταν μια κακοσμία, που επιβεβαίωνε την κατάσταση που επικρατούσε στα άδυτα του εσωτερικών χώρων των φυλακών. Ένοιωσα μεγάλη αμηχανία. Τι μπορούσαμε να πούμε σε αυτά τα παιδιά που για μια στιγμή απερισκεψίας, οδηγήθηκαν σε αυτή την μοίρα και καταδίκη. Για ποια ελπίδα μπορούσα να τους μιλήσω. Και όμως στα βλέμματά τους διέκρινες μια δίψα για λίγα λόγια αγάπης, θαλπωρής και ελπίδας. Ήσυχα ήσυχα καθόντουσαν στο χώμα της αυλής σταυροπόδι και περίμεναν να ακούσουν αυτά που θα τους έλεγα. Συγχρόνως όμως, τα βλέμματά τους ήταν στραμμένα και στις σακούλες που κουβαλούσαμε μαζί μας. Τους μίλησα για τον Χριστό, για την Παναγία μας, για την Εκκλησία μας και τους Αγίους μας, την μετάνοια και την σωτηρία. Δεν ήθελα όμως να τους κουράσω με λόγια, απλά ήθελα να καταλάβουν ποιοι είμαστε και από πού ερχόμαστε. Οι σύγχρονοι Σαμαρείτες που θεωρούμε χρέος και καθήκον μας όχι μόνο να μεταφέρουμε το λαμπρό φως της Ορθοδοξίας στην Αφρική αλλά να γίνουμε η ελπίδα των απελπισμένων. Με μεγάλη τάξη τα παιδιά σηκώθηκαν από την θέση τους και περνούσαν για να πάρουν ο καθένας τους το μικρό δέμα αγάπης. Η χαρά τους δεν περιγράφεται με λόγια παρά μόνο με εικόνες. Αυτές οι μοναδικές στιγμές είναι βιώματα, είναι εμπειρίες ζωής, είναι η χαρά που ένιωσε η Αγία Ελένη όταν βρήκε τον Τίμιο Σταυρό. Φυσικά περίσσεψαν κάποια τρόφιμα και σκεφτόμασταν πώς να τα μοιράσουμε πιο δίκαια. Ζήτησα από τους δεσμοφύλακες να μου υποδείξουν τον πιο ήσυχο φυλακισμένο. Όλοι μαζί με μια φωνή τον υπέδειξαν και παρέλαβε το επιπλέον δέμα την ώρα που οι υπόλοιποι φυλακισμένοι τον χειροκροτούσαν όχι, μόνο για την αναγνώρισή του ως ο καλύτερος φυλακισμένος αλλά και ως ο τυχερός της ημέρας. Στην συνέχεια ζήτησα να μου υποδείξουν τον ταραξία των φυλακών. Και πάλι όλοι μαζί με μια φωνή υπέδειξαν το αγκάθι της φυλακής και παρέλαβε και αυτός το επιπλέον δέμα έκπληκτος. Του ζήτησα να υποσχεθεί πως στην επόμενή μας επίσκεψη δεν θα ήθελα να είναι ο χειρότερος φυλακισμένος, αλλά να κάνει προσπάθεια να γίνει υπάκουος. Υποσχέθηκε πως θα το πράξει, δεν ξέρω όμως αν στο δέλεαρ του επιπλέον δέματος, προτιμήσει να παραμείνει ανήσυχος και ταραξίας παρά να ‘σωφρονιστεί’. Τα υπόλοιπα δέματα τα προσφέραμε στους μικρότερους σε ηλικία φυλακισμένους. Όταν ολοκληρώθηκε η διανομή των δεμάτων αγάπης, ο αρχηγός των παιδιών μας ευχαρίστησε εκ μέρους όλων και μας ζήτησε να προσευχόμαστε για αυτούς. Τον ρώτησα τι θα επιθυμούσαν να συμπεριλάβουμε στα δέματα αγάπης όταν θα τους ξαναεπισκεφθούμε και στην έκπληξη όλων μας, ζήτησαν να τους φέρουμε την Αγία Γραφή και άλλα Χριστιανικά βιβλία. Δεν μας ζήτησαν ούτε ζάχαρη, ούτε γάλα, ούτε γλυκά, αλλά την Αγία Γραφή. Αναχωρήσαμε προβληματισμένοι, όχι μόνο για την τύχη των παιδιών αυτών αλλά και για μας τους ίδιους. Άραγε εμείς αν ήμασταν στη θέση τους, τι θα ζητούσαμε από τους επισκέπτες; Υλικά αγαθά ή πνευματική τροφή; Θα ζητούσαμε να εξασφαλίσουμε ένα κομμάτι ψωμί ή τον Λόγο του Θεού; Άραγε σαν καλοί Χριστιανοί πράττουμε αυτό που μας ζήτησε ο Κύριος να πράξουμε για τον συνάνθρωπό μας; Ήταν αρκετή αυτή η επίσκεψη για να βοηθήσει ψυχικά αυτά τα παιδιά;

This entry was posted in Αφρική, Africa, Μαλάουι,Malawi and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.


Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s